II OZ 124/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania, przekazując wniosek do ponownego rozpoznania z powodu niejasności co do przedmiotu zaskarżenia.
NSA rozpoznał zażalenie na postanowienie WSA, które odmówiło wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Zdrowia dotyczącego egzekucji administracyjnej. Sąd I instancji uznał, że postanowienie nie nakłada obowiązków. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów, wskazując na potencjalne nieodwracalne skutki przymuszenia do szczepienia. NSA uznał zażalenie za zasadne, ale z innych przyczyn, wskazując na niejasność co do przedmiotu zaskarżenia w sprawie egzekucji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2016 r., które odmówiło wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie uznania zarzutów do postępowania egzekucyjnego za niezasadne. Sąd I instancji uzasadnił odmowę brakiem obowiązku podlegającego wykonaniu. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a., twierdząc, że przymuszenie do wykonania szczepienia może spowodować nieodwracalne skutki. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne, ale z innych przyczyn. Stwierdził, że istnieje niejasność co do przedmiotu skargi i wniosku o wstrzymanie, które były datowane na 14 września 2016 r. i zarejestrowane pod sygn. akt VII SA/Wa 2389/16. Wskazano, że z jednej strony przedmiotem skargi miało być postanowienie o uznaniu zarzutów do postępowania egzekucyjnego za niezasadne, a z drugiej strony skarżąca domagała się wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. NSA zauważył również, że toczy się postępowanie o sygn. akt VII SA/Wa 2535/16, gdzie odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny. W związku z powyższymi wątpliwościami, NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek o wstrzymanie do ponownego rozpoznania przez WSA, który ma obowiązek jednoznacznie określić przedmiot skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ale wymaga to jasnego określenia przedmiotu zaskarżenia i wniosku.
Uzasadnienie
Sąd I instancji błędnie ocenił, że postanowienie nie nakłada obowiązków, co było podstawą do odmowy wstrzymania. Jednakże, kluczowe jest ustalenie, czy skarżący domaga się wstrzymania wykonania postanowienia o uznaniu zarzutów do egzekucji, czy postanowienia o nałożeniu grzywny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 185 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
P.p.s.a. art. 197 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 61 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy możliwości wstrzymania wykonania aktu lub postanowienia.
P.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Tekst jednolity, powołany w kontekście art. 61 § 3.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niejasność co do przedmiotu zaskarżenia i wniosku o wstrzymanie wykonania.
Odrzucone argumenty
Argumentacja WSA, że zaskarżone postanowienie nie nakłada żadnych obowiązków podlegających wykonaniu.
Godne uwagi sformułowania
przymuszenie do wykonania szczepienia ochronnego może spowodować skutki nieodwracalne Sąd I instancji powinien w pierwszej kolejności jednoznacznie określić przedmiot skargi K. R. datowanej 14 września 2016 r. i dołączonego do niej wniosku o wstrzymanie z tej samej daty
Skład orzekający
Małgorzata Masternak - Kubiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność jednoznacznego określenia przedmiotu skargi i wniosku o wstrzymanie wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niejasności co do przedmiotu zaskarżenia w kontekście egzekucji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym – konieczności precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia, co ma znaczenie dla praktyki prawniczej.
“Niejasny przedmiot skargi? NSA uchyla postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 124/17 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2017-02-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2017-02-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6209 Inne o symbolu podstawowym 620 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Sygn. powiązane VII SA/Wa 2389/16 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-09-20 II OSK 873/18 - Wyrok NSA z 2020-02-26 Skarżony organ Minister Zdrowia Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w... Powołane przepisy Dz.U. 2016 poz 718 art. 185 par. 1w zw. z art. 197 par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2016 r. w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2389/16 ze skargi K. R. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek o wstrzymanie przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. 2 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. w sprawie o sygn.akt VII SA/Wa 2389/16 odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Nie rodzą po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków, ponieważ nie mają one przedmiotu wykonania. Z tych powodów brak było podstaw do orzekania o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. R., zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany i wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżącej nie grozi szkoda – sprowadzenie szkody tylko do obowiązku pieniężnego (egzekucji grzywny) w sytuacji, gdy przymuszenie do wykonania szczepienia ochronnego może spowodować skutki nieodwracalne zwłaszcza w stosunku do dziecka, które przyszło na świat w zamartwicy urodzeniowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż wskazane w zażaleniu. Sąd I instancji w postanowieniu z dnia 30 listopada 2016 r. wydanym w sprawie VII SA/Wa 2389/16 odmówił wstrzymania postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. znak: [...] w sprawie zgłoszonych zarzutów odnośnie postępowania egzekucyjnego w administracji. W taki sposób został określony przedmiot skargi w zarządzeniu wstępnym o założeniu sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2389/16. Odpowiedź organu na skargę również dotyczy postanowienia w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów do postępowania egzekucyjnego. Tymczasem z treści wniesionej przez K. R. skargi oraz wniosku o wstrzymanie – oba pisma datowane 14 września 2016 r., wynika, że przedmiotem skargi i wniosku o wstrzymanie jest postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W konsekwencji nie jest wiadome, które postanowienie Ministra Zdrowia utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] jest przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2389/16. Również sama skarżąca w treści zażalenia nie wskazuje, mimo podania sygnatury sprawy VII SA/Wa 2389/16, aby przedmiotem zażalenia miała być odmowa wstrzymania wykonania postanowienia o uznaniu zarzutów co do postępowania egzekucyjnego za niezasadne, ale postanowienie Sądu I instancji o odmowie wstrzymania postanowienia w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny w celu przymuszenia. Wypada wskazać, że Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu jest wiadome, że przed Sądem I instancji toczy się postępowanie o sygn. akt VII SA/Wa 2535/16, w którym postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Z powyższych względów konieczne jest uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku o wstrzymanie do ponownego rozpoznania. Sąd I instancji powinien w pierwszej kolejności jednoznacznie określić przedmiot skargi K. R. datowanej 14 września 2016 r. i dołączonego do niej wniosku o wstrzymanie z tej samej daty, zarejestrowanych pod sygn. akt VII SA/Wa 2389/16. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 P.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art. 209 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przepisy te nie mają zastosowania. ----------------------- 2
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI