II OZ 134/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie WSA utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazując na brak możliwości odwołania od prawomocnego postanowienia sądu II instancji oraz na niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez osobę niebędącą wnioskodawcą.
NSA rozpoznał zażalenie K.P. i D.K. na postanowienie WSA, które utrzymało w mocy zarządzenie referendarza o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał, że od prawomocnego postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 Ppsa nie przysługuje środek odwoławczy, a dodatkowo zażalenie wniesione przez K.P. było niedopuszczalne, ponieważ nie była ona wnioskodawcą. W konsekwencji, zażalenie zostało odrzucone.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie K.P. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 20 listopada 2024 r., które utrzymało w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego WSA z dnia 27 września 2024 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D.K. o przyznanie prawa pomocy. Pismo skarżących, zatytułowane jako „skarga kasacyjna”, zostało przez WSA potraktowane jako zażalenie i przekazane do rozpoznania NSA. Sąd Najwyższy Administracyjny stwierdził, że zażalenie podlega odrzuceniu z dwóch powodów. Po pierwsze, zgodnie z art. 260 § 2 Ppsa, od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Po drugie, zgodnie z art. 252 § 3 Ppsa, zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. W związku z tym, że K.P. nie była wnioskodawcą w sprawie, jej zażalenie było niedopuszczalne. Na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa, NSA odrzucił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, od prawomocnego postanowienia sądu administracyjnego drugiej instancji, utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy.
Uzasadnienie
Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), w szczególności art. 260 § 2, nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia ani sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 Ppsa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
Ppsa art. 252 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 258 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 260 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 260 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie sądu drugiej instancji utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza w przedmiocie prawa pomocy jest prawomocne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.
Pomocnicze
Ppsa art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 194 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 258 § § 2 pkt 6-8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Od prawomocnego postanowienia sądu drugiej instancji utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje środek odwoławczy. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
Godne uwagi sformułowania
Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
Skład orzekający
Robert Sawuła
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności brak możliwości odwołania od prawomocnych postanowień WSA w tym zakresie oraz dopuszczalność wnoszenia zażaleń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku środka odwoławczego od postanowienia WSA w przedmiocie prawa pomocy oraz dopuszczalności zażalenia przez wnioskodawcę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 134/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-02-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-01-16 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 178 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 268/24 utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2024 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D.K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r. nr 46/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 20 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 268/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 27 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 268/24, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D.K. o przyznanie prawa pomocy. Pismem zatytułowanym jako "skarga kasacyjna") K.P. i D.K. zaskarżyły powyższe postanowienie. Pismo to sąd wojewódzki potraktował jako zażalenie i przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Stosownie do treści art. 258 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa) czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. W świetle art. 260 § 1 Ppsa rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 Ppsa, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie (lub zarządzenie) referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 Ppsa, ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia bądź też sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 Ppsa. W przedmiotowej sprawie D.K. skorzystała z możliwości wniesienia sprzeciwu wnosząc ten środek odwoławczy od zarządzenia referendarza sądowego z 27 września 2024 r. Tym samym złożenie zażalenia na postanowienie sądu wojewódzkiego, utrzymujące w mocy zarządzenie wydane przez referendarza sądowego, było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu. Dodatkowo zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie z art. 252 § 3 Ppsa zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy wydane w stosunku do D.K. mogła wnieść tylko D.K. W związku z tym, skoro K.P. nie była wnioskodawcą w tej sprawie, to wniesione przez nią zażalenie było niedopuszczalne i również z tej przyczyny podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI