II OZ 1190/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na wstrzymanie robót budowlanych, uznając, że wpłata dokonana przez instytucję nieuprawnioną do czynności bankowych nie wywołała skutku prawnego.
Skarżący A. W. wniósł zażalenie na postanowienie WSA odrzucające jego zażalenie na wstrzymanie robót budowlanych. Problem dotyczył terminu uiszczenia wpisu sądowego, który skarżący zlecił instytucji "[...]" nieposiadającej uprawnień bankowych. WSA dwukrotnie odrzucił zażalenie, uznając wpłatę za nieskuteczną. NSA oddalił kolejne zażalenie, stwierdzając, że skarżący działał na własne ryzyko, zlecając czynność instytucji niebędącej bankiem ani pocztą.
Sprawa dotyczyła zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które ponownie odrzuciło jego zażalenie na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. Pierwotnie WSA wstrzymał wykonanie decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Skarżący wniósł zażalenie, ale nie uiścił od niego wpisu w terminie. Zamiast tego, zlecił wpłatę instytucji "[...]" w Ustce, która nie posiadała zezwolenia na wykonywanie czynności bankowych. WSA dwukrotnie odrzucił zażalenie skarżącego z powodu nieskutecznego uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny, po wcześniejszym uchyleniu pierwszego postanowienia WSA i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, ostatecznie oddalił zażalenie. Sąd uznał, że zgodnie z przepisami Prawa bankowego, skutek prawny wniesienia opłaty następuje jedynie w przypadku przyjęcia jej przez uprawnioną instytucję. Ponieważ "[...]" nie była uprawniona do dokonywania czynności bankowych, skarżący, zlecając jej wpłatę, działał na własne ryzyko. W związku z tym, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skutek prawny wniesienia opłaty następuje jedynie w przypadku przyjęcia jej przez uprawnioną instytucję. Zlecenie czynności instytucji niebędącej bankiem lub pocztą odbywa się na własne ryzyko skarżącego.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na przepisach Prawa bankowego, które definiują skutek prawny wniesienia opłaty. Ponieważ instytucja, za pośrednictwem której skarżący dokonał wpłaty, nie posiadała uprawnień do wykonywania czynności bankowych, wpłata nie mogła być uznana za skuteczną w terminie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 220 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 219 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądach administracyjnymi
p.b. art. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe
Definicja czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § ust. 1 pkt 7
Wpis stały od zażalenia w kwocie 100 zł.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wpis sądowy nie został skutecznie uiszczony w terminie, ponieważ został zlecony instytucji nieposiadającej uprawnień bankowych. Skarżący działał na własne ryzyko, zlecając wpłatę instytucji niebędącej bankiem ani pocztą.
Odrzucone argumenty
Skarżący nie ponosi odpowiedzialności za działania osób trzecich (instytucji przyjmującej wpłatę). Żaden przepis prawa procesowego nie stanowi, że tylko wpłata przez bank jest skuteczna.
Godne uwagi sformułowania
Zlecając czynność instytucji nie będącej instytucją zaufania publicznego, jak bank, czy poczta, skarżący działał na własne ryzyko.
Skład orzekający
Alicja Plucińska- Filipowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skuteczności wpłat sądowych dokonywanych za pośrednictwem instytucji nieposiadających uprawnień bankowych oraz konsekwencji nieuiszczenia wpisu w terminie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wpłata była dokonywana przez instytucję nieuprawnioną do czynności bankowych, a nie przez bank czy pocztę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące opłat sądowych i ryzyka związanego z wyborem pośrednika płatności, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Uważaj, komu zlecasz wpłatę! Sąd nie uznał przelewu od "niebanku".”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 1190/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-12-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Sygn. powiązane
II SA/Gd 487/04 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2006-06-28
II OZ 150/05 - Postanowienie NSA z 2005-03-30
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tezy
Przepis art. 219 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu, jednakże z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe /t.j. Dz.U. 2002 nr 72 poz. 665 ze zm./ wynika, że skutek prawny wniesienia opłaty następuje jedynie w przypadku przyjęcia tej opłaty przez uprawnioną instytucję /zezwolenie Komisji Nadzoru Bankowego uprawniające do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym, w rozumieniu art. 2 Prawa bankowego/. Zlecając czynność instytucji nie będącej instytucją zaufania publicznego, jak bank, czy poczta, skarżący działał na własne ryzyko.
Sentencja
1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 grudnia 2005r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2005r. sygn. akt II SA/Gd 487/04 o odrzuceniu zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2004r. sygn. akt II SA/Gd 487/04 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Słupskim z dnia 14 kwietnia 2004r., znak: [...] w sprawie ze skargi [...] na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: - oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2004 r., sygn. akt II SA/Gd 487/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez [...] decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2004 r., nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Słupskim z dnia 14 kwietnia 2004 r., [...], mocą której udzielono inwestorowi Adamowi Wysokińskiemu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Odpis postanowienia Sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji doręczono Adamowi Wysokińskiemu w dniu 30 września 2004 r.
W dniu 5 października 2004 r. (data stempla pocztowego) A. W. wniósł zażalenie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z dnia 12 października 2004 r., pismem z dnia 13 października 2004 r., doręczonym w dniu 15 października 2004 r. Sąd wezwał A. W. do uiszczenia wpisu od zażalenia, w wysokości 100 zł. w terminie siedmiu dni.
Pismem z dnia 15 listopada 2004 r. A. W. został wezwany do wyjaśnienia, dlaczego wysłał do Sądu dwa dowody wpłaty po 100 zł.; jeden z rachunku "[...]", który wpłynął do Sądu w dniu 30 października 2004 r.; drugi natomiast nadany za pośrednictwem [...] w dniu 21 października 2004 r., która to kwota nie wpłynęła na konto Sądu.
W odpowiedzi na pismo Sądu, doręczone skarżącemu A.W. w dniu 18 listopada 2004 r., skarżący w piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 19 listopada 2004 r. podał, że żądaną kwotę wpłacił w dniu 21 października 2004 r., za pośrednictwem "[...]" ("[...]") i nie są mu znane przyczyny, dla których należność ta została przelana do Sądu dopiero w dniu 30 października 2004 r. Na potwierdzenie, że zaistniała rozbieżność między terminem wpłaty a terminem przelewu, przesłał w załączeniu ksero przelewu dokonanego przez "Volkswagen Bank direct" w dniu 30 października 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Gd 487/04, odrzucił zażalenie A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wpis od zażalenia A. W. uiszczony został z rachunku "[...]" w dniu 30 października 2004 r., natomiast na znajdującym się w aktach drugim dowodzie wpłaty z dnia 21 października 2004 r. (karta 119) zleceniodawcą jest A. W., co wyklucza zdaniem Sądu sytuację, w której można byłoby uznać, że jest to jedna i ta sama wpłata. Ponadto Sąd stwierdził, ze nie odnotowano wpływu na konto wpisu nadanego w "Multi kasie" w dniu 21 października. Natomiast odnotowany wpis pochodził z innego rachunku, a co więcej wpłynął po terminie.
Na postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżący A. W. wniósł zażalenie. Podniósł w nim, że wpis uiścił w terminie (w dniu 21 października 2004 r.) i otrzymane potwierdzenie wpłaty przesłał do Sądu (karta 119). Zdaniem skarżącego nie może on ponosić odpowiedzialności za przelanie wpłaconej kwoty przez "[...]" dopiero w dniu 30 października 2004 r. Skarżący wyjaśnił powtórnie, że wpłata z dni 21 października i 30 października 2004 r. to jedna należność, której tożsamość potwierdza jego nazwisko na obu dowodach wpłaty i sygnatura akt.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie było usprawiedliwione, w związku z czym postanowieniem z dnia 30 marca 2005r., sygn. akt II OZ 150/05 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd uznał, że wyjaśnienia wymaga jednak, czy "[...]" jest uprawniona do przyjmowania wpłat ze skutkiem takim samym jak wpłata dokonana w banku czy Urzędzie Pocztowym. W wypadku stwierdzenia takiego uprawnienia, nie byłoby podstaw do uznania, że wpłata dokonana przez A. W. w dniu 21 października 2004 r. była nieskuteczna.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2005r., sygn. akt II SA/Gd 487/04 ponownie zostało odrzucone zażalenie A. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 września 2004r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zwrócił się do Narodowego Banku Polskiego o podanie informacji, czy "[...]" w Ustce była uprawniona do dokonywania czynności bankowych. Pismem z dnia 12 lipca 2005r. Generalny Inspektor Nadzoru Bankowego wyjaśnił, że "[...]" w Ustce nie uzyskała zezwolenia Komisji Nadzoru Bankowego uprawniającego do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Prawo bankowe (tekst jedn. Dz.U. z 2002r. Nr 72, poz. 665 ze zm.). Z powyższego wynika, że "[...]" w Ustce nie była uprtawniona do dokonywania czynności bankowych.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący A. W. podniósł, że nie powinien ponosić odpowiedzialności za działania osób trzecich, a żaden przepis prawa procesowego nie stanowi wyraźnie, że tylko w razie uiszczenia opłaty sądowej za pośrednictwem banku, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia przelewu przez bank.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w myśl przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w kwocie 100 zł.
W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie. Z tego powodu zażalenie podlegało odrzuceniu.
W odniesieniu do zarzutów zawartych w zażaleniu wskazać należy, że wprawdzie art. 219 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi jedynie, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu, jednakże z przepisów Prawa bankowego wynika, że skutek prawny wniesienia opłaty następuje jedynie w przypadku przyjęcia tej opłaty przez uprawnioną instytucję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo ustalił, że "[...]" w Ustce nie była uprawniona do wykonywania usług bankowych. Tym samym należy przyjąć, że zlecając czynność instytucji nie będącej instytucją zaufania publicznego, jak bank, czy poczta, skarżący działał na własne ryzyko.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI