II OZ 130/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, uznając, że skarżąca nie wykazała dostatecznie swojej trudnej sytuacji majątkowej.
Skarżąca K. K. złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które odmówiło jej przyznania prawa pomocy w części obejmującej ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Sąd I instancji wskazał na zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych oraz nieścisłości w jej oświadczeniach majątkowych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżąca nie wykazała wystarczająco swojej trudnej sytuacji finansowej, a wątpliwości pogłębiały niewyjaśnione kwestie dotyczące jej córki.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2004 r. (sygn. akt III SAB/Gd 3/04), którym odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Sąd I instancji uzasadnił odmowę tym, że skarżąca została już zwolniona od kosztów sądowych i wykazała nieścisłości w oświadczeniach dotyczących jej sytuacji majątkowej, których nie wyjaśniła. Skarżąca w zażaleniu zarzuciła sądowi dyskryminację i zamykanie drogi do sądu, dołączając decyzję o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że prawo pomocy jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów sądowych i inicjatywa dowodowa spoczywa na wnioskodawcy. Stwierdził, że skarżąca nie wykazała dostatecznie, iż nie dysponuje środkami na koszty zastępstwa procesowego. Wskazano na niewyjaśnione przez skarżącą rozbieżności dotyczące jej stanu majątkowego, w tym kwestie związane z utrzymaniem pełnoletniej córki, której dochody zostały uwzględnione przy przyznawaniu dodatku mieszkaniowego. W konsekwencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie zostało oddalone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżąca nie wykazała dostatecznie, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie
Skarżąca miała możliwość wyjaśnienia rozbieżności w oświadczeniach majątkowych i dochodach, jednak tego nie uczyniła. Wątpliwości budziły również niewyjaśnione stosunki z pełnoletnią córką i jej udział w kosztach utrzymania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
P.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 197 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 214 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zgodnie z tym przepisem, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca nie wykazała dostatecznie swojej trudnej sytuacji majątkowej. Niewyjaśnione rozbieżności w oświadczeniach majątkowych skarżącej. Niewyjaśnione kwestie dotyczące sytuacji finansowej pełnoletniej córki skarżącej.
Odrzucone argumenty
Zarzut dyskryminacji i zamykania drogi do sądu przez Sąd I instancji.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, spoczywa na wnioskodawcy.
Skład orzekający
Zygmunt Niewiadomski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności wymogu wykazania trudnej sytuacji majątkowej przez wnioskodawcę."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku wykazania przez stronę jej sytuacji finansowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, która jest ważna dla prawników procesowych, ale nie zawiera elementów zaskoczenia ani szerokiego zainteresowania publicznego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 130/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-03-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Zygmunt Niewiadomski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6202 Zakłady opieki zdrowotnej Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Prawo pomocy Sygn. powiązane III SAB/Gd 3/04 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2004-06-18 Skarżony organ Dyrektor Szpitala Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2004r. sygn. akt III SAB/Gd 3/04 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego – Akademickiego Centrum Klinicznego Akademii Medycznej w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej postanawia: - oddalić zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2004r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania skarżącej K. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sądu I instancji wskazano m.in., iż wnioskodawczyni postanowieniem z dnia 28 marca 2004r. została już w niniejszej sprawie zwolniona od kosztów sądowych. Sąd zwrócił uwagę na nieścisłości w oświadczeniach wnioskodawczyni co do jej sytuacji majątkowej, przy czym skarżąca nie wyjaśniła tych sprzeczności. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca. Podniosła, iż Sąd I instancji dyskryminuje skarżącą, zamykając jej drogę do Sądu. Do zażalenia dołączono kopię decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 23 czerwca 2004r., z której treści wynika, że K. K. przyznano dodatek mieszkaniowy wynoszący miesięcznie 36, 38 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca nie wykazała dostatecznie, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego. Skarżąca miała możliwość wyjaśnienia rozbieżności co do jej stanu majątkowego oraz uzyskiwanych dochodów, jednakże z możliwości tej nie skorzystała. Dodatkowo wątpliwości te pogłębia fakt niewyjaśnionych stosunków skarżącej z jej pełnoletnią córką, w szczególności co do jej udziału w kosztach utrzymania skarżącej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wymienia jej bowiem jako osoby pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym, a w sprzeciwie od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego wskazuje na koszty związane z pobytem córki w jej mieszkaniu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zawiera danych odnoszących się do dochodów córki, a z dołączonej do zażalenia decyzji wynika, że wnioskodawczyni prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe, przy czym dochody córki zostały uwzględnione przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI