II OZ 1749/25

II OZ 1749/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
II SA/Gd 1283/24 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-07-09
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2022 poz 1225
§ 14, § 19
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151a § 3, art. 178, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 1283/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 lipca 2025 r. sygn. akt. II SA/Gd 1283/24 w sprawie ze sprzeciwów S. W. i N. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. od decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 12 listopada 2024 r., nr WI-I.7840.1.162.2024.GD w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 1283/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 z zw. z art. 151a § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną S.W. (dalej jako skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 lipca 2025 r. sygn. akt. II SA/Gd 1283/24, uchylającego zaskarżoną decyzję w sprawie ze sprzeciwów S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. od decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 12 listopada 2024 r., nr WI-I.7840.1.162.2024.GD w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę
Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia powodem odrzucenia skargi kasacyjnej była niezaskarżalność wyroku uwzględniającego sprzeciw od decyzji kasatoryjnej stosownie do art. 151a § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 151a § 1 P.p.s.a.
Sąd wskazując na treść odnośnych przepisów stwierdził, że z art. 151a § 3 P.p.s.a. expressis verbis wynika, że w przypadku, gdy sąd uwzględni sprzeciw od decyzji kasatoryjnej wyrok taki jest niezaskarżalny, a zatem staje się prawomocny. Natomiast, gdy wyrok oddalałby sprzeciw, wówczas stronom przysługiwałoby prawo wniesienia skargi kasacyjnej od takiego wyroku.
Mając na uwadze niedopuszczalność skargi kasacyjnej Sąd odrzucił ją na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 178 P.p.s.a. Sąd zwrócił z urzędu cały uiszczony wpis sądowy od odrzuconej skargi kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik wnoszącego skarżącego, zaskarżając je w całości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 151a § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że wydając wyrok 9 lipca 2025 r. Sąd uwzględnił sprzeciw skarżącego oraz Inwestora.
Pełnomocnik domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i rozpoznania sprawy na rozprawie.
W uzasadnieniu pełnomocnik podnosi, że z uzasadnienia wyroku z dnia 9 lipca 2025 r. wprost wynika, że Sąd nie uwzględnił sprzeciwu skarżącego skoro stwierdza, że "Odnosząc powyższe rozważania do oceny niniejszej sprawy wskazać należy, że wniesione sprzeciwy zasługują na uwzględnienie jednak z innych przyczyn niż w nich wskazano".
Argumentuje, że skoro uwzględnienie sprzeciwów nastąpiło z innych przyczyn niż w nich wskazano, to nie można mówić o ich uwzględnieniu w rozumieniu art. 151a § 1 P.p.s.a. By można było mówić o takim uwzględnieniu sprzeciwu konieczne jest uwzględnienie sprzeciwu dokładnie z tych samych przyczyn, które strona podnosi w sprzeciwie (konieczne jest by Sad podzielił argumentację strony odnośnie meritum sprawy).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą odrzucenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie była okoliczność wydania w sprawie ze sprzeciwów wyroku, w którym Sąd I instancji uwzględnił sprzeciwy i w konsekwencji uchylił decyzję kasatoryjną. Sentencja w pkt 1 wyroku z 9 lipca 2025 r. nie pozostawia w tym zakresie żadnych wątpliwości bowiem stanowi, że Sąd "uchyla zaskarżoną decyzję".
Dla oceny, czy Sąd uwzględnił sprzeciwy nie ma znaczenia czy uczynił to z powodów wskazanych w sprzeciwach czy z innych powodów, które dostrzegł rozpoznając sprawę. Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku na wadliwość wydania przez organ odwoławczy decyzji kasatoryjnej z art. 138 § 2 K.p.a. polegającą na nie wykazaniu przez organ odwoławczy przesłanek warunkujących jej wydanie. Zauważył bowiem, że decyzja kasatoryjna zarzuciła niespełnienie przez wnioskowaną inwestycję wymogów określonych w § 14 i § 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie), co nie mogło stanowić o tym, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Organy przyjęły odmienną wykładnię wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia a to nie stanowiło o wadach procesowych prowadzonego przez organ I instancji postępowania oraz o konieczności wyjaśnienia sprawy w zakresie istotnym dla wydania rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy może przeprowadzić samodzielnie postępowanie wyjaśniające, zlecić dokonanie określonych czynności organowi I instancji czy zażądać wyjaśnień odnośnie do pojawiających się wątpliwości jednak nie może uchylać się od zajęcia merytorycznego stanowiska w sprawie. A właśnie ta wadliwość wystąpiła, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie. Zatem Sąd miał podstawę aby uchylić zaskarżoną decyzję. Uchylenie zaskarżonej decyzji jest wynikiem uwzględnienia sprzeciwu.
W związku z powyższym nie można podzielić twierdzenia zażalenia, że Sąd nie uwzględnił sprzeciwu bowiem za podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji uznał inną okoliczność niż ta, na którą wskazywały strony skarżące w sprzeciwach. Sąd ocenia sprawę w całokształcie i nie jest związany postawionymi przez strony zarzutami. Kiedy Sąd w zaskarżonej decyzji poddanej mu kontroli legalności dopatrzy się wad skutkujących jej uchyleniem, to pomimo braku zarzutu w sprzeciwie odpowiadającego dostrzeżonej wadzie ma obowiązek wyeliminować taką decyzję z obrotu prawnego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Wobec tego, w ocenie NSA, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną stosownie do art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 151a § 3 P.p.s.a. gdyż w istocie zapadł wyrok uwzględniający sprzeciw a takie rozstrzygnięcie sprawy ze sprzeciwu staje się prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.
W tym stanie sprawy NSA za prawidłowe uznał zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnika skarżącego od wyroku uwzględniającego sprzeciw i na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2, orzekł jak w sentencji.