II OZ 1668/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA odrzucające skargę kasacyjną, uznając, że doszło do omyłki pisarskiej w oznaczeniu strony wnoszącej skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną E. G. jako wniesioną przez osobę niebędącą stroną postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że doszło do omyłki pisarskiej i skarga kasacyjna powinna być traktowana jako wniesiona w imieniu L. G., która była stroną postępowania. Sąd I instancji powinien był wezwać pełnomocnika do wyjaśnienia wątpliwości zamiast odrzucać skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które odrzuciło skargę kasacyjną E. G. Sąd I instancji uznał, że skarga została wniesiona przez osobę niebędącą stroną postępowania, powołując się na art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. NSA zważył, że akta sprawy były wcześniej zwracane do WSA w celu ustalenia strony wnoszącej skargę kasacyjną, co wskazuje na istniejące wątpliwości. Sąd I instancji odrzucił skargę bez dalszych działań wyjaśniających. NSA podkreślił, że pełnomocnik reprezentujący L. G. podpisał skargę kasacyjną, a sam WSA wcześniej zarejestrował ją jako wniesioną przez pełnomocnika L. G. W ocenie NSA, w okolicznościach sprawy doszło do omyłki pisarskiej w oznaczeniu strony wnoszącej skargę, co powinno zostać wyjaśnione z pełnomocnikiem. Zamiast tego, WSA przedwcześnie zastosował przepisy o odrzuceniu skargi. Dlatego NSA, uznając zasadność zażalenia, uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli brak legitymacji czynnej jest oczywisty. Jednakże, w przypadku wątpliwości co do tożsamości strony wnoszącej skargę, sąd powinien wezwać pełnomocnika do wyjaśnienia.
Uzasadnienie
NSA uznał, że WSA przedwcześnie odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ istniały wątpliwości co do tego, kto faktycznie ją wniósł. Sąd I instancji powinien był wezwać pełnomocnika do wyjaśnienia, czy doszło do omyłki pisarskiej, zamiast od razu stosować art. 178 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący odrzucenia skargi wniesionej przez osobę niebędącą stroną postępowania.
p.p.s.a. art. 175 § § 1-3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy określające podmioty uprawnione do wniesienia skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący rozpoznawania zażaleń.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 12
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definicja strony postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doszło do omyłki pisarskiej w oznaczeniu strony wnoszącej skargę kasacyjną. Sąd I instancji powinien był wezwać pełnomocnika do wyjaśnienia wątpliwości, zamiast odrzucać skargę.
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji powinien wezwać pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną do wyjaśnienia w czyim imieniu ją wnosi, tym bardziej, że w innej sprawie ten sam pełnomocnik złożył tożsamą co do treści skargę kasacyjną. W okolicznościach niniejszej sprawy zaistniały zatem wątpliwości czy w istocie skargę kasacyjną wniesiono w imieniu E. G., a nie – jak powinno być – L. G.. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy doszło do omyłki pisarskiej w omawianym zakresie, co mogło podlegać wyjaśnieniu przez Sąd u pełnomocnika...
Skład orzekający
Paweł Miładowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia skarg kasacyjnych, obowiązek wyjaśniania wątpliwości przez sąd, dopuszczalność omyłek pisarskich."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z omyłką w oznaczeniu strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego – jak sądy powinny postępować w przypadku wątpliwości co do tożsamości strony wnoszącej środek zaskarżenia. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Omyłka w skardze kasacyjnej: kiedy sąd musi wyjaśniać, a kiedy odrzucać?”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 1668/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-10-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-10-07 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Paweł Miładowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Odrzucenie skargi kasacyjnej Sygn. powiązane II SA/Po 500/23 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2025-02-13 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 178 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Dnia 28 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 500/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. G. w sprawie ze skargi L. G. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2023 r., znak: WOA.7722.82.2023.MO w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę kasacyjną E. G. jako wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Po 500/23, którym oddalono skargę L. G. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2023 r., znak: WOA.7722.82.2023.MO, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W dniu 14 marca 2025 r. odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, został doręczony pełnomocnikowi skarżącej. Pismem z dnia 7 kwietnia 2025 r. radca prawny G. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę kasacyjną, w której wskazał, że skarżącym kasacyjnie jest E. G. (określony w piśmie jako "odwołujący"). Sąd wskazał, że art. 175 § 1-3 p.p.s.a. przyznaje możliwość wniesienia skargi kasacyjnej przez podmioty wskazane. Za niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych należy uznać skargę kasacyjną wniesioną przez osobę, która nie była stroną toczącego się postępowania (por.: B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 178). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona w imieniu E. G., który nie był ani stroną, ani uczestnikiem postępowania (art. 12 p.p.s.a.), a co za tym idzie, nie miał legitymacji czynnej do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadnienie wspomnianego orzeczenia zostało doręczone pełnomocnikowi L. G., który jednocześnie reprezentuje zarówno skarżącą, jak i jej męża E. G. w różnych postępowaniach toczących się przed tut. Sądem i organami administracji publicznej. Powyższe nie uzasadniało jednak wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu E. G., który nie był uprawniony do takiego działania w niniejszej sprawie. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła skarżąca – L. G., podnosząc, że skarga kasacyjna została wniesiona w jej imieniu, jednak w piśmie pełnomocnik dokonał oczywistej omyłki, co wynikło z tego, że w drugiej analogicznej sprawie (o sygn. akt II SA/Po 499/25, w której skarżącym jest E. G.) została także złożona skarga kasacyjna o tożsamej treści. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega uwzględnieniu. Z akt sprawy wynika, że zgodnie z zarządzeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II OSK 1324/25, akta przedmiotowej sprawy zostały zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w celu ustalenia strony wnoszącej skargę kasacyjną. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny miał wątpliwości, czy wnoszącym skargę kasacyjną jest E. G.. Sąd I instancji zaś po otrzymaniu zwróconych akt zaskarżony postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną przez E. G. bez podjęcia działań mających na celu ustalenia kto wnosi skargę kasacyjną. Tymczasem pod skargą kasacyjną podpisał się pełnomocnik reprezentujący w niniejszej sprawie L. G. na podstawie złożonego do akt sprawy pełnomocnictwa do reprezentowania przed wszystkim sądami, w tym przed NSA (karta akt sądowych nr 157). Ponadto wskazania wymaga, że w zarządzeniu z 11 kwietnia 2025 r. sam Sąd I instancji zarejestrował przedmiotową skargę kasacyjną jako wniesioną przez r.pr. G. T. pełnomocnika L. G.. W tych okolicznościach Sąd I instancji powinien wezwać pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną do wyjaśnienia w czyim imieniu ją wnosi, tym bardziej, że w innej sprawie ten sam pełnomocnik złożył tożsamą co do treści skargę kasacyjną, ale w sprawie ze skargi "zwykłej" dotyczącej E. G.. W okolicznościach niniejszej sprawy zaistniały zatem wątpliwości czy w istocie skargę kasacyjną wniesiono w imieniu E. G., a nie – jak powinno być – L. G.. Z tych względów należało uznać, że Sąd I instancji przedwcześnie zastosował art. 178 w zw. z art. 175 § 1 -3 p.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną przez E. G.. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy doszło do omyłki pisarskiej w omawianym zakresie, co mogło podlegać wyjaśnieniu przez Sąd u pełnomocnika, który przy zażaleniu już wyjaśnił, iż doszło wyłącznie do omyłkowego wskazania osoby wnoszącej skargę kasacyjną, która w istocie została złożona w imieniu L. G.. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI