II OZ 1372/25

II OZ 1372/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 859/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-12-16
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 17 września 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 859/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 stycznia 2025 r., nr 73/2025, znak: WOP.7721.388.2024.API w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 859/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku S. Sp. z o. o. z/s w Warszawie (Spółka), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 28 stycznia 2025 r., nr 73/2025, znak: WOP.7721.388.2024.API w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że Spółka wniosła skargę na powołaną na wstępie decyzję MWINB, którą – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.) utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy (PINB) z 12 kwietnia 2024 r., nr R/27/2024, znak PINB.IOT.5141.287.2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego wybudowanego na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...] przy [...] w W.
Spółka zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji zobowiązującej do demontażu urządzenia spowoduje możliwość wystąpienia zagrożenia mienia, wystąpienia nieodwracalnych skutków oraz strat finansowych. Spółka podniosła także, że przesłanka istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody zostanie spełniona wobec prawdopodobnego uchylenia przez sąd decyzji wydanych w niniejszej sprawie przez organy obu instancji wespół ze znacznym prawdopodobieństwem stwierdzenia przez sąd braku podstaw do wydania nakazu rozbiórki.
We wniosku strona skarżąca przywołała także art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.; Ppsa), orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lutego 2012 r., II OSK 385/12, oraz podniosła, że demontaż spowoduje wystąpienie dodatkowych nakładów finansowych, tj. 18 500 zł netto za demontaż i montaż oraz 1 500 zł netto miesięcznie za składowanie, a ponadto demontaż urządzenia może spowodować trwałe uszkodzenia nie pozwalające na jego ponowny montaż. W ocenie strony skarżącej przywołane okoliczności uzasadniały wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Spółka wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła dokumentów na poparcie okoliczności, które świadczyłyby o możliwości wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa, brak było więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów:
1. art. 61 § 3 Ppsa poprzez niezasadne uznanie, iż powołane przez skarżącą konsekwencje wykonania decyzji nie uprawniają do oceny, że wykonanie decyzji może skutkować wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków w związku z prowadzonym postępowaniem legalizacyjnym, w konsekwencji niezasadne wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji,
2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 197 § 2 Ppsa w zw. z art. 6 oraz art. 8 K.p.a. poprzez oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, mimo iż skarżący uprawdopodobnił przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o przepis art. 194 § 3 Ppsa, strona skarżąca wnosi o: uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zdaniem strony żalącej sąd wojewódzki całkowicie pomija, że do akt przedłożono dokumenty wskazujące na podejmowanie faktycznych działań przez organ egzekucyjny zmierzających do rozbiórki inwestycji. Jeszcze raz przy tym Spółka podkreśla, że wykonanie decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego w razie stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji i braku podstaw do dokonania rozbiórki może spowodować znaczną szkodę, związaną z kosztami prac rozbiórkowych oraz kosztami ponownego wzniesienia obiektu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 Ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 Ppsa).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy się zgodzić z argumentacją sądu pierwszej instancji zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia co do podnoszonych przez Spółkę kwestii związanych z potencjalnym wystąpieniem dodatkowych nakładów finansowych przez skarżącą, a wynikających z rozbiórki przedmiotowego nośnika reklamowego i co za tym idzie negatywnego wpływu na jej sytuację materialną. Wskazać bowiem należy, że o ile bowiem rozbiórka nośnika może mieć wpływ na pomniejszenie dochodu Spółki, o tyle bez odniesienia tej okoliczności do jej sytuacji finansowej, nie jest możliwa ocena, czy na skutek rozbiórki przedmiotowego obiektu może zajść niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody znacznej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sprawie niniejszej Spółka nie odniosła tej okoliczności do swojej sytuacji finansowej, wskazując ogólnie na potencjalne koszty związane z demontażem nośnika i negatywny wpływ rozbiórki na jej sytuację materialną. Niewątpliwie to od woli strony zależy, czy i jakie dowody zostaną przez nią złożone w celu uprawdopodobnienia przywołanych we wniosku okoliczności, niemniej jednak trzeba mieć na uwadze, że sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności oraz możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie zasadniczo obciąża stronę (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 61 Ppsa, opubl. LEX/el. 2019). Brak powyższego uniemożliwia ocenę wniosku strony skarżącej w kierunku ujętym w zażaleniu, co skutkować musiało nieuwzględnieniem jej żądania.
Nadto, wbrew temu co podnosi się w zażaleniu, objęcia decyzji ochroną tymczasową nie uzasadnia samo wszczęcie postępowania egzekucyjnego, nawet w sytuacji, gdy nałożony obowiązek dotyczy rozbiórki nośnika reklamowego. Należy zauważyć, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest stosunkowo prosty konstrukcyjnie, w związku z czym trudno uznać, by sama okoliczność jego rozbiórki naraziła stronę na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny zawartych w art. 61 § 3 Ppsa przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji nie dopatrzono się naruszenia przepisów art. 61 § 3 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa w zw. z art. 197 § 2 Ppsa w zw. z art. 6 oraz art. 8 K.p.a.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.