II OZ 1266/25

II OZ 1266/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II SA/Wr 369/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2025-06-17
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 369/25 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu D. D. od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 kwietnia 2025 r. nr 509/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego ogrodzenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił sprzeciw D. D. (dalej również jako "skarżąca") od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "WINB") z dnia 25 kwietnia 2025 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego ogrodzenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z 23 maja 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia brakującego wpisu sądowego od złożonego sprzeciwu w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres ePUAP skarżącej i doręczone w dniu 29 maja 2025 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia - k. 28 akt sądowych), jednak jak wynika z akt sprawy – wezwanie do dnia wydania niniejszego postanowienia pozostało bez odpowiedzi. Wobec nieuiszczenia w wyznaczonym terminie należnego wpisu sądowego, Sąd orzekł na zasadzie art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., odrzucając złożony sprzeciw.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca podniosła, że uiściła przelew w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W przypadku braku wpisu Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wówczas Sąd wzywa stronę do jej uiszczenia, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
Jak stanowi przepis art. 219 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Natomiast stosownie do treści § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), przy uiszczaniu wpisu - zarówno gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, jak i na rachunek bankowy tego sądu - należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Z powyższego wynika, że na wnoszącym wpis sądowy ciąży obowiązek wskazania przy wpłacie takich danych, które umożliwią sądowi zaksięgowanie i przypisanie dokonanej wpłaty do odpowiedniej sprawy sądowej.
W niniejszej sprawie, z załączonego do zażalenia potwierdzenia przelewu, wynika że strona skarżąca uiściła opłatę w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 220/25, a nie w sprawie zarejestrowanej pod sygn.. akt II SA/Wr 369/25, której dotyczy rozpoznawane zażalenie. Sąd nie może decydować samodzielnie w jakiej sprawie skarżąca pragnie dokonać opłaty. Faktem jest, że z całości zgromadzonych do sprawy akt nie wynika aby skarżąca uiściła opłatę od sprzeciwu złożonego w przedmiotowej sprawie. Nie sposób zatem zarzucić Sądowi I instancji przedwczesnego i nieuprawnionego odrzucenia wniesionego sprzeciwu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.