II OZ 190/24

II OZ 190/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-04-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Wr 73/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2024-02-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 73/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu A. M. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 24 października 2023 r. nr SKO 4121.54.2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażem postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 73/24, odrzucił sprzeciw A. M. (dalej "skarżąca" od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej "SKO") z dnia 24 października 2023 r., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażem.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że kwestionowana decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wobec czego właściwym środkiem do jej zaskarżenia był sprzeciw, który należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzję SKO z 24 października 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej otrzymał 30 listopada 2023 r. Przewidziany ustawą, 14-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał 14 grudnia 2023 r. Strona skarżąca wniosła natomiast sprzeciw 27 grudnia 2023 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie już tego terminu. Sąd zasygnalizował, że SKO błędnie pouczyło stronę skarżącą o prawie wniesienia od decyzji organu II instancji skargi zamiast sprzeciwu. Treść tego pouczenia nie uchyla jednak skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, termin oraz sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy p.p.s.a. Fakt błędnego pouczenia strony może natomiast stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Wymaga to jednak wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem do Sądu, czyli wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
Od powyższego postanowienia zażalenie wniosła skarżąca, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 oraz art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi polegającej na przyjęciu, że strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia środka zaskarżenia na decyzję SKO we Wrocławiu w sytuacji, gdy w zaskarżonej decyzji organ I instancji błędnie pouczył skarżącą o trybie i terminie jej zaskarżenia tj.; o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, a zatem wniesiony środek zaskarżenia winien zostać rozpoznany bez wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu, co w konsekwencji skutkowało niezasadnym odrzuceniem sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl natomiast art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu. Z kolei stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie organ niewątpliwie błędnie pouczył skarżącą, że od decyzji SKO we Wrocławiu z dnia 24 października 2023 r. (doręczona 30 listopada 2023 r.) przysługiwała skarga do WSA we Wrocławiu, a nie sprzeciw, który powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 k.p.a. Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 14 grudnia 2023 r., natomiast środek odwoławczy został wniesiony w dniu 27 grudnia 2023 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Naczelny Sąd Administracyjny popiera pogląd orzecznictwa, że błędna informacja co do prawa, trybu, terminu i sposobu złożenia przysługujących środków prawnych nie może wprawdzie powodować dla strony negatywnych konsekwencji, ale też nie może dawać stronie żadnych specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania (por. wyrok NSA z 14.02.2017 r., II OSK 1363/15, LEX nr 2277846). Zastosowanie przepisu art. 112 k.p.a. nie może powodować, że błędnie pouczona strona podlegać będzie innym niż pozostali uczestnicy obrotu prawnego rygorom związanym z terminami wnoszenia skargi czy sprzeciwu. Art. 112 k.p.a. nie można odczytywać jako uprawnienia do zmodyfikowania przez stronę ustawowo określonego terminu do złożenia środka odwoławczego. Termin ten biegnie bowiem zgodnie z zasadami ustalonymi w stosownych przepisach, jednakże strona może skutecznie domagać się przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, wskazując, że uchybienie terminu było spowodowane zastosowaniem się do błędnego pouczenia organu administracji (zob. wyrok NSA z 7.10.2020 r., II OSK 1640/18, LEX nr 3280506).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.