II OZ 1333/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego, uznając, że uchwała planistyczna nie jest aktem wydanym w postępowaniu administracyjnym.
T. S. złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako uczestnik w sprawie dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, twierdząc, że wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego. WSA oddalił wniosek, wskazując, że uchwała planistyczna nie jest aktem wydanym w postępowaniu administracyjnym, a interes prawny powinien być dochodzony na drodze skargi na uchwałę. NSA utrzymał w mocy postanowienie WSA, podkreślając, że art. 33 § 2 p.p.s.a. dotyczy postępowań administracyjnych w rozumieniu k.p.a., a uchwalenie planu miejscowego odbywa się w trybie legislacyjnym.
Wniosek T. S. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika dotyczył sprawy ze skargi R. B. na uchwałę Rady Miasta Krakowa w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. T. S. argumentował, że wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego, ponieważ na podstawie planu zlecił sporządzenie projektu budowlanego i uzyskał uzgodnienia, a po stwierdzeniu nieważności planu nie może uzyskać pozwolenia na budowę ani zatwierdzenia podziału działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek, wskazując, że art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) odnosi się do postępowań administracyjnych poprzedzonych postępowaniem jurysdykcyjnym, a uchwalenie planu miejscowego odbywa się w trybie legislacyjnym, nie zaś administracyjnym. Sąd podkreślił, że dla ochrony interesu prawnego naruszonego uchwałą organu gminy przewidziana jest droga bezpośredniego zaskarżenia takiej uchwały na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie T. S., podzielił stanowisko WSA. Sąd wskazał, że uchwała planistyczna jest aktem prawa miejscowego podjętym w trybie legislacyjnym, a nie w wyniku postępowania administracyjnego w rozumieniu k.p.a. W związku z tym, przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. nie może stanowić podstawy do dopuszczenia T. S. jako uczestnika postępowania. NSA zaznaczył również, że interes prawny T. S. wyrażał się w kwestionowaniu wyroku WSA, a nie w zaskarżeniu uchwały, co dodatkowo wykluczało możliwość przyznania mu statusu uczestnika postępowania na prawach strony. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 33 § 2 p.p.s.a. nie daje podstaw do dopuszczenia uczestnika w postępowaniu sądowym dotyczącym uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ uchwalenie planu następuje w trybie legislacyjnym, a nie w wyniku postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w trybie legislacyjnym, a nie w wyniku postępowania administracyjnego w rozumieniu k.p.a. Przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. odnosi się wyłącznie do postępowań administracyjnych. Osoba, której interes prawny został naruszony uchwałą, powinna skorzystać z drogi bezpośredniego zaskarżenia uchwały na podstawie art. 101 u.s.g.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 33 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten dotyczy dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawach będących następstwem postępowania administracyjnego. Nie ma zastosowania do uchwał podejmowanych w trybie legislacyjnym, takich jak miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego.
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Przepis ten przewiduje możliwość zaskarżenia uchwały organu gminy przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały przez uchwałę naruszone.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Definiuje pojęcie 'postępowanie administracyjne', do którego odwołuje się art. 33 § 2 p.p.s.a.
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym art. 7
Reguluje procedurę uchwalania planu miejscowego i jego charakter jako aktu prawa miejscowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w trybie legislacyjnym, a nie w wyniku postępowania administracyjnego. Art. 33 § 2 p.p.s.a. dotyczy postępowań administracyjnych w rozumieniu k.p.a. Interes prawny wnioskodawcy T. S. dotyczył kwestionowania wyroku WSA, a nie zaskarżenia uchwały.
Odrzucone argumenty
Wynik postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego dotyczy interesu prawnego T. S., który zlecił sporządzenie projektu budowlanego i uzyskał uzgodnienia. Naruszenie interesu prawnego T. S. polega na niemożności uzyskania pozwolenia na budowę lub zatwierdzenia podziału działki po stwierdzeniu nieważności planu.
Godne uwagi sformułowania
uchwała planistyczna nie jest aktem wydanym w postępowaniu administracyjnym uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego interes prawny wnioskodawcy nie został naruszony zaskarżonym planem interes T. S. wyraża się w kwestionowaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie a nie w zaskarżeniu uchwały
Skład orzekający
Arkadiusz Despot - Mładanowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego podjętym w trybie legislacyjnym, a nie w wyniku postępowania administracyjnego, co wyklucza możliwość dopuszczenia uczestnika postępowania na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. w takiej sprawie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dopuszczania uczestnika postępowania w sprawach dotyczących planów zagospodarowania przestrzennego. Interpretacja art. 33 § 2 p.p.s.a. w kontekście aktów prawa miejscowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w kontekście planowania przestrzennego i ochrony interesów prawnych. Wyjaśnia, kiedy uchwała planistyczna nie jest traktowana jako wynik postępowania administracyjnego.
“Uchwała planistyczna to nie postępowanie administracyjne – kluczowa decyzja NSA o udziale w sprawie.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 1333/10 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2011-01-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2010-12-16 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Arkadiusz Despot - Mładanowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SA/Kr 327/10 - Wyrok WSA w Krakowie z 2010-05-17 II OSK 2504/10 - Wyrok NSA z 2011-03-30 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 33 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591 art. 101 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 327/10 o oddaleniu wniosku T. S. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi R. B. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r., nr LXXXIV/1100/09 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Pismem z dnia 18.06.2010 r. T. S. złożył w dniu 24.06.2010 r. wniosek o dopuszczenie go do udziału, w charakterze uczestnika, w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi R. B. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r., nr LXXXIV/1100/09 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Chełm-Zakamycze II" w Krakowie podnosząc, iż posiada interes prawny w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 17 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek T. S. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Jak wskazał Sąd, zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może m. in. zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Brzmienie cyt. przepisu jest jednoznaczne i jego dyspozycja odnosi się do takich przypadków w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które było poprzedzone postępowaniem administracyjnym, a więc postępowaniem o charakterze jurysdykcyjnym uregulowanym przez normy prawa procesowego (np. k.p.a., ordynację podatkową). W wyroku z 17.06.2004 r., sygn. akt OSK 215/04 NSA przyjął, że tryb postępowania w sprawie projektowania i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Takim właśnie postępowaniem jest postępowanie w przedmiotowej sprawie. Jak wskazał dalej Sąd, dla osób, których interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą (zarządzeniem, aktem prawa miejscowego) organu samorządu z zakresu administracji publicznej, przewidziana jest inna droga ochrony: bezpośrednie zaskarżenie takiej uchwały. Jeżeli ktoś, tak jak wnioskodawca, powołuje się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na swój interes prawny, to winien skorzystać z przewidzianej w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) drogi ochrony interesu prawnego naruszonego uchwałą z zakresu administracji publicznej. Drugi człon art. 33 § 2 p.p.s.a. (związek z interesem prawnym) nie może mieć zastosowania tam, gdzie sama legitymacja skargowa jest oparta na innych przesłankach niż te, które wyznacza art. 50 p.p.s.a. Otóż art. 101 ust. 1 u.s.g. przewiduje, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały przez tą uchwałę naruszone. Podstawą tej legitymacji nie jest zatem samo tylko istnienie interesu prawnego po stronie podmiotu skarżącego, ale jednocześnie fakt jego naruszenia. Sąd podkreślił że z wniosku T. S. wynika, iż nie tyle sama uchwała (jej postanowienia), która była przedmiotem zaskarżenia, narusza jego interes prawny, co treść wyroku z 17.05.2010 r. Można wręcz powiedzieć, że interes prawny wnioskodawcy nie został naruszony zaskarżonym planem. Według Sądu zatem zaskarżona uchwała zapadła nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. "Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego (...) Zasadnie zatem przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia (...) jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym za skargi (...) wniesionej w trybie art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.) na akt prawa miejscowego." – por. postanowienie NSA z 22.01.2008 r., sygn. akt II OZ 1361/07. Na powyższe postanowienie T. S. wniósł zażalenie zarzucając naruszenie art. 33 § 2 p.p.s.a. oraz art. 19 p.p.s.a. podnosząc, że w niniejszej sprawie niewątpliwie wynik postępowania, zarówno administracyjnego jak i następnie sądowoadministracyjnego dotyczy interesu prawnego skarżącego. Jak wskazał skarżący na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Chełm Zakamycze II" zlecił on sporządzenie projektu budowlanego dotyczącego wzniesienia na działce nr [...] i [...] obr. Krowodrza budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz uzyskał odpowiednie opinie i uzgodnienia. Skarżący zamierzał złożyć wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Obecnie po stwierdzeniu nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skarżący nie może złożyć wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę lecz stanął przed koniecznością wystąpienia o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto skarżący wystąpił o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] obr. Krowodrza. Aktualnie po stwierdzeniu nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skarżący nie może uzyskać zatwierdzenia podziału działki Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W świetle regulacji wyżej powołanego przepisu, dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania, może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jedynie postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie stanowią "postępowania administracyjne" i do tego rozumienia odwołuje się przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 16.12.2008 r., sygn. akt II OZ 1310/08, z 15.02.2008 r., II OZ 102/08 oraz z dnia 22.01.2008 r. II OZ 1361/07. W rozpoznawanej sprawie skarga R. B. złożona została przeciwko uchwale Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r., nr LXXXIV/1100/09 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona uchwała zapadła nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego, w niniejszej sprawie w procedurze określonej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), natomiast zatwierdzony w drodze uchwały plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, co wynika z regulacji art. 7 tej ustawy. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zasadnie przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia T. S. jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi R. B. wniesionej w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na akt prawa miejscowego. Z przedstawionych wyżej względów nie mogły również odnieść skutku argumenty skarżącego przedstawione w zażaleniu zmierzające do wykazania, że wynik postępowania w sprawie niniejszej dotyczy jego interesu prawnego. Należy bowiem wskazać, że jeżeli ktoś, tak jak T. S. , powołuje się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na swój interes prawny, twierdząc jednocześnie, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa, ale naruszenia interesu dopatruje się w wyroku sądu administracyjnego uwzględniającym skargę innej osoby na określoną uchwałę, to brak jest podstaw do przyznania takiej osobie statusu uczestnika tego postępowania na prawach strony. Interes T. S. wyraża się w kwestionowaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie a nie w zaskarżeniu uchwały. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI