II OZ 171/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie WSA o wymierzeniu grzywny za nieterminowe przekazanie akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 200 zł za nieterminowe przekazanie akt administracyjnych wraz z odpowiedzią na skargę. Pomimo późniejszego uzupełnienia braków, NSA uznał, że grzywna mogła zostać wymierzona, ponieważ organ uchybił pierwotnemu terminowi procesowemu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie organu, potwierdzając możliwość wymierzenia grzywny nawet po spełnieniu obowiązku.
Sprawa dotyczy zażalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które wymierzyło mu grzywnę w wysokości 200 zł. Grzywna została nałożona za niedopełnienie obowiązku przekazania akt administracyjnych wraz z odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie 30 dni. Skarżący J. S. wniósł skargę 15 września, a odpowiedź organu wraz z aktami wpłynęła 8 października, jednak brakowało części dokumentów. Dopiero po wezwaniu Sądu z 16 listopada, GINB przesłał brakujące kopie akt 29 listopada. WSA uznał to za uchybienie terminowi i wymierzył grzywnę. GINB w zażaleniu argumentował, że przekazał dokumenty, którymi dysponował, a brakujące kopie uzupełnił po wezwaniu. NSA rozważył, że przepis art. 54 § 2 P.p.s.a. określa termin, którego naruszenie może skutkować grzywną zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. Sąd podkreślił, że grzywna ma charakter dyscyplinujący i może być wymierzona w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu, nawet jeśli organ ostatecznie spełnił swój obowiązek. W związku z tym, NSA uznał, że postanowienie WSA nie narusza prawa i oddalił zażalenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek.
Uzasadnienie
Grzywna jest środkiem dyscyplinującym organy do wykonania obowiązków procesowych i jej wymierzenie nie jest ograniczone do sytuacji, gdy obowiązek nie został spełniony do momentu orzekania. Uchybienie pierwotnemu terminowi procesowemu uzasadnia nałożenie grzywny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 55 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 54 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Organ, którego działanie lub bezczynność zostało zaskarżone, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Grzywna może być wymierzona za uchybienie terminu procesowego, nawet jeśli obowiązek został spełniony po terminie.
Odrzucone argumenty
Argument GINB, że grzywna nie powinna być wymierzona, ponieważ uzupełnił braki akt po wezwaniu Sądu.
Godne uwagi sformułowania
Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ Grzywna jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymierzania grzywien za uchybienie terminom procesowym przez organy administracji w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieterminowego przekazania akt sprawy przez organ administracji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie środków dyscyplinujących sądu wobec organów administracji w kontekście terminowości działań procesowych.
“Grzywna dla urzędnika za zwłokę w przekazaniu akt: NSA wyjaśnia zasady.”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 171/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-05-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-17 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Budowlane prawo Nadzór budowlany Sygn. powiązane II OSK 1412/05 - Wyrok NSA z 2006-09-07 VII SA/Wa 1414/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-09-07 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tezy Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ /art. 55 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270/, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2004 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/04 o wymierzeniu Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w wysokości 200 zł. w sprawie z skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2004 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2004 r., sygn. akt VII SA SA/Wa 1414/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na wniosek J. S., wymierzył Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 200 zł. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego był zobowiązany przekazać akta administracyjne w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi na jego decyzję wraz z odpowiedzią na zarzuty skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga została wniesiona w dniu 15 września, natomiast przy odpowiedzi na skargę wniesionej w dniu 8 października 2004 r., brakowało części akt administracyjnych, których kopie zostały przekazane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dopiero po wezwaniu Sądu z dnia 16 listopada, w dniu 29 listopada 2004 r. Odpis postanowienia doręczono Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 28 grudnia 2004 r. Zażalenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło do Sądu w dniu 4 stycznia 2005 r. W zażaleniu tym podniesiono, że pismem z dnia 7 października 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił odpowiedzi na skargę i wraz z nią przekazał dokumenty, "którymi dysponował przy wydawaniu kwestionowanego rozstrzygnięcia". Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że po otrzymaniu wezwania Sądu w dniu 22 listopada 2004 r., w wyznaczonym przez Sąd terminie przesłał kopie akt, do których nadesłania był wezwany, wyjaśniając przyczynę braku możliwości przesłania oryginałów. Jednocześnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia 17 grudnia 2004 r. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. W odpowiedzi na zażalenie, z dnia 20 stycznia2005 r., skarżący wniósł o jego oddalenie. Sygn. akt II OZ 171/05 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; organ, którego działanie lub bezczynność zostało zaskarżone, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Przepis ten określa termin, w którym należy pod rygorem wymierzenia grzywny wykonać wszystkie określone w nim obowiązki. Wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. do czasu orzekania w sprawie. Oznaczałoby to możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule, w zależności od okoliczności sprawy. W związku z powyższym należy uznać, że Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ (art. 55 § 1 p.p.s.a), choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek. W niniejszej sprawie, na podstawie art. 55 § 1, postanowieniem z dnia 17 grudnia 2004 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/04, sąd na wniosek skarżącego z dnia 16 listopada 2004 r. (data wpływu 18 listopada 2004 r.) wymierzył grzywnę organowi w wysokości 200 zł. Należy co prawda zauważyć, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 9 listopada 2004 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego został (pismem Sądu z dnia 16 listopada 2004 r.) wezwany do nadesłania brakujących akt. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zastosował się do Sygn. akt II OZ 171/05 powyższego wezwania Sądu i w wyznaczonym terminie przekazał kopie brakujących akt, jednak był to już dodatkowy termin, wyznaczony przez Sąd na skutek niezachowania terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. W tych okolicznościach trudno odmówić zasadności wnioskowi skarżącego, złożonemu w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2004 r. nie narusza prawa. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI