II OZ 1768/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zażalenia S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 19 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżąca domagała się wstrzymania wykonania decyzji, wskazując na konieczność zapewnienia jej prawa pobytu w Polsce do czasu rozpoznania skargi przez sąd pierwszej instancji oraz na trudne do odwrócenia skutki związane z obowiązkiem powrotu do kraju pochodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie jest aktem administracyjnym stanowiącym tytuł do przymusowej egzekucji ani nakazem opuszczenia kraju. Obowiązek opuszczenia terytorium RP może nastąpić dopiero w wyniku wydania odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która podlega przymusowemu wykonaniu. W związku z tym, WSA uznał, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA. Podkreślił, że instytucja wstrzymania wykonania ma na celu ochronę przed negatywnymi skutkami wykonania aktu, który następnie może zostać wzruszony. Wskazał, że decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie skutkuje bezpośrednim obowiązkiem opuszczenia terytorium RP, a jedynie brakiem prawa do legalnego pobytu. Bezpośredni obowiązek opuszczenia kraju może wynikać jedynie z decyzji o zobowiązaniu do powrotu. NSA stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym nie zachodzi konieczność zastosowania ochrony tymczasowej. Oddalono zażalenie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej w kontekście decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, rozróżnienie między decyzją o odmowie zezwolenia a decyzją o zobowiązaniu do powrotu.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku bezpośredniego obowiązku opuszczenia terytorium RP wynikającego z decyzji o odmowie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zagadnienia prawne (1)
Czy decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, która nie zawiera bezpośredniego nakazu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może być podstawą do wstrzymania jej wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ze względu na rzekome ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych z koniecznością opuszczenia kraju?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy sama w sobie nie stanowi tytułu do przymusowej deportacji ani nakazu opuszczenia kraju. Obowiązek opuszczenia terytorium RP może wynikać jedynie z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która podlega przymusowemu wykonaniu. W związku z tym, brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji o odmowie zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie nakłada bezpośredniego obowiązku opuszczenia terytorium RP. Taki skutek może nastąpić jedynie w wyniku wydania odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu. Wobec braku bezpośredniego obowiązku opuszczenia kraju, nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie powoduje ona bezpośredniego zagrożenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków związanych z opuszczeniem terytorium RP.
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.c. art. 302 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
W przypadku, gdy cudzoziemiec nie opuści terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ustawowo określonym terminie, co do zasady zostanie wszczęte postępowanie w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu, w ramach którego może zostać wydana decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.
u.c. art. 329
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
Decyzja o zobowiązaniu do powrotu będzie podlegała przymusowemu wykonaniu, w warunkach określonych w art. 329 ustawy o cudzoziemcach.
u.c. art. 299 § ust. 6 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
Opuszczenie terytorium Polski przez cudzoziemca na podstawie art. 299 ust. 6 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach ma charakter dobrowolny nie przymusowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie jest tytułem do przymusowej deportacji ani nakazem opuszczenia kraju. • Obowiązek opuszczenia terytorium RP może wynikać jedynie z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu. • Brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie powoduje ona bezpośredniego zagrożenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków związanych z opuszczeniem terytorium RP.
Odrzucone argumenty
Zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy powinna zostać wstrzymana ze względu na trudne do odwrócenia skutki związane z koniecznością opuszczenia terytorium RP. • Brak wstrzymania decyzji narusza prawo do sądu i możliwość osobistego uczestnictwa w postępowaniu. • Decyzja posiada atrybut wykonalności w kontekście obowiązku opuszczenia kraju.
Godne uwagi sformułowania
zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia zgody na pobyt czasowy nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem bezpośrednim jej skutkiem nie jest wydalenie cudzoziemca. • Skutek taki nie jest bowiem bezpośrednio związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz decyzji w przedmiocie zobowiązania do powrotu, która stosownie do art. 329 ustawy o cudzoziemcach może podlegać przymusowemu wykonaniu. • Opuszczenie terytorium Polski przez cudzoziemca na podstawie art. 299 ust. 6 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach ma charakter dobrowolny nie przymusowy.
Skład orzekający
Małgorzata Miron
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej w kontekście decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, rozróżnienie między decyzją o odmowie zezwolenia a decyzją o zobowiązaniu do powrotu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku bezpośredniego obowiązku opuszczenia terytorium RP wynikającego z decyzji o odmowie zezwolenia na pobyt czasowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z pobytem cudzoziemców w Polsce, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na precyzyjnej wykładni przepisów, co czyni ją bardziej interesującą dla prawników specjalizujących się w prawie imigracyjnym niż dla szerokiej publiczności.
“Decyzja o odmowie pobytu nie oznacza nakazu natychmiastowego opuszczenia kraju – NSA wyjaśnia kluczowe różnice.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.