II OZ 140/22

II OZ 140/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-03-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Kr 961/21 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2021-10-08
II OZ 141/22 - Postanowienie NSA z 2022-03-17
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 46 § 2 pkt 1 lit. b  art. 47 § 1 art. 58 § 1 pkt 3 art. 184 art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń B. J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 961/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. J. na postępowanie Wojewody M. znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty O. nr [...] z [...] lutego 2019 r. znak: [...] o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej postanawia: 1. oddalić zażalenie B. J., 2. odrzucić zażalenie J. J..
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 961/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA), na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę J. J. (dalej jako skarżący) na postępowanie Wojewody M. znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty O. nr [...] z [...] lutego 2019 r. znak: [...] o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Sąd wskazał, że pomimo wezwania skarżącego zarządzeniem z 31 sierpnia 2021 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie wymaganych jej odpisów i podanie numeru PESEL skarżącego, doręczonym 23 września 2021 r. (k. 12), skarżący do chwili orzekania przez Sąd nie usunął wskazanych braków. W piśmie z 29 września 2021 r. skarżący stwierdził, że PESEL "jest odpowiedni". Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkować musiało odrzuceniem skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. J. uczestniczka postępowania oraz skarżący J. J., domagając się jego natychmiastowego uchylenia w całości. Ponadto wnoszący zażalenia zażądali natychmiastowego objęcia nadzorem postępowania, natychmiastowego stwierdzenia, że wydanie postanowienia nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej, dołączenia do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie, natychmiastowego zwrotu wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadnieniem powyższego są ogólnie wskazane "Konstytucja, Konwencje i Ustawy".
Postanowieniem z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 141/22 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia J. J. i B. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 30 listopada 2021 r. , sygn. akt II SA/Kr 961/21 o odrzuceniu zażalenia J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 961/21 o odrzuceniu skargi J. J., prawomocnie oddalił zażalenia B. J. i zażalenie J. J..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie B. J. nie zasługuje na uwzględnienie.
Pisma składane do sądu zgodnie z art. 46 § 1 P.p.s.a. powinny spełniać wymogi sformułowane w tym przepisie. Te podstawowe warunki formalne pism zostają uzupełnione w art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie (np. skargą):
a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub
c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania,
d) oznaczenie przedmiotu sprawy.
Dodatkowo zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Skoro złożona przez skarżącego skarga, będąc jego pierwszym pismem w sprawie, nie zawierała oznaczenia jego numeru PESEL jako wnoszącego pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.) oraz brakowało w niej odpowiedniej liczby jej odpisów dla doręczenia pozostałym stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a.), to oznacza to, że wystąpiły braki formalne tak wniesionej skargi.
Wobec tego Przewodniczący Wydziału zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. zobligowany był wezwać skarżącego o uzupełnienie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia bowiem do skargi znajdował zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w myśl którego Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Sąd I instancji słusznie uznał, że stwierdzenie skarżącego w piśmie z 29 września 2021 r., że numer PESEL "jest odpowiedni" nie jest uzupełnieniem braku skargi poprzez wskazanie tegoż numeru. Brak formalny odnośnie do nr PESEL nie został uzupełniony w terminie. Podobnie nie zostały nadesłane brakujące odpisy skargi. W tych okolicznościach prawidłowe było odrzucenie skargi przez Sąd bowiem obowiązki skarżącego wymienione w doręczonym mu zarządzeniu nie zostały wypełnione. Zaistniała zatem przesłanka by wobec braków formalnych skargi odrzucić ją, co niniejszym Sąd uczynił zaskarżonym postanowieniem. Zaskarżone postanowienie nie zasługiwało na uchylenie bowiem jest prawidłowe, gdyż odpowiada przepisom prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
Z uwagi na prawomocne postanowienie NSA z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 141/22 o oddaleniu zażalenia J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 30 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 961/21 o odrzuceniu zażalenia J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 961/21 o odrzuceniu skargi J. J. na postępowanie Wojewody M. znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty O. nr [...] z [...] lutego 2019 r. znak: [...] o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej, zażalenie J. J. na postanowienie WSA w Krakowie z 8 października 2021 r. stało się niedopuszczalne bowiem prawomocnie orzeczono o legalności jego odrzucenia przez SĄąd I instancji a tym samym podlegało ono odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. Stąd też NSA orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.