II OZ 2045/25

II OZ 2045/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
§ 2 ust. 3 pkt 1 i 5
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184, art. 197 § 2, art. 198, art. 230 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G., A. G. i B. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1000/25 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. G., A. G. i B. S. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2025 r. znak: WOB.7721.23.2025.NOGI w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
M. G., A. G. i B. S. (dalej jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2025 r. znak: WOB.7721.23.2025.NOGI w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Skarga ta nie została opłacona zatem Przewodniczący Wydziału II tego sądu stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze m., dalej jako "P.p.s.a.") wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w wysokości 500 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 t.j., dalej "rozporządzenie"), w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalania drugą osobę z jego uiszczenia.
B. S. we własnym imieniu oraz jako pełnomocnik M. G. i A. G. wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego zmiany w zakresie wysokości wpisu do kwoty 200 zł lub jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skarżący podnoszą, że z przepisów ww. rozporządzenia wynika, że jeśli sprawa dotyczy nieruchomości, jak w niniejszym przypadku, wpis stały wynosi 200 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia.
Według skarżących, określony w zarządzeniu wpis nie został podany w prawidłowej wysokości, zatem zażalenie było uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd rozpoznając zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sąd nie bada powodów dlaczego skarżący nie uiścił tej opłaty np. że jego sytuacja finansowa nie pozwalała mu na poniesienie tego wydatku. Nie bada też w jakiej sytuacji finansowej skarżący się znajduje.
Ocena Sądu dotyczy tego czy w konkretnej sprawie wywołanej skargą skarżący zgodnie z przepisami powinni uiścić wpis sądowy i czy powinni to zrobić w takiej wysokości, jak wskazał to Przewodniczący Wydziału w skierowanym do nich wezwaniu. Oceniając, na skutek wniesionego zażalenia, legalność zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, NSA sprawdza jedynie czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżących wpisu od skargi i w jakiej wysokości.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są miedzy innymi skarga.
Zatem skarżący mieli obowiązek uiścić wpis od skargi wnosząc skargę na zaskarżoną decyzję. W sprawie miał zastosowanie wpis stały albowiem przedmiotem zaskarżenia nie były należności pieniężne (art. 231 P.p.s.a.).
Wbrew stanowisku skarżących wysokość wpisu w kwocie 500 zł wskazana w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału była prawidłowa. Przedmiotem skargi, nie była decyzja z zakresu nieruchomości § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia jak widzą to skarżący, ale decyzja z zakresu budownictwa i architektury z § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia. Zaskarżona decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego dotyczyła postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego (PINB dla Miasta Nowego Sącza) w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego o dwóch lokalach zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w N., regulowanego w art. 66 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Ustalono, że stan techniczny tego budynku nie budzi zastrzeżeń i nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa życia, zdrowia ludzi, mienia, środowiska. Organ nie dopatrzył się podstaw do stwierdzenia, że budynek ten znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym i że należałoby nałożyć na jego właścicieli obowiązek podjęcia działań w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Z tych powodów umorzono postępowanie organu nadzoru budowlanego.
W związku z tym, że decyzja o umorzeniu odnosiła się do braku podstaw do nałożenia obowiązków związanych ze stanem technicznym budynku, to przyjąć należało, jak słusznie uczynił Przewodniczący Wydziału II, że sprawa dotyczy zakresu budownictwo i architektura a nie zakresu nieruchomości. Zakres nieruchomości dotyczy co do zasady spraw uregulowanych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2024 r., poz. 1145 ze zm.).
W tym stanie sprawy wysokość wpisu w wysokości 500 zł określał § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.
Użyte w rozporządzeniu określenie "sprawa z zakresu nieruchomości" może być mylące dla stron jednak nie ulega wątpliwości, że niniejsza sprawa dotyczy sprawy właściwej dla organów budownictwa dlatego też słusznie zakwalifikowano ją z pkt 1 § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze NSA stwierdza, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy obowiązek uiszczenia przez skarżących wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł istniał i wysokość ta została określona w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo. Tym samym, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.