II OZ 136/16

II OZ 136/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-02-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-01-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II OZ 308/16 - Postanowienie NSA z 2016-03-31
II SA/Po 250/15 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2016-06-01
II OSK 2519/16 - Wyrok NSA z 2018-10-16
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 246 § 2  pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]" sp. j. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Po 250/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. F. na uchwałę Rady Miasta i Gminy w Margoninie z dnia 8 lipca 2008 r. Nr XX/219/2008 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wybranych obszarów miasta Margonina postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Po 250/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie ze skargi K. F.
na uchwałę Rady Miasta i Gminy w Margoninie z dnia 8 lipca 2008 r. Nr XX/219/2008
w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wybranych obszarów miasta Margonina, odmówił "[...]" sp.j. z siedzibą w M. przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wnioskodawczyni – "[...]" sp.j. wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika postępowania, argumentując, że nie jest w stanie ponieść całości kosztów sądowych, w szczególności opłaty od zażalenia. W części wniosku dotyczącej majątku i dochodów Spółka oświadczyła, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi 2.243.107,20 zł, wartość środków trwałych Spółki wynosi 3.424.971,65 zł, wysokość zysku lub straty za ostatni rok obrotowy wynosi 383.673,81 zł. Nadto na rachunkach bankowych Spółka posiada środki w wysokości 92.012,26 zł oraz 78.877,76 zł.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że sytuacja majątkowa Spółki nie daje podstaw do stwierdzenia, że zaistniały okoliczności powodujące, że pokrycie przez nią kosztów postępowania nie jest możliwe. Dalej Sąd wskazał, że na posiadanych rachunkach bankowych Spółka dysponuje kwotą wielokrotnie przekraczającą wysokość należnych kosztów sądowych, zwłaszcza opłaty sądowej od zażalenia. Sytuacja majątkowa i finansowa Spółki nie uzasadnia więc twierdzenia, że uiszczenie opłaty od zażalenia w wysokości 100 zł spowoduje zachwianie płynności finansowej Spółki, w taki sposób, że nie będzie w stanie dalej funkcjonować.
Z powyższych względów Sąd uznał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał oddaleniu na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła ww. Spółka jawna kwestionując je w całości i domagając się jego uchylenia w całości oraz zasądzenia na rzecz uczestnika postępowania kosztów sądowych wywołanych wniesieniem zażalenia, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.
Postanowieniu temu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik spraw, tj. art. 245 § 3 i 4 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. poprzez uznanie, że środki majątkowe wykazane przez uczestnika postępowania nie uzasadniają zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od zażalenia, w sytuacji w której nie dokonano kompleksowej analizy całości sytuacji majątkowej uczestnika postępowania, w szczególności pominięto okoliczność, iż większość posiadanych przez niego środków majątkowych stanowi środki trwałe, niezbędne do zapewnienia nieprzerwanego prowadzenia działalności gospodarczej, a środki pieniężne są przeznaczone na bieżące koszty, w tym w szczególności na wynagrodzenia pracowników, a co w konsekwencji doprowadziło do odmowy przyznania prawa pomocy, pozbawiając uczestnika postępowania obrony prawnie chronionych interesów.
W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła argumenty na poparcie przytoczonego wyżej zarzutu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zakwestionowane postanowienie Sądu odpowiada prawu.
Zgodnie z treścią art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Stosowanie zaś do normy art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z przepisu tego wynika zatem w sposób jednoznaczny, że ciężar wykazania, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że spełnia warunki do przyznania jej wnioskowanego prawa pomocy, która ubiega się o przyznanie jej takiego prawa. Z zawartego w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. określenia "gdy wykaże" wynika, że to strona powinna podejmować takie czynności, które przekonałyby Sąd co do zasadności przyznania jej prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy bowiem od tego, co zostanie przez stronę wykazane.
W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom zażalenia, Sąd prawidłowo ocenił opisaną we wniosku sytuację majątkową Spółki. Jak wynika z oświadczenia o majątku i dochodach oprócz środków trwałych Spółka posiada także środki finansowe w łącznej wysokości 170890,02 zł, w tej sytuacji trudno zarzucić Sądowi pierwszej instancji, że Spółka nie jest w stanie uiścić wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł. Wprawdzie jak podaje pełnomocnik Spółki, Spółka wypłaca wynagrodzenia 45 pracownikom i przeznacza większość środków na pokrycie bieżących potrzeb prowadzonej działalności, jednakże tak ogólnie sformułowane argumenty nie podważają stanowiska Sądu pierwszej instancji zajętego w zaskarżonym postanowieniu. Z analizy oświadczeń Spółki dotyczących jej sytuacji majątkowej w żaden sposób nie wynika, by Spółka nie była w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, które na tym etapie postępowania sprowadzają się do kwoty 100 zł.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisu art. 245 § 3 i 4 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Dlatego przedmiotowe zażalenie zostało oddalone na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.