II OZ 1842/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i nieuiszczenia wpisu, stosując fikcję doręczenia.
Skarżący M.G. złożył skargę na postanowienie Wojewody o odmowie wszczęcia postępowania. WSA w Krakowie odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych (brak PESEL) ani nie uiścił wpisu sądowego, mimo wezwań. Doręczenie wezwań uznano za skuteczne na podstawie fikcji doręczenia, gdyż przesyłki dwukrotnie awizowano i zwrócono jako niepodjęte. NSA oddalił zażalenie skarżącego, uznając, że sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy o fikcji doręczenia, a pobyt skarżącego za granicą nie stanowi podstawy do uchylenia postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odrzuciło skargę skarżącego na postanowienie Wojewody Małopolskiego o odmowie wszczęcia postępowania. Sąd I instancji odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych, w tym nie podał numeru PESEL, ani nie uiścił wpisu sądowego, mimo prawidłowo doręczonych wezwań. Doręczenie wezwań zostało uznane za skuteczne na podstawie przepisów o fikcji doręczenia (art. 73 p.p.s.a.), ponieważ przesyłki zawierające wezwania były dwukrotnie awizowane i zwrócone jako niepodjęte. Skarżący w zażaleniu podniósł, że przebywał za granicą i nie otrzymał wezwań, co uniemożliwiło mu ich uzupełnienie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że sąd pierwszej instancji ma obowiązek zbadania dopuszczalności skargi i w razie braków formalnych wzywa do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia. W tej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków i uiszczenia wpisu, a wezwania zostały uznane za doręczone zgodnie z art. 73 p.p.s.a. Skuteczność fikcji doręczenia oznacza, że pociąga ona za sobą wszelkie skutki doręczenia. NSA stwierdził, że okoliczności podnoszone w zażaleniu, takie jak pobyt skarżącego za granicą, nie mogą świadczyć o wadliwości postanowienia sądu I instancji, gdyż zastosowano prawidłową procedurę doręczenia. W związku z tym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie jest skuteczne na podstawie fikcji doręczenia przewidzianej w art. 73 p.p.s.a., co pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że prawidłowe awizowanie przesyłki i jej zwrot jako niepodjętej skutkuje zastosowaniem fikcji doręczenia. Okoliczności związane z pobytem strony za granicą nie wpływają na wadliwość postanowienia sądu, jeśli procedura doręczenia została zachowana.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 73
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis regulujący fikcję doręczenia, zgodnie z którym przesyłka pozostawiona w placówce pocztowej i dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona jako niepodjęta, jest uznawana za doręczoną.
p.p.s.a. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Obowiązek podania w pierwszym piśmie numeru PESEL przez stronę będącą osobą fizyczną.
p.p.s.a. art. 219
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący obowiązku uiszczenia wpisu sądowego.
Rozporządzenie Rady Ministrów art. 2 ust. 1 pkt 1
Określa wysokość wpisu sądowego od skargi.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § 1 i 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy dotyczące rozpoznawania zażaleń.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe zastosowanie fikcji doręczenia przez WSA. Skuteczność doręczenia wezwania mimo pobytu skarżącego za granicą. Brak uzupełnienia braków formalnych i wpisu jako podstawa odrzucenia skargi.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego o braku możliwości zapoznania się z wezwaniami z powodu pobytu za granicą.
