II OZ 179/13

II OZ 179/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2013-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-03-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 877/12 - Wyrok WSA w Warszawie z 2012-09-28
II OSK 1596/13 - Wyrok NSA z 2015-01-30
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 177 § 1, art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Kampinos na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 877/12, o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 877/12, oddalającego skargę Gminy Kampinos na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 877/12, odrzucił skargę kasacyjną Gminy Kampinos od wyroku z dnia 28 września 2012 r. oddalającego skargę Gminy Kampinos na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odpis wyroku z dnia 28 września 2012 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej Gminy w dniu 12 listopada 2012 r. Wynikający z art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej zwanej "p.p.s.a.") trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 12 grudnia 2012 r. Działający w imieniu Gminy Kampinos pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną w dniu 13 grudnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), co potwierdza, iż przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
Z tego względu Sąd pierwszej instancji skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Gmina Kampinos w zażaleniu na powyższe postanowienie podniosła, że zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wskazano, że stempel pocztowy jest tylko jednym z dowodów, które mogą wskazywać na datę oddania przesyłki w urzędzie pocztowym. Innym z dowodów potwierdzających dzień nadania przesyłki jest książka nadawcza. Do zażalenia załączono kopię książki nadawczej, z której wynika, że skarga kasacyjna została przekazana placówce pocztowej w dniu 12 grudnia 2012 r. natomiast pracownik poczty jako datę nadania (stempel datownik) wskazał dzień 13 grudnia 2012 r. Zdaniem skarżącej Gminy jest to pomyłka pracownika poczty, ponieważ nie przekreślił daty określonej w książce nadawczej, do czego był zobowiązany, gdyby rzeczywiście przesyłki wpłynęły w innym dniu niż wskazany w książce nadawczej. Wskazuje to, że datą oddania przesyłki był w rzeczywistości 12 grudnia 2012 r. Do zażalenia dołączono również kopię złożonej w Urzędzie Pocztowym reklamacji.
Pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. Gmina Kampinos przesłała odpowiedź Poczty Polskiej S.A. z dnia 20 lutego 2013 r. na złożoną reklamację z wnioskiem o dopuszczenie jej jako dowodu w sprawie. W piśmie tym Poczta Polska S.A. wskazała, że "z uwagi na odległy termin powstałego zdarzenia nie może jednoznacznie określić powodów nie przyjęcia w dniu 12 grudnia 2012 r. przez placówkę pocztowa w Kampinosie przesyłki listowej poleconej o nr (00)7590007734867740273. Niemniej jednak w toku prowadzonych czynności wyjaśniających ustalono, że osoba dostarczająca przesyłki do ww. urzędu pozostawiła je wraz z książką nadawczą." Poczta uznała skargę za uzasadnioną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a. ) - skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest jej odrzucenie – art. 178 p.p.s.a.
Zarzuty zażalenia sprowadzają się do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki nie miał podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej, bowiem przedmiotowa skarga została złożona w terminie tj. w dniu 12 grudnia 2012 r. Na dowód tego strona skarżąca przedłożyła pismo Poczty Polskiej z dnia 20 lutego 2013 r. oraz poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie książki nadawczej, w której wśród wpisów z dnia 12 grudnia 2012 r. pod pozycją nr 16 wskazano adresata korespondencji – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Z wpisów w książce nadawczej wynika, iż korespondencja odebrana przez pracownika poczty została opatrzona datownikiem z dnia 13 grudnia 2012 r. Jednakże z pisma Poczty Polskiej z dnia 20 lutego 2013 r., stanowiącego odpowiedź na złożoną reklamację, wynika, iż przedmiotowa korespondencja została przyjęta do placówki pocztowej w Kampinosie w dniu 12 grudnia 2012 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca przedstawiła wiarygodne dokumenty wskazujące na to, że skargę kasacyjną oddano upoważnionemu do odbioru pracownikowi poczty w dniu 12 grudnia 2012 r., a nie w dniu 13 grudnia 2012 r., jak wynika ze stempla pocztowego.
Tymczasem Sąd Wojewódzki dokonując ustaleń dysponował tylko kopertą z uwidocznioną datą nadania przesyłki – 13 grudnia 2012 r. – co uprawniało wówczas do orzeczenia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Uwzględniając jednak dowody złożone wraz z zażaleniem należało przyjąć, że skarga kasacyjna złożona została z zachowaniem ustawowego terminu.
Należy zaznaczyć, że organ oddając pismo upoważnionemu pracownikowi poczty w ramach zawartej z pocztą umowy uczynił to po to, aby uzyskać skutek w postaci zachowania terminu jego wniesienia, stąd też w takiej formie go nadano. Strona nie może ponosić negatywnych skutków błędów Poczty Polskiej S.A., które spowodowały z niewyjaśnionych przyczyn wyekspediowanie przesyłki nr (00)7590007734867740273 dopiero w dniu 13 grudnia 2012 r. zamiast w dniu jej oddania polskiemu Urzędowi Pocztowemu, a to 12 grudnia 2012 r. co potwierdziło postępowanie reklamacyjne uruchomione na wniosek strony skarżącej.
Z tych wszystkich względów należało uznać, że zachowany został przewidziany w art. 177 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin przewidziany na wniesienie skargi kasacyjnej i brak było podstaw do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.185 § 1 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.