II OZ 197/10

II OZ 197/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-04-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-02-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krystyna Borkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
II SAB/Gd 3/09 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2009-06-09
II OZ 819/10 - Postanowienie NSA z 2010-09-07
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 18, art. 19
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 22 kwietnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 listopada 2009 roku, sygn. akt II SAB/Gd 3/09 wyłączające sędziego NSA A. P. od rozpoznawania przedmiotowej sprawy oraz oddalające wniosek w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi B. J. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie doręczenia załączników decyzji i innych dokumentów dotyczących zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2009 roku, sygn. akt II SAB/Gd 3/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyłączył sędziego NSA A. P. od rozpoznawania sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Prezydenta Miasta S. oraz oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów NSA J. J. i K. Z. a także sędziów WSA M. J., D. J., J. G., T. D., W. A., K. K. i J. G.
Sąd I instancji uznał, że skoro sędzia NSA A. P. został na swoje żądanie wyłączony od rozpoznawania innej sprawy ze skargi B. J., to powinien zostać wyłączony również w niniejszej sprawie. W przypadku pozostałych sędziów, Sąd I podniósł, że samo przypuszczenie co do ewentualnego braku ich bezstronności – bez uprawdopodobnienia tego zarzutu, nie może prowadzić do uwzględnienia wniosku o ich wyłączenie. Szczególnie, że sędziowie ci złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynikało iż nie zachodzą okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. J. domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznanie wniosku. W zażaleniu podniesiono, że Sąd I instancji nie był bezstronny w zaskarżonej sprawie, gdyż sędzia sprawozdawca został wyłączony z mocy prawa od orzekania w sprawie w sprawie II SA/Gd 2726/02 gdzie stroną była skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z mocy ustawy sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie natomiast z art. 19 Ppsa (określającym tzw. względne przesłanki wyłączenia), niezależnie od wymienionych w art. 18 Ppsa przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W każdym ze wskazanych wypadków podstawowym celem przyjętych regulacji jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04, OTK-A z 2005 r., nr 11, poz. 134). Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc "do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy" (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67). Jednakże nie jest wystarczającym twierdzenie strony, że dany sędzia nie jest bezstronny w sprawie nie poparte żadnymi argumentami uprawdopodobniającymi ten zarzut.
W przedmiotowej sprawie tak we wniosku, jak i w zażaleniu na postanowienie skarżąca nie wskazała okoliczności potwierdzających stronniczość wymienionych wyżej sędziów. Należy zatem zgodzić się z twierdzeniem Sądu I instancji, iż w sprawie nie zachodzą okoliczność, których konsekwencją powinno być wyłączenie wymienionych wyżej sędziów - z wyjątkiem sędziego NSA A. P. Szczególnie, że sędziowie ci złożyli oświadczenia z których wynika, że pomiędzy nimi a skarżącą nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności oraz nie zachodzą przyczyny wyłączenia o których mowa w art. 19 Ppsa.
Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż sędzia sprawozdawca nie był obiektywny oraz bezstronny, gdyż został on wyłączony od orzekania w innej sprawie z jej skargi, stwierdzić należy, iż jest on niezasadny. W sprawie sygn. akt. II SA/Gd 2726/02 nie zostało wydane postanowienie o wyłączeniu sędziego Z. K., jak również skarżąca nie wnosiła o takie wyłącznie. Zaś fakt, iż sędzia ten znajdował się w składzie, który wydał postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie stanowi podstawy do wyłączenia go od orzekania z mocy prawa.
Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.