II OZ 931/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie WSA w Warszawie dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy, uznając je za niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Sąd uznał zażalenie D. K. za niedopuszczalne, ponieważ ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od tego typu orzeczeń WSA. Zażalenie K. P. zostało odrzucone z powodu podmiotowej niedopuszczalności, gdyż nie była ona stroną postanowienia WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenia wniesione przez D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 20 stycznia 2025 r. Postanowieniem tym WSA utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 23 października 2024 r. o odmowie przyznania prawa pomocy D. K. w sprawie dotyczącej stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. NSA, powołując się na art. 194 § 1 P.p.s.a., stwierdził, że zażalenie do NSA przysługuje tylko w przypadkach wyraźnie przewidzianych przez ustawę. W sytuacji, gdy WSA działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, a ustawa nie przewiduje dalszych środków odwoławczych (art. 260 § 1 P.p.s.a.), orzeczenia WSA stają się prawomocne z chwilą ich wydania. W związku z tym zażalenie D. K. zostało uznane za niedopuszczalne i odrzucone na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. Zażalenie K. P. zostało odrzucone z innej przyczyny. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 178 P.p.s.a. przewiduje odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalnej. NSA uznał, że zażalenie K. P. było niedopuszczalne, ponieważ nie była ona adresatem postanowienia WSA, a jego skutki prawne dotyczyły wyłącznie D. K. W związku z tym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., zażalenie K. P. również zostało odrzucone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od tego typu orzeczeń WSA, które działają jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza.
Uzasadnienie
Zgodnie z P.p.s.a., zażalenie do NSA przysługuje tylko w przypadkach wyraźnie przewidzianych przez ustawę. W przypadku postanowień WSA kontrolujących orzeczenia referendarza w przedmiocie prawa pomocy, ustawa nie przewiduje dalszych środków odwoławczych, a orzeczenia WSA stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 178
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 194 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 260 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 168 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 258 § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstawy prawnej do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w przedmiocie prawa pomocy. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn podmiotowych, gdy strona nie jest adresatem postanowienia.
Godne uwagi sformułowania
ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez D. K. należy uznać za niedopuszczalne zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez K. P. jest niedopuszczalne, ponieważ K. P. nie była adresatem tego postanowienia Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia
Skład orzekający
Roman Ciąglewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących dopuszczalności zażaleń do NSA, w szczególności w kontekście postanowień WSA dotyczących prawa pomocy oraz kwestii podmiotowej dopuszczalności środka zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i postanowieniami referendarzy sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością zażalenia, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 931/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-06-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-26 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Roman Ciąglewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Hasła tematyczne Odrzucenie zażalenia Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono zażalenia Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 194 § 1, art. 260 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 412/24 o utrzymaniu w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 412/24 w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r. nr 297/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić zażalenie D. K.; 2. odrzucić zażalenie K. P. Uzasadnienie Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 412/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 412/24 o odmowie przyznania prawa pomocy D. K. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. z dnia 9 lutego 2024 r. nr 297/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły K. P. i D. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w tym przepisie. Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a. Tym samym wniesione w niniejszej sprawie przez D. K. zażalenie należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1. Zażalenie wniesione przez K. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne z innej przyczyny. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez K. P., na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2025 r. jest niedopuszczalne, ponieważ K. P. nie była adresatem tego postanowienia. Była nią wyłącznie D. K. Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI