II OZ 582/25

II OZ 582/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-04-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Lu 20/25 - Wyrok WSA w Lublinie z 2025-06-17
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 184 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Firmy Handlowo-Usługowej M. spółka jawna w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 20/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej M. spółka jawna w N. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 grudnia 2024 r., znak: ZOA-XVII.7721.23.2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 20/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu wniosku Firmy Handlowo-Usługowej M. spółka jawna w N., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 grudnia 2024 r., znak ZOA-XVII.7721.23.2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu postanowienia sąd wskazał, że podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku, a brak należytego uzasadnienia żądania wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji wskazał, że wobec braku uzasadnienia wniosku nie sposób uznać, że skarżąca wykazała, że w jej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Firma Handlowo-Usługowa M. spółka jawna w N. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie podkreślając, że doświadczenie życiowe wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. rozbiórka obiektów budowlanych o znacznej wartości – podziemnych zbiorników na paliwo – uniemożliwi dalsze funkcjonowanie stacji paliw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego od sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06).
W tej zaś sprawie skarżąca nie przywołała takiej argumentacji, która uprawniałaby do stwierdzenia, że wykonanie nakazu rozbiórki może spowodować po jej stronie znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie wykazała tym samym, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Wynika to z tego, że we wniosku nie wykazano aby skutki wykonania decyzji miały charakter nieodwracalnych skutków bądź wywoływały znaczną szkodę. We wniosku nie przedstawiono żadnych danych, które pozwalałyby na dokonanie oceny, czy istotnie zachodzi przesłanka wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Poza tym z reguły skutki finansowe nie mają charakteru nieodwracalnego, ponieważ w związku z wykonaniem wadliwych decyzji administracyjnych przysługuje roszczenie odszkodowawcze. W zażaleniu skarżąca również nie odniosła się do aktualnej sytuacji finansowej. Zawarte w zażaleniu twierdzenie, że Sąd I instancji dysponowała wszelkimi danymi uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadne bowiem w aktach sprawy nie ma jakichkolwiek dokumentów wskazujących na rozmiar szkody, czy sytuację materialną skarżącej.
Skarżąca nie sprecyzowała rozmiaru szkody, a twierdzenia w tym zakresie nie zostały poparte stosownymi dokumentami, w tym dotyczącymi sytuacji finansowej skarżącej. Dopiero takie informacje umożliwiają Sądowi, ocenę, czy istotnie wykonanie zaskarżonego aktu będzie wiązało się z wyrządzeniem szkody majątkowej, która będzie znaczna w kontekście ogólnej sytuacji finansowej wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Brak zobrazowania tej sytuacji powoduje, że niemożliwe jest dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji w tej konkretnej sytuacji może się wiązać z ryzykiem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia strony, niepoparte stosownymi dokumentami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności odnoszące się do tej sytuacji nie zostały we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ani w zażaleniu skonkretyzowane.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, spółka nie wykazała zatem, że w stosunku do niej zachodzą przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej. Oczywistym jest, że wykonanie decyzji będzie rodziło określone koszty związane z dokonaniem nakazanych w niej czynności, to jest zwykły skutek tej decyzji. Aby wstrzymać wykonanie decyzji należy wykazać, że wykonanie jej spowoduje nie tyle uszczerbek w majątku zobowiązanego ale znacząco wpłynie na jego sytuację majątkową. Tego jednakże strona skarżąca nie uczyniła. Nie przedstawiła orientacyjnego kosztorysu koniecznych do wykonania prac, ani także żadnych dowodów obrazujących swoją kondycję finansową. Bez porównania tych dwu wartości (sytuacji finansowej strony i kosztów realizacji obowiązku) nie jest możliwe zweryfikowanie twierdzenia skarżącej, że w jej przypadku spełniły się przesłanki warunkujące możliwość wstrzymania wykonania aktu.
Odnosząc się do zarzutów związanych z wadliwością zaskarżonego aktu wskazać należy, że nie są one badane na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Na tym etapie bada się wyłącznie to, czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody albo wystąpienia trudnych od odwrócenia skutków. W konsekwencji, Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania strony skarżącej o wydaniu spornej decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie uzasadniła, że wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórkowej jest uzasadnione, a brak wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., jest decydujący dla odmowy wstrzymania ww. decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.