II OZ 1291/05

II OZ 1291/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/Ol 124/05 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 23 grudnia 2004 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
J. J. wniósł skargę na ostateczną decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Olsztyna z dnia 26 października 2004 r. o wymeldowaniu go z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w Olsztynie. W skardze złożył też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając, że po wymeldowaniu nie uzyska żadnej możliwości stałego zatrudnienia, kredytu bankowego, adresu do stałej korespondencji, korzystania z biblioteki, wiążą się z tym także inne utrudnienia, których nie wskazał.
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Argumenty, które zdaniem skarżącego przemawiają za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji nie mogą być przyczyną uwzględnienia wniosku. Skarżący faktycznie, co przyznaje w skardze nie przebywa w lokalu, z którego został wymeldowany.
A wymeldowanie służy wyłącznie celom ewidencyjnym i jest potwierdzeniem, że dana osoba faktycznie już nie przebywa w danym lokalu. I tak jest w przypadku skarżącego. Nic nie stoi na przeszkodzie aby skarżący zameldował się na stałe lub czasowo w innym lokalu, gdzie faktycznie przebywa. Wbrew jego twierdzeniom brak stałego miejsca zameldowania nie jest przeszkodą do uzyskania zatrudnienia bądź kredytu, ponadto skarżący nawet nie podał czy z taką odmową się zetknął. Jednak przede wszystkim te i inne sytuacje wskazane we wniosku nie mogą być przyczyną powstania znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie J. J. podniósł, iż wymeldowanie jest przedwczesne i przynosi mu niepowetowane szkody, utrudnia między innymi uzyskanie lokalu socjalnego, gdyż warunkiem jego otrzymania jest posiadanie zameldowania na terenie Olsztyna.
W odpowiedzi na zażalenie K. J. wniosła o jego oddalenie ,informując , iż J. J. nie mieszka w jej mieszkaniu od dnia 9 sierpnia 2004 r. czyli od chwili eksmisji przeprowadzonej przez komornika .
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Ewidencja ludności służy zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Wymeldowania z miejsca pobytu stałego jak trafnie zauważono w zaskarżonym postanowieniu służy celom ewidencyjnym i jest potwierdzeniem ,że skarżący już nie przebywa w danym lokalu . Z powołanego wyżej pisma procesowego K. J. wynika , iż opuszczenie miejsca pobytu stałego przez skarżącego nastąpiło wskutek wyegzekwowania wyroku przez komornika .
Zatem wymeldowanie jako stwierdzające jedynie pewien stan faktyczny nie może w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zasady spowodować niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy a tylko taka podstawa mogłaby stanowić przesłankę wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu .
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.