II OZ 133/06

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2005 r., które odmówiło skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sprawa dotyczyła skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika administracji publicznej od udziału w postępowaniu. Sąd I instancji, odmawiając prawa pomocy, powołał się na art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując na oczywistą bezzasadność skargi, ponieważ postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika nie mieści się w katalogu zaskarżalnych orzeczeń. Skarżący w zażaleniu podniósł, że w braku przepisów ustawy procesowej, powinny mieć zastosowanie przepisy Kpa i Kc. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za niezasadne. Podkreślił, że postępowanie przed sądami administracyjnymi reguluje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a art. 3 § 2 tej ustawy nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika. Wobec tego skarga była oczywiście bezzasadna, co zgodnie z art. 247 PPSA wyklucza przyznanie prawa pomocy. Sąd zaznaczył również, że kwestia odmowy przyznania prawa pomocy była już rozstrzygana w poprzednim postępowaniu przez NSA.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający