II OZ 18/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu, uznając, że samo zameldowanie nie stwarza prawa do lokalu, a kwestie kontaktu z dziećmi leżą w gestii sądu rodzinnego.
Skarżąca K. O. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji o wymeldowaniu, powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w życiu rodzinnym z powodu przemocy psychicznej wobec dzieci w miejscu zameldowania. WSA odmówił wstrzymania, uznając, że zameldowanie nie daje prawa do lokalu, a kwestie kontaktu z dziećmi leżą w gestii sądu rodzinnego. NSA oddalił zażalenie, podkreślając ewidencyjny charakter decyzji o wymeldowaniu i brak wpływu na prawa do lokalu.
Skarżąca K. O. złożyła skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego o wymeldowaniu jej z miejsca pobytu stałego, dołączając wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Jako uzasadnienie podała niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w życiu rodzinnym i prywatnym, wskazując na przemoc psychiczną wobec jej dzieci ze strony innych mieszkańców lokalu, w związku z czym Prokuratura prowadzi postępowanie karne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania decyzji, stwierdzając, że intencją skarżącej było uzyskanie dostępu do lokalu w celu kontaktu z dziećmi, a samo zameldowanie nie stwarza prawa do przebywania w lokalu. Sąd uznał, że wstrzymanie wykonania decyzji o wymeldowaniu nie przyniosłoby oczekiwanego skutku, a kwestie kontaktu z dziećmi należą do kompetencji sądu rodzinnego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie skarżącej, oddalił je, podzielając stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że decyzja o wymeldowaniu ma charakter ewidencyjny i porządkowy, nie rozstrzyga o prawach do lokalu, a jedynie stwierdza stan faktyczny. Wskazano, że zameldowanie nie stwarza prawa do przebywania w lokalu, a kwestie związane z prawem do lokalu i kontaktami z dziećmi powinny być rozstrzygane w odrębnych postępowaniach, np. przez sąd rodzinny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ zameldowanie ma charakter ewidencyjny i porządkowy, nie stwarza prawa do przebywania w lokalu, a kwestie kontaktu z dziećmi leżą w gestii sądu rodzinnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja o wymeldowaniu ma charakter wyłącznie ewidencyjny i nie wpływa na prawa do lokalu. Wstrzymanie jej wykonania nie zapewniłoby skarżącej dostępu do lokalu ani nie rozwiązało problemu kontaktu z dziećmi, co jest domeną sądu rodzinnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 61 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa o ewidencji ludności art. 35
Określa kryteria wymeldowania jako ustalenie przez organ faktu opuszczenia miejsca pobytu stałego lub czasowego i niedopełnienia obowiązku wymeldowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zameldowanie ma charakter ewidencyjny i nie stwarza prawa do lokalu. Kwestie kontaktu z dziećmi należą do kompetencji sądu rodzinnego. Decyzja o wymeldowaniu nie jest nieodwracalna i nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Wstrzymanie wykonania decyzji o wymeldowaniu jest konieczne ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w życiu rodzinnym i prywatnym, w tym w związku z przemocą psychiczną wobec dzieci.
Godne uwagi sformułowania
zameldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień (praw przedmiotowych i podmiotowych) do lokalu, ani tym samym prawa do przebywania w nim decyzja o wymeldowaniu [...] posiada jedynie charakter ewidencyjny Nie ma ona charakteru nieodwracalnego.
Skład orzekający
Roman Ciąglewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wstrzymania wykonania decyzji administracyjnych, w szczególności decyzji o charakterze ewidencyjnym jak wymeldowanie, oraz rozgraniczenie kompetencji sądów administracyjnych i rodzinnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżąca próbowała wykorzystać postępowanie administracyjne dotyczące wymeldowania do rozwiązania problemów rodzinnych i kontaktu z dziećmi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne rozgraniczenie między postępowaniem administracyjnym a rodzinnym oraz podkreśla charakter ewidencyjny decyzji o wymeldowaniu, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy wymeldowanie pozbawia prawa do kontaktu z dziećmi? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 18/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2023-01-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-01-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Roman Ciąglewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Sygn. powiązane III SA/Gd 656/22 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2023-05-25 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono zażalenie Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 656/22 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 14 lipca 2022 r. nr SO-IX.621.1.29.2022.DM w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Uzasadnienie. K. O., w skardze na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 14 lipca 2022 r. nr SO-IX.621.1.29.2022.DM, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Starogard Gdański z dnia 30 maja 2022 r., orzekającą o wymeldowaniu skarżącej z miejsca pobytu stałego, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej życiu rodzinnym i prywatnym, bowiem jej dzieci przebywają w spornym lokalu, gdzie są poddawane przemocy psychicznej ze strony P. i E. G. Prokuratura w Gdańsku – Wrzeszczu prowadzi już postępowanie z art. 207 K.k. pod sygn. akt PR 1 Ds.999/21. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że skarżąca, wnosząc o zastosowanie przedmiotowego środka ochrony tymczasowej, powołała się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej życiu rodzinnym i prywatnym, bowiem jej dzieci przebywają w spornym lokalu, gdzie są poddawane przemocy psychicznej. Nie odnosząc się do prawdziwości oświadczenia skarżącej o poddawaniu jej dzieci przemocy psychicznej przez uczestników postępowania w miejscu dotychczasowego miejsca stałego zameldowania skarżącej Sąd zauważył, że intencją skarżącej, uzasadniającej w powyższy sposób złożony wniosek, było uzyskanie dostępu do lokalu, z którego została wymeldowana, w celu kontaktu z dziećmi. Stwierdził zatem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czyli niewymeldowywanie skarżącej, skutku takiego by nie przyniosło. Zameldowanie nie stwarza bowiem – samo w sobie – prawa do przebywania w lokalu. Jest jedynie potwierdzeniem istniejącego stanu rzeczy. Natomiast kwestie kontaktu skarżącej z dziećmi leżą w gestii sądu rodzinnego i opiekuńczego i nie są determinowane zameldowaniem strony pod konkretnym adresem. Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek, warunkujących możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia tj. art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i bezpodstawne przyjęcie, że wydanie zaskarżonej decyzji nie prowadzi do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pomimo istnienia, w ocenie skarżącej, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wynika z tego, że przed sądem administracyjnym wymagane jest wykazanie czy może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To umożliwia sądowi administracyjnemu wstrzymanie wykonania decyzji. W niniejszej sprawie należy mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania. Otóż co do zasady, ewidencja ludności służąca rejestrowaniu pobytu, ma charakter wyłącznie porządkowy, co oznacza, że zameldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień (praw przedmiotowych i podmiotowych) do lokalu, ani tym samym prawa do przebywania w nim. Jedynym kryterium rozstrzygającym o wymeldowaniu jest ustalenie przez właściwy organ faktu, czy obywatel polski opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się (art. 35 ustawy o ewidencji ludności). Związane jest to zatem z określonym stanem faktycznym, a nie prawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, zatem posiada jedynie charakter ewidencyjny (por. postanowienia NSA: z dnia 22 kwietnia 2015 r., II OZ 307/15; z dnia 5 maja 2015 r., II OZ 374/15; z dnia 21 października 2020 r., II OZ 898/20; z dnia 2 grudnia 2020 r., II OSK 2764/20). Nie ma ona charakteru nieodwracalnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI