II OZ 121/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie opłaty legalizacyjnej, uznając, że skarżący nie wykazali niewiarygodności swojej sytuacji finansowej.
Skarżący E. i Z. G. wnieśli zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie dotyczącej opłaty legalizacyjnej za samowolnie wybudowany budynek. Skarżący argumentowali, że ich sytuacja finansowa jest trudna i utrzymują się głównie z renty. Sąd drugiej instancji uznał jednak, że skarżący nie uwiarygodnili swojej sytuacji materialnej, wskazując na sprzedaż nieruchomości za znaczną kwotę oraz brak wyjaśnień dotyczących wydatków i budowy nowego domu. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżący nie wykazali braku możliwości poniesienia kosztów postępowania.
Sprawa dotyczy zażalenia E. i Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Po 219/04, którym oddalono ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący domagali się zwolnienia od kosztów postępowania w sprawie dotyczącej opłaty legalizacyjnej za samowolnie wybudowany budynek mieszkalny. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy, skarżący przedstawili swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niską rentę Z. G. jako główne źródło dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jednak, że skarżący nie wykazali wiarygodnie swojej sytuacji finansowej, powołując się na sprzedaż nieruchomości za kwotę 90 000 zł w grudniu 2003 r. oraz fakt zakupu i rozpoczęcia budowy nowego domu. Sąd pierwszej instancji uznał, że posiadane środki ze sprzedaży nieruchomości powinny pozwolić na pokrycie kosztów postępowania. Skarżący w zażaleniu podnosili, że Sąd błędnie ocenił ich możliwości finansowe i nie mogą być karani za posiadanie środków w przeszłości. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że prawo pomocy jest przyznawane wyjątkowo, a ciężar wykazania niemożności poniesienia kosztów spoczywa na wnioskującym. NSA stwierdził, że skarżący nie uwiarygodnili rzetelnie swojej sytuacji materialnej, nie wyjaśnili w sposób przekonujący, jak utrzymują pięcioosobową rodzinę z niskiej renty, ani dlaczego E. G. nie podejmuje pracy. Sąd zwrócił uwagę na fakt sprzedaży nieruchomości za znaczną kwotę oraz na rozpoczęcie budowy nowego domu, co sugeruje posiadanie środków finansowych. NSA uznał, że skarżący mogli gromadzić środki na koszty postępowania już od momentu otrzymania decyzji o opłacie legalizacyjnej, a nie przedstawili dokumentów potwierdzających całkowite wykorzystanie środków ze sprzedaży nieruchomości. W związku z tym, NSA postanowił oddalić zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazali w sposób rzetelny i wiarygodny, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Skarżący nie przedstawili przekonujących dowodów na swoją trudną sytuację finansową, mimo niskiej renty, nie wyjaśnili sposobu utrzymania rodziny, a sprzedaż nieruchomości za znaczną kwotę oraz rozpoczęcie budowy nowego domu sugerują posiadanie środków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący kosztów postępowania i możliwości ich ponoszenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 214 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ogólna zasada ponoszenia kosztów postępowania sądowego przez strony.
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący rozpoznawania zażaleń.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie uwiarygodnili swojej sytuacji materialnej. Sprzedaż nieruchomości za znaczną kwotę i budowa nowego domu świadczą o posiadaniu środków. Brak wyjaśnienia sposobu utrzymania rodziny i braku aktywności zawodowej E. G.
Odrzucone argumenty
Trudna sytuacja materialna skarżących i utrzymywanie się z niskiej renty. Nie można karać za posiadanie środków w przeszłości.
Godne uwagi sformułowania
Prawo pomocy jest przyznawane wyjątkowo. Wykazanie takiej sytuacji należy do ubiegającego się o prawo pomocy. Nie można uznać oświadczeń skarżących za sumienne. Wszczynając postępowanie sądowe należy liczyć się z koniecznością poniesienia związanych z tym kosztów.
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy i oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy przez sądy administracyjne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i oceny wiarygodności oświadczeń strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak sądy oceniają wiarygodność wniosków o prawo pomocy, co jest istotne dla praktyki prawniczej, ale nie zawiera przełomowych kwestii prawnych.
“Czy sprzedaż domu oznacza koniec z prawem do pomocy sądowej?”
Dane finansowe
WPS: 30 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 121/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-03-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Nadzór budowlany Administracyjne postępowanie Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 27 lutego 2004 r. E. i Z. G. wnieśli skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2004 r. ([...]), którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powiatu poznańskiego z dnia 25 listopada 2003 r. ([...]) o ustaleniu opłaty legalizacyjnej w wysokości 30 tysięcy zł. za samowolnie wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny na działce [...] przy ul. N. w Biskupcach. W odpowiedzi na skargę, złożonej w dniu 26 marca 2004 r., Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt II SA/Po 219/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił, wniesiony przez skarżących w dniu 20 kwietnia 2004 r., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 29 października 2004 r., sygn. akt II SA/Po 219/04, oddalił skargę E. i Z. G. Pismem z dnia 29 października 2004 r., złożonym w Sądzie w dniu 2 listopada 2004 r., skarżący wnieśli o wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem i o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego jednocześnie urzędowego formularza wniosku o przyznanie pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata w sprawie (podpisanego przez skarżącego) wynika, że skarżący utrzymują siebie i dwóch małoletnich synów z renty Z. G. w wysokości 470 zł. brutto. Sygn. akt II OZ 121/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącego, pismem z dnia 9 listopada 2004 r., do nadesłania odcinka renty oraz do wyjaśnienia, kiedy i za jaką kwotę nabył nieruchomość przy ul. [...], a także czy otrzymuje jakieś świadczenia na małoletnie dzieci i niepracującą żonę. Drugim pismem z tej daty, Sąd wezwał E. G. do podpisania, załączonego do pisma, formularza wniosku. Z wypełnionego przez E. G. wniosku wynika, że na ich utrzymaniu pozostaje jeszcze trzeci, dorosły i niepracujący syn. Do wniosku skarżący załączyli odcinek renty Z. G., potwierdzający kwotę miesięcznie wypłacanej renty w wysokości 432, 74 zł. netto. Równocześnie skarżący przesłali kopię aktu notarialnego; repertorium [...] (karta 52-57), kupna niezabudowanej nieruchomości w dniu 19 grudnia 2002 r. za kwotę 27 000 zł. Pismem z dnia 6 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie zobowiązał skarżącego Z. G. do podania czy pobiera jakiekolwiek świadczenia na żonę i dzieci, od kiedy przebywa na rencie oraz do podania daty i ceny nabycia nieruchomości przy ul. Jęczmiennej, gdyż nadesłany akt notarialny dotyczy nieruchomości przy ul. Nowowiejskiej, którą skarżący zbyli w 2003 r. za kwotę 90 000 zł.; (repertorium [...], w aktach administracyjnych PINB) Pismem, wniesionym w dniu 10 grudnia 2004 r. (data stempla pocztowego), Z. G. poinformował, że rentę pobiera od 21 czerwca 1989 r., nie korzysta z żadnych świadczeń na żonę i dzieci, a dorosły syn nie uzyskuje dochodów. Skarżący podał też, że nieruchomość przy ulicy [...] nabyli w dniu 2 września 1998 r. za 12 540 zł. i dołączył kopię aktu notarialnego; repertorium [...] (karta 68-71). Sygn. akt II OZ 121/05 Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Po 219/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że wykazywany przez skarżących brak środków finansowych nie może być uznany za wiarygodny, skoro skarżący w grudniu 2003 r. sprzedali nieruchomość za kwotę 90 000 zł., co pozwala sądzić, że posiadają środki na pokrycie kosztów postępowania. Zdaniem Sądu o posiadanych dostatecznych środkach także świadczy niekorzystanie przez skarżących z pomocy opieki społecznej. Na doręczone w dniu 27 grudnia 2004 r. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2004 r., skarżący wnieśli w dniu 3 stycznia 2005 r. (data stempla pocztowego) zażalenie. Podnoszą w nim, że Sąd błędnie ocenił ich możliwości finansowe. Twierdzą, że nie mają żadnych środków i "nie mogą być karani za to, że kiedyś mieli pieniądze". Skarżący podali, iż pieniądze ze sprzedaży nieruchomości przy ulicy [...] przeznaczyli na budowę domu przy ulicy [...] którą to nieruchomość wg załączonego aktu notarialnego; repertorium [...], (karta 82-84) nabyli w sierpniu 2003 r. za kwotę 27 000 zł. Do zażalenia załączyli też kopię wpłaty 30 000 zł. (z dnia 13 lutego 2004 r.) tytułem opłaty legalizacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych ze swoim udziałem w tym postępowaniu. Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia Sygn. akt II OZ 121/05 kosztów obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Oznacza to, że prawo pomocy jest przyznawane wyjątkowo; osobom, które nie są w stanie ponieść kosztów lub nawet części kosztów postępowania sądowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o jakie wnioskują skarżący, przyznawane jest w wyniku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie takiej sytuacji należy do ubiegającego się o prawo pomocy. We wniosku i innych pismach uzupełniających należy w sposób nie budzący wątpliwości przedstawić stan majątkowy i rodzinny uzasadniający przyznanie prawa pomocy. Sytuacja materialna, na jaką powołują się skarżący we wniosku stanowiłaby podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyby skarżący wykazali, że jest to faktyczna sytuacja i rzeczywiście nie posiadają żadnych innych środków pieniężnych poza rentą Z. G.. Wskazywane położenie skarżących mogłoby kwalifikować ich do grupy osób, którym przyznaje się prawo pomocy, gdyby uwiarygodnili swoje twierdzenia. W niniejszej sprawie E. i Z. G. nie wykazali w sposób rzetelny, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. W ocenie Sądu nie można uznać oświadczeń skarżących za sumienne. Skarżący nie wyjaśnili, w jaki sposób utrzymują pięcioosobową rodzinę, w tym dorosłego syna, wyłącznie z renty inwalidzkiej Z. G. w wysokości 432,74 zł. netto, nie korzystając dodatkowo innych źródeł lub z pomocy społecznej. Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, może to świadczyć o odmiennej niż podana we wniosku sytuacji materialnej skarżących. Skarżący nie wyjaśnili również dlaczego E. G. nie podejmuje pracy, skoro ich sytuacja jest tak ciężka. Sygn. akt II OZ 121/05 Fakt sprzedaży przez E. i Z. G. nieruchomości przy ulicy [...]w grudniu 2003 r. za cenę 90 000 zł., pozwala sądzić, że skarżący posiadają jeszcze środki finansowe z tej sprzedaży, tym bardziej, że nie przedstawili żadnych dokumentów poświadczających sytuację odwrotną (poniesione wydatki, czy w związku z chorobami na które się powołują, czy związane z budową następnego domu na nieruchomości przy ulicy [...]). Nie może być w tym przypadku miarodajna sytuacja pozostawania "bez dachu nad głową", na co powołują się skarżący m. in. w piśmie z dnia 1 września 2004 r. (karta 22). E. i Z. G. od września 1998 r. są właścicielami nieruchomości przy ul. [...] w Biskupcach. Na ten adres kierowana jest cała korespondencja z Sądu, z czego można wnioskować, że skarżący tam zamieszkują. Ponadto skarżący kupili w sierpniu 2003 r. kolejną nieruchomość przy ulicy [...] w Biskupcach i rozpoczęli tam budowę domu. Nieruchomość przy ulicy [...] w Biskupcach skarżący sprzedali dopiero w grudniu 2003 r., zatem dysponowali w tym czasie znaczną ilością środków pieniężnych. Należy podkreślić, że wszczynając postępowanie sądowe należy liczyć się z koniecznością poniesienia związanych z tym kosztów. Skarżący mogli gromadzić środki na pokrycie kosztów ewentualnego postępowania już od momentu otrzymania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2003 r., na mocy której zobowiązano ich do uiszczenia opłaty legalizacyjnej. W owym czasie skarżący sprzedali nieruchomość (której budynku dotyczyła opłata legalizacyjna) i także z tej sumy mogli przeznaczyć część na koszty postępowania sądowego. Skoro nie wykazali, że środki uzyskane z tej sprzedaży zostały przez nich w całości wykorzystane, to należy stwierdzić, że mają możliwość pokrycia kosztów postępowania w sprawie. Sygn. akt II OZ 121/05 W świetle argumentacji skarżących i z akt sprawy nie wynika jednoznacznie, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i Sąd nie miał podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji. Uzasadnienie P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 marca 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. i Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Po 219/04 o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2004 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI