II GZ 595/24

II GZ 595/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Skoczylas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 4916/22 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-02-07
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 47 § 1, art. 50 § 1 i § 2, art. 58 § 3 oraz art. 220 § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. S. i E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 4916/22 o odrzuceniu skargi A. S. i E. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r., nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 4916/22, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę A. S. i E. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r., w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji oraz zwrócił solidarnie ww. skarżącym uiszczony wpis od skargi.
WSA uzasadniając swoje orzeczenie, wyjaśnił że zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2023 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby naruszenie interesu prawnego strony, legitymujące do zaskarżenia powołanej decyzji oraz czterech odpisów skargi. Jednocześnie doręczono skarżącym odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi. Strona została również pouczona o terminie na wykonanie ww. wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącym w dniu 21 grudnia 2023 r.
Sąd I instancji stwierdził, że ostatnim dniem do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi był dzień 28 grudnia 2023 r. Skarżący uiścili wpis sądowy od skargi w dniu 2 stycznia 2024 r., a zatem z uchybieniem zakreślonego terminu. Uznał więc, że skarżący nie uzupełnili w terminie braków formalnych skargi oraz nie uiścili w terminie wymaganego wpisu, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli A. S. i E. S., zaskarżając je, wnosząc o uznanie opóźnienia w uzupełnieniu braków za nieznaczne, które nie powinno pozbawiać prawa do rozstrzygnięcia sądowego. Uzasadniając wniesione zażalenie skarżący wyjaśnili, że okoliczność bycia powodami w sprawie przed sądem powszechnym o stwierdzenie nieważności umowy kredytu hipotecznego, w ich ocenie uzasadniała tytuł prawny do złożenia przedmiotowej skargi. Odnosząc się z kolei do opóźnienia w uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, skarżący wyjaśnili że ze względu na sytuację zdrowotną i czas okołoświąteczny, dokonali tej wpłaty z opóźnieniem. Końcowo zaznaczając, że termin siedmiodniowy jest terminem wyjątkowo krótkim na uzupełnienie braków formalnych skargi wniesionej półtorej roku wcześniej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Wymagania związane z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego zostały wskazane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wyjaśnić, że w sytuacji złożenia pisma stanowiącego skargę bez zachowania ustawowych wymogów, strona skarżąca zostaje wezwana przez przewodniczącego do usunięcia zidentyfikowanych braków, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podobnie rzecz ma się w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Tym samym sąd odrzuca skargę, na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a., gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Tożsamy rygor znajdzie zastosowanie wówczas, gdy wniesiono skargę, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, o czym stanowi z kolei art. 220 § 3 powołanej ustawy.
Wspomniany art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepisy te składają się na regulację, zgodnie z którą strona wnosząca pismo do sądu administracyjnego jest obowiązana uiścić od niego opłatę. Zaniedbanie tego obowiązku, pomimo prawidłowego wezwania sądu do uzupełnienia braku fiskalnego, skutkuje zastosowaniem rygoru przewidzianego w przepisach prawa. Jeżeli pismem tym jest jeden ze środków zaskarżenia wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a., to sąd takie pismo odrzuci.
Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. wymogiem formalnym każdego pisma strony, w tym tego będącego skargą, jest dołączenie jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. W niniejszym postępowaniu udział brało czterech uczestników postępowania, dla których skarżący nie dołączyli stosownych odpisów skargi. Zasadnie zatem zostali wezwani do uzupełnienia tego braku. Prawidłowo zostali również wezwani do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby naruszenie ich interesu prawnego, uprawniające do zaskarżenia decyzji z dnia 29 września 2022 r. Legitymacja skargowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym uzależniona jest od posiadania interesu prawnego. Zgodnie bowiem z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W kontekście przedmiotu postępowania jakim jest przymusowa restrukturyzacja G. S.A. w W., dokumentem wykazującym taki interes prawny mogła być umowa kredytu zawarta przez skarżących z tym podmiotem, pozew złożony do sądu powszechnego albo wyrok sądu powszechnego. Niewystarczające zatem do wykazania interesu prawnego jest samo oświadczenie skarżących o jego posiadaniu. Niezbędne jest przedstawienie dowodu na poparcie tego oświadczenia. Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2023 r. skarżący zostali prawidłowo wezwani do uzupełnienia wymienionych braków formalnych.
Jak wynika z akt sprawy, wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi doręczono skarżącym w dniu 21 grudnia 2023 r. (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru – karty akt sądowych nr 21 i nr 22). Zatem siedmiodniowy termin upłynął w dniu 28 grudnia 2023 r. W zakreślonym przez WSA terminie, skarżący nie uzupełnili braków formalnych i fiskalnych skargi, czego sami nie kwestionują. Co więcej, są w pełni świadomi zaistniałego opóźnienia, powołując czas okołoświąteczny i stan ich zdrowia jako przyczyny jego wystąpienia.
Podkreślenia jednak wymaga, że siedmiodniowy termin przewidziany zarówno na uzupełnienie braków formalnych skargi, jak również na uiszczenie wpisu (art. 220 § 1 p.p.s.a.), jest terminem ustawowym i nie może być wydłużany, bądź skracany na wniosek, bądź na skutek wniesienia środka zaskarżenia.
Należy zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie wpis sądowy od skargi został uiszczony dopiero w dniu 2 stycznia 2024 r. (vide: potwierdzenie uiszczenia wpisu – karta akt sądowych nr 25). Zatem uzupełnienie braku fiskalnego skargi nastąpiło z przekroczeniem zakreślonego terminu i musiało skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Pozostałe braki formalne skargi zostały uzupełnione przez skarżących dopiero przy piśmie stanowiącym zażalenie na zaskarżone postanowienie, czego konsekwencją było prawidłowe zastosowanie przez WSA przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie, odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych i fiskalnych wniesionego środka zaskarżenia, odpowiada prawu.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia