II OZ 1181/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA odrzucające skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia wpisu, uznając, że samo pełnomocnictwo nie przesądza o tym, kto faktycznie wniósł pismo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia wpisu, uznając, że skoro pełnomocnik był umocowany do jej wniesienia, to on był zobowiązany do opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że samo pełnomocnictwo nie przesądza o tym, kto faktycznie wniósł pismo, a sąd powinien badać rzeczywisty stan faktyczny w tym zakresie.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które odrzuciło skargę kasacyjną A. i B. S. od wcześniejszego postanowienia tego samego sądu. WSA odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie został uiszczony wpis od niej, a pełnomocnik skarżących był umocowany do jej wniesienia. WSA uznał, że w takiej sytuacji wpis powinien zostać uiszczony bez wezwania. Strony wniosły zażalenie, argumentując, że sąd powinien badać rzeczywisty stan faktyczny, a nie tylko treść pełnomocnictwa. Podkreślili, że skargę kasacyjną wnieśli sami skarżący, a pełnomocnictwo obejmowało jedynie sporządzenie pisma, a nie jego wniesienie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne. Sąd stwierdził, że choć pełnomocnictwo zawierało umocowanie do wniesienia skargi kasacyjnej, to nie zwalniało to sądu z obowiązku badania, kto faktycznie wniósł pismo. NSA podkreślił, że kluczowe jest faktyczne wniesienie pisma przez profesjonalnego pełnomocnika, a nie tylko treść udzielonego pełnomocnictwa. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd jest zobowiązany do badania, kto faktycznie wniósł pismo, a samo pełnomocnictwo nie przesądza o tym, kto ponosi odpowiedzialność za jego wniesienie i opłacenie.
Uzasadnienie
NSA uznał, że kluczowe jest faktyczne wniesienie pisma przez profesjonalnego pełnomocnika, a nie tylko treść udzielonego pełnomocnictwa. Sąd powinien badać rzeczywisty stan faktyczny w tym zakresie, a nie opierać się wyłącznie na domniemaniach wynikających z pełnomocnictwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 219
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 221
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd powinien badać rzeczywisty stan faktyczny, a nie tylko treść pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo do sporządzenia skargi kasacyjnej nie oznacza automatycznie obowiązku jej wniesienia i opłacenia przez pełnomocnika. Strona ma prawo samodzielnie wnieść pismo, nawet jeśli udzieliła pełnomocnictwa.
Odrzucone argumenty
Skoro pełnomocnik był umocowany do wniesienia skargi kasacyjnej, to on był zobowiązany do uiszczenia wpisu bez wezwania sądu.
Godne uwagi sformułowania
Sąd powinien badać jaki jest rzeczywisty stan faktyczny sprawy. warunkiem zastosowania trybu określonego w wymienionym art. 221 P.p.s.a., tj. odrzucenia skargi, czy też skargi kasacyjnej podlegającej opłacie stałej, z uwagi na jej nieuiszczenie, jest faktyczne wniesienie tegoż pisma przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie można bowiem zgodzić się ze stanowiskiem, że zawarcie w pełnomocnictwie umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej, zwalnia Sąd z obowiązku badania, czy faktycznie pełnomocnik, czy też strona, wniosła pismo.
Skład orzekający
Barbara Adamiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących wnoszenia skarg kasacyjnych przez profesjonalnych pełnomocników i obowiązku uiszczania wpisów sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z opłacaniem skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jakim jest prawidłowe wnoszenie i opłacanie skarg kasacyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Kto naprawdę wniósł skargę? NSA wyjaśnia obowiązek opłaty wpisu sądowego.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 1181/08 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2008-11-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-10-23 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Barbara Adamiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Sygn. powiązane II OZ 140/08 - Postanowienie NSA z 2008-02-26 II SA/Po 475/07 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2008-06-03 II OSK 96/09 - Postanowienie NSA z 2009-01-30 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. i B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt II SA/Po 475/07 odrzucające skargę kasacyjną A. i B. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Po 475/07 odrzucającego skargę A. B. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt II SA/Po 475/07 odrzucił skargę kasacyjną A. i B. S. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 3 czerwca 2008 r., którym odrzucono wniesioną przez A. i B. S. skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż skarga kasacyjna, wniesiona w niniejszej sprawie przez fachowego pełnomocnika, winna być opłacona przy jej wniesieniu do sądu bez wezwania, jak to nakazują przepisy art. 219 i 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1290 ze zm., dalej "P.p.s.a."), a najpóźniej w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżących - umocowany nie tylko do sporządzenia, ale i złożenia skargi kasacyjnej (k. 78) - wpisu od skargi w kwocie 250 zł jednak nie uiścił. Konkluzji tej nie zmienia okoliczność, iż wniesienie skargi nastąpiło poprzez jej złożenie w urzędzie pocztowym w kopercie, na której odwrocie wskazano adres skarżących. W świetle załączonego pełnomocnictwa radcę prawnego - pełnomocnika skarżących uznać należy za podmiot wnoszący skargę kasacyjną, a zatem i zobowiązany do uiszczenia wpisu bez wezwania sądu. A. i B. S. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, iż w toku postępowania Sąd powinien badać jaki jest rzeczywisty stan faktyczny sprawy. Tymczasem w niniejszej sprawie pominięto okoliczność, że skarga kasacyjna została sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, jednakże wnieśli ją sami skarżący, czego dowodzi umieszczenie ich danych osobowych na kopercie, w której pismo zostało wysłane do Sądu. Ponadto, samo pełnomocnictwo zawierało umocowanie jedynie do sporządzenia skargi kasacyjnej, a nie do jej wniesienia. Nie można zatem zakładać, że pełnomocnik był zobowiązany do jej złożenia i uiszczenia należnego wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Przede wszystkim należy jednak zaznaczyć, że wbrew twierdzeniom skarżących znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo, o którym mowa zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w zażaleniu, zawierało umocowanie zarówno do sporządzenia skargi kasacyjnej, jak i do jej wniesienia. Skuteczne zaś wniesienie skargi kasacyjnej, od której wpis ma charakter stały - jak to było w niniejszej sprawie - obejmuje również konieczność uiszczenia tegoż wpisu. Jest to o tyle istotne, że w przypadku pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego, niedopełnienie obowiązku uiszczenia wpisu powoduje jego odrzucenie, stosownie do art. 221 P.p.s.a. Zatem warunkiem zastosowania trybu określonego w wymienionym art. 221 P.p.s.a., tj. odrzucenia skargi, czy też skargi kasacyjnej podlegającej opłacie stałej, z uwagi na jej nieuiszczenie, jest faktyczne wniesienie tegoż pisma przez profesjonalnego pełnomocnika. Z treści bowiem powołanego przepisu wynika, iż znacznie w tym zakresie ma faktyczne wniesienie pisma przez adwokata lub radcę prawnego, a nie jak przyjął Sąd I instancji, treść udzielonego w sprawie pełnomocnictwa. Nie można bowiem zgodzić się ze stanowiskiem, że zawarcie w pełnomocnictwie umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej, zwalnia Sąd z obowiązku badania, czy faktycznie pełnomocnik, czy też strona, wniosła pismo. Udzielenie pełnomocnictwa, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, nie tylko do sporządzenia skargi, ale i do jej wniesienia, nie pozbawia strony możliwości samodzielnego działania w dopuszczalnym przez ustawę zakresie. Stąd za nietrafne należy uznać stanowisko Sądu, iż tylko z uwagi na treść pełnomocnictwa, zasadnym jest przyjęcie, że skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI