II OZ 15/05

II OZ 15/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-03-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Adamiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Lu 219/04 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2004-05-07
II OZ 600/05 - Postanowienie NSA z 2005-08-24
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt II SA/Lu 219/04 odrzucające zażalenie Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 października 2004 r. sygn. akt II SA/Lu 219/04 odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. L. na uchwałę Rady Miejskiej we Włodawie z dnia 23 stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie protestu do planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 listopada 2004 r. odrzucił zażalenie Z. L. na postanowienie tegoż sądu z dnia 25 października 2004 r. W uzasadnieniu sąd podał, iż adwokat Z. L., działając w imieniu własnym wniósł podlegające wpisowi stałemu zażalenie, uiszczając należną opłatę poprzez naklejenie znaków opłaty sądowej, co bezpośrednio uzasadnia zastosowanie rygoru przewidzianego w art. 221 w związku z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z. L. wniósł zażalenie na to postanowienie podnosząc, że sama forma zapłaty wpisu jest drugorzędnym i nieistotnym zagadnieniem, a tak drobne uchybienie formalne może zostać łatwo naprawione. Dlatego art. 219 § 2 wymienionej ustawy, nie dawał dostatecznej podstawy do zastosowania art. 221, tym bardziej, że nie występuje w sprawie adwokat lub radca prawny jako pełnomocnik.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 219 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Natomiast zgodnie z § 2 tego przepisu, przedmiotową opłatę uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tegoż sądu. Zatem powoływana ustawa przewiduje, jako dopuszczalne, tylko dwa w/w sposoby uiszczania opłaty sądowej. Oznacza to, że uiszczenie tej opłaty znakami opłaty sądowej jest nieskuteczne. Ponadto, na mocy art. 221 powołanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W niniejszej sprawie sporządzone przez adwokata zażalenie nie zostało należycie opłacone, gdyż jak wynika z powyższego, naklejenie na pismo procesowe znaków opłaty sądowej – co miało miejsce w sprawie – nie pozwala przyjąć, iż wymagany wpis został uiszczony. Nieistotny jest ponadto, podniesiony przez skarżącego argument, iż będąc adwokatem działał on wyłącznie we własnym imieniu, gdyż art. 221 ustawy dotyczy pism wnoszonych przez profesjonalistów, bez względu na to, czy występują oni w charakterze pełnomocników, czy też nie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.