II OZ 1556/25

II OZ 1556/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Miładowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 30/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-06-25
II OZ 60/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-11
II OZ 59/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-11
II OZ 1557/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-15
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 par. 3, art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 15 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 30/24 o odrzuceniu skargi D. K. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2023 r. nr 1888/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenie D. K.; 2) odrzucić zażalenie D. K..
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę D. K., ponieważ skarżąca na wezwanie Sądu nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Sąd wskazał, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2024 r. wezwano skarżącą D. K. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie postanowieniem z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt II OZ 60/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. K.. W związku z powyższym ww. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 listopada 2024 r., wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 22 kwietnia 2025 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu przez stronę skarżącą upłynął w dniu 29 kwietnia 2025 r. Strona skarżąca nie uiściła jednak wymaganego wpisu.
Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli D. K. i D. K..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie D. K. nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do D. K., zakończeniu postępowania w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniem Sądu I instancji z 13 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 86/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); wezwaniu skarżącej zarządzeniem z 14 listopada 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzenia z 14 listopada 2024 r. (patrz: postanowienie NSA z 11 lutego 2025 r. o sygn. akt II OZ 60/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z 1 kwietnia 2025 r. o wezwaniu D. K. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 listopada 2024 r., wzywającego ww. skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie z dnia 2 kwietnia 2025 r. wezwanie to zostało doręczone D. K. w dniu 22 kwietnia 2025 r. A więc do dnia 29 kwietnia 2025 r. skarżącej biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał Sąd I instancji. Pomimo tego skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 13 czerwca 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi D. K.. Argumentacja zawarta w zażaleniu tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenie z dnia 1 kwietnia 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 14 listopada 2024 r. o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
Zażalenia wniesione przez D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi D. K., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tej osoby. D. K. nie mógł zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innego podmiotu, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez D. K. jako niedopuszczalnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.