II OZ 1860/25

II OZ 1860/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 178, art. 184, art. 194 § 2, art. 197 § 2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. i D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt II SPP/Kr 72/24 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 10 kwietnia 2025 r. utrzymujące w mocy postawienie referendarza sądowego w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 9 stycznia 2023 r., znak: WOB.7721.156.2022.NOGI w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 lutego 2025 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek uczestniczki postępowania K. M. o prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Rozpoznając sprzeciw ww. uczestniczki postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 10 kwietnia 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające prawa pomocy w zakresie całkowitym, na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
Uczestniczka postępowania reprezentowana przez pełnomocnika D. M. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Postanowieniem z 30 maja 2025 r., sygn. akt II SPP/Kr 72/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie K. M. i D. M. na postanowienie z 10 kwietnia 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza o odmowie K. M. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie to zostało doręczone D. M. jako pełnomocnikowi uczestniczki postępowania 16 lipca 2025 r. (zpo k. 84 akt).
Pełnomocnik uczestniczki postępowania wniosła zażalenie na powyższe postanowienie (k. 141 akt) domagając się jego uchylenia oraz rozpoznania zażalenia na postanowienie z 10 kwietnia 2025 r. Korespondencja zawierająca powyższe zażalenie jak wynika z pieczęci Urzędu Pocztowego [...] zostało nadane po terminie tj. 24 lipca 2025 r. (k. 143 akt).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.
W myśli art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stosując odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej w sprawach dotyczących zażalenia odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (zażalenie w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie z 30 maja 2025 r. zostało doręczone pełnomocnikowi żalącej się 16 lipca 2025 r. (zpo. k. 84 akt). Wobec tego od następnego dnia zaczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, który upływał 23 lipca 2025 r. Pełnomocnik żalącej się nadała zażalenie pocztą 24 lipca 2025 r. a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia (k. 143 akt). Tym samym NSA uznał, że zażalenie wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu i jako takie podlegało ono odrzuceniu stosownie do art. 178 P.p.s.a.
Kolejną podstawą odrzucenia zażalenia wniesionego przez pełnomocnika jest to, że jak wynika z treści zażalenia wnosiła je zarówno jako pełnomocnik K. M. jak i jako strona we własnym imieniu. Jako skarżąca decyzję MWINB z 9 stycznia 2023 r. znak: WOB.7721.156.2022.NOGI nie miała ona interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia odnoszącego się do odrzucenia zażalenia na postanowienie w sprawie odmowy prawa pomocy K. M. bowiem prawo pomocy jej nie dotyczyło. Nie posiadając własnego interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia o prawie pomocy nie mogła go skutecznie zaskarżyć, a zatem jej własne zażalenie było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.