II OZ 156/16

Naczelny Sąd Administracyjny2016-02-17
NSAAdministracyjneWysokansa
postępowanie administracyjnesądownictwo administracyjneterminyodrzucenie skargigrzywnanadzór budowlanyzażalenieinteres prawnystrona postępowania

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi na nałożenie grzywny, uznając skargę za wniesioną po terminie przez jednego skarżącego i przez osobę niebędącą stroną postępowania przez drugiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. K. i W. K. na postanowienie o nałożeniu grzywny, uznając ją za wniesioną po terminie oraz przez osobę niebędącą stroną postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, potwierdzając, że skarga W. K. była spóźniona, a skarga M. K. również powinna zostać odrzucona jako wniesiona po terminie biegnącym od doręczenia postanowienia drugiemu skarżącemu.

Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które odrzuciło skargę M. K. i W. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Sąd I instancji odrzucił skargę, wskazując, że M. K. nie była stroną postępowania administracyjnego i nie miała interesu prawnego do jej wniesienia, a skarga W. K. została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia postanowienia (16 grudnia 2014 r.), który upłynął 15 stycznia 2015 r. Skarga została złożona 3 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, uznał, że choć uzasadnienie WSA było częściowo błędne, to rozstrzygnięcie odpowiada prawu. NSA potwierdził, że skarga W. K. była spóźniona. Odnosząc się do M. K., NSA wskazał, że zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem, strona, której nie doręczono rozstrzygnięcia, może wnieść skargę w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami, ale jeśli nie skorzysta z tego uprawnienia przed upływem terminu dla innych stron, jej późniejsza skarga podlega odrzuceniu. W tej sytuacji termin dla M. K. również upłynął 15 stycznia 2015 r., a skarga z 3 września 2015 r. była spóźniona. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że uchybienie Sądu I instancji w podstawie prawnej odrzucenia skargi M. K. nie miało wpływu na wynik sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, strona, której nie doręczono rozstrzygnięcia, może wnieść skargę w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami, ale jeśli nie skorzysta z tego uprawnienia przed upływem terminu dla stron, którym rozstrzygnięcie doręczono, jej późniejsza skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie.

Uzasadnienie

NSA oparł się na ukształtowanym orzecznictwie, zgodnie z którym termin do wniesienia skargi przez stronę niebędącą adresatem biegnie od daty doręczenia rozstrzygnięcia innemu adresatowi i upływa wraz z terminem dla tego adresata. Wniesienie skargi po tym terminie skutkuje jej odrzuceniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (4)

Główne

P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Nakazuje odrzucenie skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.

P.p.s.a. art. 53 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa 30-dniowy termin do wniesienia skargi od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga W. K. wniesiona po terminie. Skarga M. K. wniesiona po terminie biegnącym od doręczenia postanowienia W. K. M. K. nie była stroną postępowania administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

skarżący złożyli 3 września 2015 r. skargę na postanowienie [...] z [...] grudnia 2014 r., które zostało skierowane jedynie do W. K. M. K. nie ma interesu prawnego pozwalającego na złożenie skargi – nie brała ona bowiem udziału jako strona w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia i nie była jego adresatem. zaskarżone postanowienie zostało doręczone W. K. 16 grudnia 2014 r. Termin do wniesienia skargi przez skarżącego upłynął zatem 15 stycznia 2015 r. skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji – jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania – nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej.

Skład orzekający

Barbara Adamiak

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja terminów do wniesienia skargi w sytuacji, gdy skarżący nie był stroną postępowania lub gdy skarga jest wnoszona po terminie biegnącym od doręczenia rozstrzygnięcia innemu adresatowi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku doręczenia rozstrzygnięcia jednej ze stron oraz wnoszenia skargi po terminie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z terminami i legitymacją procesową w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co jest kluczowe dla praktyków prawa.

Kiedy można złożyć skargę po terminie? NSA wyjaśnia zasady biegu terminów dla stron nieuczestniczących w postępowaniu.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 156/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-02-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-02-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Adamiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Wr 685/15 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2015-10-30
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. i W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 30 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 685/15 o odrzuceniu skargi M. K. i W. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 685/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. K. i W. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożyli 3 września 2015 r. skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2014 r., które zostało skierowane jedynie do W. K.
Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że M. K. nie ma interesu prawnego pozwalającego na złożenie skargi – nie brała ona bowiem udziału jako strona w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia i nie była jego adresatem.
Niezależenie od powyższego Sąd zauważył, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone W. K. 16 grudnia 2014 r.
Termin do wniesienia skargi przez skarżącego upłynął zatem 15 stycznia 2015 r. Skarga sporządzona i złożona 3 września 2015 r. podlegała zatem odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Z powyższego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. K. i W. K.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne, ponieważ zaskarżone postanowienie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W art. 53 § 1 P.p.s.a. określono zaś, że termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu zostało doręczone W. K. 16 grudnia 2014 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 15 stycznia 2015 r. Jak trafnie przyjął Sąd I instancji, skarga nadana w urzędzie pocztowym przez skarżącego 3 września 2015 r. została wniesiona po upływie terminu. Skargę W. K. prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zatem jako spóźnioną.
Odnosząc się natomiast do zażalenia wniesionego przez M. K. wskazać należy, że postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu nie zostało doręczone drugiemu ze skarżących. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazują wprost od kiedy termin do wniesienia skargi biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia takiego nie doręczono. Pomimo braku w tym zakresie wyraźnej regulacji ustawowej w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, zgodnie z którym strona, której nie doręczono decyzji (postanowienia), może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji – jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania – nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Wniesioną skargę po tym czasie należy odrzucić, gdyż bieg terminu zakończył się wraz z ostatnim dniem do wniesienia skargi dla stron, którym decyzja została doręczona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 2265/13; z 16 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2351/12; z 29 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 413/97).
W rozpoznawanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia przez M. K. skargi rozpoczął bieg w dniu doręczenia postanowienia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu W. K. i upłynął zarówno M. K. jak i W. K. 15 stycznia 2015 r. W tej sytuacji wniesioną w dniu 3 września 2015 r. przez M. K. skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powinien również odrzucić jako spóźnioną. Zasadne było zatem jej odrzucenie, choć na innej podstawie prawnej niż wskazał Sąd I instancji. Uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy i nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI