II GZ 69/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji odmownej w sprawie odroczenia kary pieniężnej, uznając, że decyzja odmowna nie podlega wykonaniu.
Skarżąca I. U. wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 12 października 2005 r. w przedmiocie odmowy odroczenia spłaty kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego. WSA uznał, że decyzja odmowna nie nadaje się do wykonania i nie można wstrzymać jej wykonania, a skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. NSA podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie I. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 94/06. Postanowienie WSA dotyczyło odmowy wstrzymania wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 12 października 2005 r. nr GDDKiA O/Kr-3/323/50/05, która odmawiała skarżącej odroczenia spłaty kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności nadające się do wykonania i wymagające wykonania. Ponieważ decyzja odmowna nie ma cech wykonalności, nie można wstrzymać jej wykonania. Sąd wskazał również, że skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, zważył, że wobec wszechstronnego rozważenia materiału sprawy i braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania, WSA zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji. NSA podkreślił, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże, decyzja odmowna, taka jak w niniejszej sprawie, nie nadaje prawnomaterialnych uprawnień ani nie nakłada obowiązków, a zatem jest pozbawiona cech wykonalności. Wstrzymanie jej wykonania byłoby niecelowe. NSA podzielił pogląd WSA, że okoliczności przedstawione przez skarżącą nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji, NSA orzekł o oddaleniu zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja odmowna, która nie nadaje prawnomaterialnych uprawnień ani nie nakłada obowiązków, jest pozbawiona cech wykonalności i jej wykonanie nie może być wstrzymane.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy elementów realizacji uprawnień lub wypełniania obowiązków. Decyzje odmowne, co do zasady, nie mają cech wykonalności, a zatem wstrzymanie ich wykonania jest niecelowe, gdyż nie wywołuje skutku ochrony tymczasowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej przez sąd (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków).
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja odmowna nie posiada cech wykonalności, co uniemożliwia jej wstrzymanie. Skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania decyzja odmowna, która w ocenie Sądu nie ma cech wykonalności, a zatem nie można wstrzymać wykonania takiej decyzji nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania, przy czym co do zasady cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 12 października 2005 r. odmawiająca odroczenia skarżącej spłaty kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego nie nadaje prawnomaterialnych uprawnień, ani też nie nakłada tego rodzaju obowiązków, a zatem pozbawiona jest cech wykonalności i z tego powodu wstrzymanie jej wykonania byłoby niecelowe
Skład orzekający
Cezary Pryca
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. w kontekście wstrzymania wykonania decyzji odmownych oraz charakteru decyzji odmawiającej odroczenia kary pieniężnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji decyzji odmownej w przedmiocie odroczenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu administracyjnym, jaką jest możliwość wstrzymania wykonania decyzji. Choć rozstrzygnięcie jest zgodne z utrwaloną linią orzeczniczą, wyjaśnia istotne niuanse dotyczące wykonalności decyzji odmownych.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 69/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-07-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-12 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a ustaw Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane III SA/Wa 94/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2006-09-07 Skarżony organ Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 94/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. U. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 12 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia spłaty kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 94/06 po rozpoznaniu wniosku I. U. o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 12 października 2005 r., nr GDDKiA O/Kr-3/323/50/05 – odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W przedmiotowej sprawie wydana została decyzja odmowna, która w ocenie Sądu nie ma cech wykonalności, a zatem nie można wstrzymać wykonania takiej decyzji. Sąd podał także, że strona skarżąca nie wykazała we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż w niniejszej sprawie zachodzą jakiekolwiek przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania przedmiotowej decyzji. I. U. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2006 r. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wymieniła szereg dokumentów, które jej zdaniem uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału i wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 12 października 2005 r. nr GDDKiA O/Kr-3/323/50/05. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji nie powoduje zawieszenia mocy aktu, lecz związane jest jedynie z elementem realizacji przyznanych komuś uprawnień bądź wypełniania nałożonych na kogoś obowiązków. Zauważyć należy, że w konsekwencji powyższego, w przypadku rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczne jest rozważenie, czy w konkretnej sytuacji decyzja administracyjna nadaje się i wymaga wykonania, przy czym przez pojęcie wykonania należy rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji. Zarówno z praktyki sądowniczej jak i z piśmiennictwa wynika, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania, przy czym co do zasady cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć niektórych decyzji, które z pozoru cech wykonalności są pozbawione, jeżeli zmieniają one sytuację prawną lub faktyczną skarżącego, nie odnoszą się zaś do decyzji deklaratywnych. Podkreślić należy w ślad za motywami zaskarżonego postanowienia, że decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 12 października 2005 r. odmawiająca odroczenia skarżącej spłaty kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego nie nadaje prawnomaterialnych uprawnień, ani też nie nakłada tego rodzaju obowiązków, a zatem pozbawiona jest cech wykonalności i z tego powodu wstrzymanie jej wykonania byłoby niecelowe z uwagi na brak skutku w przypadku zastosowania ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, że okoliczności przedstawione przez skarżącą nie wyczerpują przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI