II SA/Gd 583/08

II SA/Gd 583/08 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2008-09-29
Data wpływu
2008-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Agnieszka Dusza-Kasprzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II OZ 1341/08 - Postanowienie NSA z 2009-01-06
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania J. Ł. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 8 sierpnia 2008r. J. Ł. wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał szczegółowe koszty związane z utrzymaniem rodziny na łączną kwotę 2594,90 zł miesięcznie. Natomiast dochody rodziny wynoszą 4600 zł brutto, a netto 3726 zł. Pozostała kwota 1131,10 zł podzielona na 4 osoby daje 282 zł na osobę miesięcznie. Rodzina wnioskodawcy liczy 4 osoby, w tym dwoje dzieci. Wnioskodawca posiada dom o pow. 70 m2. Innego majątku i innych nieruchomości nie posiada.
Na zarządzenie referendarza sądowego do nadesłania odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawcę i jego żonę oraz syna zeznań podatkowych za rok 2007 J. Ł. nadesłał niekompletną kserokopię PIT 37, gdyż nie została przedłożona strona druga zeznania, na której wpisywane są wysokości dochodów osiągniętych w roku podatkowym. Bezsprzecznie zobowiązanie referendarza sądowego w tym zakresie wykonane nie zostało.
W zakresie przedstawienia wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez członków rodziny rachunków bankowych skarżący przedstawił umowę rachunku bankowego zawartą w dniu 9 września 2008r. oraz oświadczył, iż z uwagi na założenie konta w tym dniu pełnych wyciągów z tego rachunku przedstawić nie może. Jest to niezgodne z oświadczeniem złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej w treści uzasadnieniu druku PPF, gdzie wnioskodawca wśród stałych wydatków miesięcznych wskazał opłaty z tytułu prowadzenia rachunku bankowego na kwotę 30 zł. Zatem w dniu 8 sierpnia 2008r. skarżący posiadał osobisty rachunek bankowy, gdyż wskazywał na opłaty związane z jego prowadzeniem. Ponadto z przedstawionego wyciągu z konta bankowego wynika, iż skarżący ponosi koszty czesnego w Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku w wysokości 395 zł, zataił zaś osiąganie dodatkowych dochodów z tytułu umowy zlecenia zawartej z A spółką akcyjną w wysokości 555,28 zł w miesiącu wrześniu 2008r.
Referendarz sadowy analizując powyższą sytuację uznaje, iż wnioskodawca celowo nie przedstawił wyciągu z posiadanego rachunku bankowego, a także zamierzonym działaniem było przedłożenie wyciągu jedynie z nowootwartego rachunku bankowego. Nie stanowi to realizacji zobowiązania nałożonego na skarżącego w zarządzeniu z dnia 22 sierpnia 2008r.
Skarżący przedłożył zaświadczenie o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia w okresie ostatnich trzech miesięcy przez M. Ł. - 2,191,36 zł netto miesięcznie. Takiego zaświadczenia nie przedłożył skarżący odnośnie własnego wynagrodzenia, jedynie przedstawił pismo zakładu pracy o przyznaniu płacy zasadniczej w wysokości 1934 zł i złożył oświadczenie, iż jest to płaca brutto równa w każdym miesiącu. Jednak wynagrodzenie składa się nie tylko z płacy zasadniczej, ale także z pochodnych: dodatku stażowego, prowizji, premii, itp. Wysokość osiąganych dochodów przez skarżącego z uwagi na nieprzedłożenie w tym zakresie wyczerpujących dokumentów ustalona nie została.
Z przedłożonej kserokopii decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości wynika, iż budynek mieszkalny posiada powierzchnię 114 m2, zaś na działce 854 m2 oprócz domu znajdują się jeszcze dwa budynki o pow. 15 m2 i 26 m2. Skarżący we wniosku nie ujawnił wielkości działki, ani że posiada jakiekolwiek budynki gospodarcze. Podobnie nie ujawnił skarżący, iż jest właścicielem gruntu leśnego o pow. 0,0946 ha i domku letniskowego o pow. 30 m2.
Skarżący przedstawił fakturę na zakup oleju opałowego w dniu 28 czerwca 2008r. na kwotę 6580 zł, umowę na zakup węgla na kwotę 2340 zł płatną w 4 ratach, fakturę na wywóz śmieci na kwotę 41,18 zł za dwa miesiące, fakturę za wodę i ścieki na kwotę 124,60 zł, rachunek za telefon na kwotę 130 zł, rachunek za energie elektryczną za 6 miesięcy na łączna kwotę 1423,64 zł.
Odnośnie syna Mateusza przedłożono zaświadczenie o pozostawaniu przez niego osobą bezrobotną oraz zaświadczenie o przyjęciu na I rok studiów w Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku.
Skarżący posiada dwa samochody osobowe: Marki Ford Mondeo rok. prod. 1998, o wartości wedle oświadczenia 8 tys. zł oraz Ford Fiesta rok prod. 1990 o wartości 1500 zł. Oba pojazdy zostały zakupione w marcu 2007r.
Reasumując przedłożone przez skarżącego dokumenty wskazać należy, iż w żaden sposób nie zostało wykazane, aby rodzina skarżącego pozostawała w sytuacji finansowej i życiowej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Samo oświadczenie skarżącego jest niewiarygodne zwłaszcza w sytuacji, gdyż pomimo zobowiązania referendarza przedstawia on jedynie niektóre dokumenty. Przede wszystkim kwestią nieustaloną z uwagi na brak stosownych zaświadczeń i całości zeznania podatkowego oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych jest wysokość dochodów osiąganych przez rodzinę skarżącego. Zaś wyliczenie przedstawione w formularzu PPF, gdzie skarżący dowodzi, iż po uiszczeniu obowiązkowych opłat pozostaje na osobę 282 zł jest całkowicie nie do przyjęcia w sytuacji, gdy nie zostały wykazane w wydatkach koszty czesnego, koszty utrzymania pojazdów, zaś koszt zakupu opału wynosi 743 zł miesięcznie ( 6580 zł + 2340 zł=8920, co na miesiąc daje 743 zł). Zestawiając ustalone wydatki z wysokością dochodów, jaką wskazuje skarżący, wynika wprost, iż wydatki są dużo wyższe od osiąganych dochodów.
Wezwanie referendarza co do wyjaśnienia konkretnych okoliczności zostały przez skarżącego zlekceważone. Z tych właśnie względów przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów jest niezasadne, albowiem intencją ustawodawcy było, aby z prawa pomocy korzystały tylko osoby, które deklarują się niskim dochodami i wyjątkową sytuacją życiową. Przyznanie stronie prawa pomocy wiąże się z wykazaniem przez nią braku możliwości partycypowania w pełnych kosztach postępowania. Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia jakichkolwiek dochodzeń w sytuacji, gdy przedstawione przez stronę dane uniemożliwiają pełną ocenę jej stanu majątkowego, albo gdy nie są one do końca jasne bądź poddają w wątpliwość twierdzenia skarżącego o jego ubóstwie. To sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, ponieważ to na nim spoczywa w tym zakresie ciężar dowodu. Rozstrzygnięcie referendarza w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę przedstawione, tym bardziej, że ma ona przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jej niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie określonych kosztów postępowania.
Skarżący, w ocenie Sądu nie wykazał w sposób przekonywujący, iż znajduje się w sytuacji kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.