II OZ 210/06

II OZ 210/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-03-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Ożóg /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. A. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2005r. sygn. akt VI SO/Wa 167/05 w sprawie z wniosku S. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 10 sierpnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem pozostawiono wniosek skarżącego z dnia 3 października 2005r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania.
W jego uzasadnieniu wskazano, iż pismem z dnia 3 października 2005r. S. A. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 10 sierpnia 2005 r. nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej. Do powyższego wniosku została dołączona kopia decyzji z dnia 10 sierpnia 2005 r. wraz z kopią koperty, w której została przesłana oraz świadectwo zwolnienia z aresztu śledczego z dnia 27 września 2005 r.; brak było natomiast samej skargi na tę decyzję /.../.
Wniosek o przywrócenie terminu został zarejestrowany w repertorium SO i oznaczony ogólnie jako skarga skierowana do Sądu, choć w rzeczywistości był to jedynie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi (§ 72 ust. 1 Zarządzenia 11 Prezesa Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalania zasad biurowości w sądach administracyjnych). Po zarejestrowaniu powyższego wniosku, Sąd pismem z dnia 20 października 2005 r., którego odpis otrzymał S. A., wezwał Komendanta Głównego Policji do zajęcia stanowiska w sprawie i przesłania akt administracyjnych, w którym to piśmie złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu został oznaczony jako skarga.
W dniu 22 listopada 2005 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź na skargę sporządzona przez Komendanta Głównego Policji wraz z aktami sprawy.
Pismem z dnia 30 listopada 2005 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 10 sierpnia 2005 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania przez złożenie skargi na tę decyzję. Powyższe wezwanie S. A. otrzymał w dniu 5 grudnia 2005 r.
Pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. skarżący odpowiedział, iż skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 10 sierpnia 2005 r. dołączył do przesłanego do Sądu wniosku o przywrócenie terminu, na potwierdzenie powyższego powołał się na pismo Sądu z dnia 20 października 2005 r. skierowane do Komendanta Głównego Policji, które otrzymał do wiadomości. W powyższym piśmie jako załącznik został wskazany oryginał skargi z dnia 3 października 2005 r., lecz jak to wyjaśniono wyżej był to jedynie wniosek o przywrócenie terminu. Dodatkowym potwierdzeniem faktu, że wbrew twierdzeniom skarżącego, wraz z powyższym wnioskiem nie została złożona sama skarga na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 10 sierpnia 2005 r., jest prezentata biura podawczego WSA w Warszawie znajdująca się na wniosku z dnia 3 października 2005 r. z której wynika, iż jako załączniki do tegoż wniosku zostały złożone trzy dokumenty (jak podniesiono wyżej były to: kopia decyzji z dnia 10 sierpnia 2005 r., kopia koperty w której została przesłana decyzja oraz świadectwo zwolnienia z aresztu śledczego z dnia 27 września 2005 r.), a całość została przesłana listem poleconym (w kopercie oznaczonej R-08936). Zatem do wniosku z dnia 3 października 2005 r. o przywrócenie terminu S. A. nie dołączył skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 10 sierpnia 2005r., gdyż byłaby ona wówczas czwartym załącznikiem złożonym do Sądu.
Mając zatem na uwadze fakt, iż Sąd pouczył skarżącego w piśmie z dnia 30 listopada 2005r. o skutkach niewykonania wezwania Sądu, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej : ppsa/, wniosek S. A. z dnia 3 października 2005r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pozostawiono bez rozpoznania.
W zażaleniu na to postanowienie S. A. zarzucił, iż niedopuszczalnie jest obciążony "skutkami postępowania wynikającymi z winy organu prowadzącego, tj. zniknięciem "skargi". Sąd pismem z dnia 20 października 2005r. jednoznacznie potwierdził dostarczenie mu tej skargi. Sędzia w dążeniu do ukrycia faktu zniknięcia dokumentu z Sądu dopuścił się zwykłego oszustwa, a wystarczyło tylko zwrócić się o dostarczenie następnej skargi. Fakt ten potwierdza sposób wyjaśnienia zawarty w zarządzeniu, gdzie to w fałszywy sposób ustalono, że koperta jest dokumentem, przez co zwiększono ilość wpływających dokumentów. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoznaje Sąd tak więc dlaczego Sędzia przesyła ten wniosek do Komendanta Głównego, jeżeli twierdzi, że nie było tam skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie bowiem z art. 87 § 4 ppsa równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Nie budzi wątpliwości, że skarżący wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skargi wraz z wnioskiem nie złożył. Z akt sprawy bowiem wynika, że do wniosku załączone zostały jedynie: kopia kwestionowanej decyzji, kopia koperty, w której decyzję tę przesłano oraz świadectwo zwolnienia z aresztu śledczego.
Stosownie do art. 49 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (...) (§ 2).
Skoro skarżący wezwany przez Sąd I instancji w powyższym trybie, braku wniosku o przywrócenie terminu nie usunął, zarządzenie o jego pozostawieniu bez rozpoznania było zasadne. Tym samym zażalenie skarżącego sprowadzające się do polemiki z ustaleniami Sądu nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Wobec tego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie to oddalił.