II OZ 128/25

II OZ 128/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 430/24 utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2024 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D.K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r. nr 298/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 430/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 17 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 430/24, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D.K. o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na brak nadesłania wniosku na druku urzędowym, mimo jego doręczenia ze skutkiem prawnym na adres skarżącej.
Pismem zatytułowanym jako "skarga kasacyjna" K.P. i D.K. zaskarżyły powyższe postanowienie. Pismo to zostało potraktowane przez sąd wojewódzki jako zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 258 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa) czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. W świetle art. 260 § 1 Ppsa rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 Ppsa, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie (lub zarządzenie) referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie (starszego) referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 Ppsa, ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia bądź też sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 Ppsa. Przy czym zwrócenia uwagi wymaga, że w przedmiotowej sprawie D.K. skorzystała z możliwości wniesienia sprzeciwu wnosząc ten środek odwoławczy od zarządzenia referendarza sądowego z 17 października 2024 r. Tym samym złożenie zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, utrzymujące w mocy zarządzenie wydane przez starszego referendarza sądowego, było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu.
Dodatkowo zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie z art. 252 § 3 Ppsa zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy wydane w stosunku do D.K. mogła wnieść tylko D.K.. W związku z tym, skoro K.P. nie była wnioskodawcą w tej sprawie, to wniesione przez nią zażalenie było niedopuszczalne i również z tej przyczyny podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Dodatkowo we wniesionej "skardze kasacyjnej" brak jakiegokolwiek odniesienia do przedmiotu sprawy, tj. braku wypełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku urzędowym.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.