II OZ 1233/08

II OZ 1233/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-11-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wiesław Kisiel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6242 Odroczenie   terminu  odbycia zasadniczej służby wojskowej
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Wa 1330/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-02-27
Skarżony organ
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 26 listopada 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1330/08 o odmowie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.W. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu odbycia zasadniczej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1330/08 odmówił P. W. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu odbycia zasadniczej służby wojskowej
W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że zaskarżona decyzja Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie wywołuje dla skarżącego negatywne konsekwencje. Natomiast, by możliwym było zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, w pierwszej kolejności strona jest zobowiązana wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zatem jednoznacznie wynikać istnienie związku przyczynowego pomiędzy jej wykonaniem a pojawieniem się jednej z okoliczności wymienionej w treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.). Skarżący zamieścił w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz nie przytoczył przy tym żadnych okoliczności na poparcie tego wniosku, a tym samym nie udowodnił istnienia takiego związku.
Zażalenie na postanowienia wniósł P. W.. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że obecnie studiuje i znalazł dobrą pracę, która pozwala mu na opłacenie czesnego i zrealizowanie ambicji życiowych. W jego ocenie wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez utratę pracy, brak możliwości spłacania zaciągniętego kredytu oraz przerwanie nauki. Ponadto wykonanie decyzji narazi rodziców skarżącego na obowiązek spłacania jego kredytu oraz utratę szansy na znalezienie dobrej pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.
Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3
P.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wskazać należy przy tym, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Jednakże oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.