II OZ 1701/25

II OZ 1701/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Gd 425/25 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2026-01-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art.61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 5 listopada 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń A.M. i B.M. oraz R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 425/25 o odmowie wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A.M. i B.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr SKO.450.69.2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenia.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 lipca 2025 r., II SA/Gd 425/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku, po rozpoznaniu wniosków A.M. i B.M. (skarżący) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku (SKO lub Kolegium) z 30 kwietnia 2025 r. nr SKO.450.69.2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że wnioskiem z 15 listopada 2024 r. P.L. wystąpił do Wójta Gminy K. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego do produkcji trzody chlewnej w systemie chowu bezściółkowego o obsadzie 224,8 DJP i dwóch silosów paszowych o pojemności 50 m³ każdy w istniejącym siedlisku rolnym na działce nr [...] obr. [...] K. wraz z urządzeniami budowlanymi z tym związanymi. W toku postępowania A.M. i B.M. poinformowali Wójta Gminy K. o złożeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji tegoż organu z 30 lipca 2024 r. określającej środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia oraz wnieśli o zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy do czasu prawomocnego zakończenia sprawy nieważnościowej.
Postanowieniem z 10 marca 2025 r. nr KBI.6730.27.2024, Wójt Gminy K. zawiesił ww. postępowanie z uwagi na wpływ wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy K. z 30 lipca 2024 r.
Po rozpatrzeniu zażalenia P.L. postanowieniem z 30 kwietnia 2025 r. nr SKO.450.69.2025, SKO w Słupsku uchyliło w/w postanowienie Wójta Gminy K. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
A.M. i B.M. wnieśli do WSA w Gdańsku skargę na ww. postanowienie Kolegium, w której zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia przez organ, a w razie nieuwzględnienia wniosku przez organ – o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia przez sąd.
Postanowieniem z 4 czerwca 2025 r. nr SKO.50.79.2025 SKO w Słupsku odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wskazując na powyższe, sąd pierwszej instancji stwierdził, że wykonanie zaskarżonego postanowienia kasatoryjnego o charakterze wyłącznie procesowym (skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania) nie wywołuje skutku dla stron postępowania, bowiem kwestia ewentualnego zawieszenia postępowania ponownie będzie rozpatrywana przez organ I instancji. Mając na uwadze charakter wstrzymania wykonania sąd wojewódzki przyjął, że zaskarżone postanowienie Kolegium nie należy do aktów kwalifikujących się do wykonania.
Jednobrzmiące zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli skarżący oraz R.S., zaskarżając je w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuca się naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024, poz. 935 ze zm. – Ppsa) poprzez odmowę wstrzymania wykonania postanowienia SKO w Słupsku z 30 kwietnia 2025 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia Wójta Gminy K. z 10 marca 2025 r. zawieszającego postępowanie w sprawie wydania warunków zabudowy, kiedy w sprawie zachodzą przesłanki do pozytywnego rozpatrzenia ww. wniosku, gdyż brak wstrzymania rzeczonego postanowienia doprowadzi do dalszego prowadzenia postępowania w zakresie inwestycji, której finalizacja może zostać uznana za "zbrodnię ekologiczną".
W oparciu o tak przedstawiony zarzut skarżący oraz R.S. wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Dodatkowo, wnoszą o zasądzenie od organu na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Skarżący, jak i R.S., w pismach procesowych z 22 sierpnia 2025 r. informują, że w całości popierają nawzajem swoje żądania wyrażone we wniesionych zażaleniach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W świetle jednak art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak trafnie zauważył sąd pierwszej instancji, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności co do reguły ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie (zob. też Wajda P. [w:] Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Komentarz (red.) Hauser R. i Wierzbowski M. Warszawa 2015, s. 375).
Zaskarżone do sądu pierwszej instancji postanowienie SKO w Słupsku z 15 lipca 2025 r. nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Następstwem postanowienia kasacyjnego jest wyłącznie obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji. Zatem trudno mówić o wystąpieniu niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Przewidywanie zarówno przez skarżących, jak i przez R.S., że postępowanie w toku którego zapadło postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania może zakończyć się niekorzystną dla nich decyzją stanowi odrębną kwestię i nie może być traktowane jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków w bezpośrednim związku z kasacyjnym postanowieniem Kolegium.
W konsekwencji – ze względu na swój procesowy charakter – kwestionowane postanowienie nie wywołuje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł, jak w sentencji.