Godne uwagi sformułowania
fikcja doręczenia jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia doręczenie jest oparte na domniemaniu, według którego zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z pobytem skarżącego poza granicami kraju w okresie awizowania przesyłki [...] nie mogą świadczyć o wadliwości postanowienia Sądu I instancji
Skład orzekający
Tomasz Bąkowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie skuteczności fikcji doręczenia w przypadku przesyłek pocztowych awizowanych i niepodjętych, nawet jeśli strona przebywała za granicą. Podkreślenie konsekwencji nieuzupełnienia braków formalnych i nieuiszczenia wpisu sądowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej procedury przed sądami administracyjnymi i stosowania fikcji doręczenia. Nie dotyczy bezpośrednio meritum sprawy administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące doręczeń i konsekwencji braku aktywności strony, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Fikcja doręczenia: Jak pobyt za granicą nie uchronił przed odrzuceniem skargi?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 1842/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-11-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-11-06 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Sygn. powiązane II SA/Kr 804/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-08-29 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono zażalenie Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 804/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.G. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 18 kwietnia 2025 r., znak WI-I.7840.6.1.2024.JC w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 804/25, odrzucił skargę M.G. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z 18 kwietnia 2025 r., znak WI-I.7840.6.1.2024.JC w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Zarządzeniem z 16 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie nr PESEL w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem z dnia 17 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwania była podwójnie awizowana w dniu 25 lipca 2025 r. i w dniu 4 sierpnia 2025 r. W dniu 11 sierpnia 2025 r. nastąpił zwrot przesyłki. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu, co potwierdza adnotacja z kasy Sądu z 21 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Sąd podkreślił, że przesyłka zawierające ww. wezwania była podwójnie awizowana, po czym nastąpił zwrot przesyłki, stąd też zastosowanie w sprawie znalazły przepisy regulujące tzw. fikcję doręczenia. Sąd podniósł, że z akt sprawy wynika, że pierwsze zawiadomienie o złożeniu przesyłki (awizo) miało miejsce 25 lipca 2025 r. Po powtórnym awizowaniu należało uznać przesyłkę za doręczoną 8 sierpnia 2025 r. Z kolei termin do uzupełnienia braków skargi (7 dni od dnia doręczenia wezwania) upłynął 18 sierpnia 2025 r., jako że dni 15, 16, 17 sierpnia 2025 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy. Skoro więc skarżący nie uzupełnił braków skargi, ani nie uiścił wpisu od skargi, pomimo skutecznego wezwania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobowiązany był odrzucić skargę. M.G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W zażaleniu skarżący wskazał, że przebywał wówczas poza granicą kraju z przyczyn niezależnych od niego i nie otrzymał wezwań z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a co za tym idzie, nie był w stanie uzupełnić braków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy w pierwszej kolejności zbadanie z urzędu dopuszczalności skargi i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a., w tym czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym, a także czy został uiszczony wpis. W razie potrzeby Sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu. Jeśli zaś wskazane uchybienia nie zostaną w wyznaczonym terminie usunięte, albo z innych względów środek odwoławczy jest niedopuszczalny, czy też wniesiony po terminie, Sąd I instancji decyduje o jego odrzuceniu. W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takimi brakami formalnymi uzasadniającym odrzucenie skargi są m.in.: brak wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., polegającego na podaniu w pierwszym piśmie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jak również brak uiszczenia wpisu od skargi będącego opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że żalący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu uznanymi za doręczone 8 sierpnia 2025 r. zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 16 i 17 lipca 2025 r. wzywającym skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (sto) złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535) oraz wskazania własnego numeru PESEL (zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Jednocześnie został on prawidłowo pouczony o rygorze niezastosowania się do wezwania. Skarżący nie sprostał powyższemu w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie jest oparte na domniemaniu, według którego zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika w sposób niebudzący wątpliwości, gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej na okres wskazany w art. 73 § 1 p.p.s.a. Na przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych naniesiono adnotację: "zwrot – nie podjęto w terminie", jak również wskazano, że pierwsze awizo nastąpiło 25 lipca 2025 r., zaś drugie 4 sierpnia 2025 r., natomiast zwrot przesyłki nastąpił 11 sierpnia 2025 r. Podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z pobytem skarżącego poza granicami kraju w okresie awizowania przesyłki, tak więc związane z ewentualnym brakiem winy strony w niewykonaniu zobowiązania Sądu (nieuzupełnieniu braków formalnych) nie mogą świadczyć o wadliwości postanowienia Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI