II OZ 1163/05

II OZ 1163/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Rz 343/05 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2005-08-17
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 343/05 umarzające postępowanie sądowe w sprawie i oddalające wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi S. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 20 stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2005 r. umorzył postępowanie w sprawie i oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż w dniu 18 marca 2005 r. Burmistrz Miasta Dębica wydał decyzję umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania mieszkania na parterze budynku przy ul. [...] w Dębicy na lokal usługowo – handlowy. Skoro zatem zostało umorzone jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, to z tej samej przyczyny jako ściśle z nim związane umorzeniu podlega postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania nie podlega uwzględnieniu, gdyż zwrot kosztów jest możliwy tylko w sytuacjach wymienionych w art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), natomiast przepisy powołanej ustawy nie przewidują zwrotu kosztów postępowania w sytuacji wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania w sprawie.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania w kwocie 340 zł, oraz zasądzenia na jej rzecz także kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik skarżącej wskazał również, że Sąd odmawiając przyznania kosztów postępowania naruszył przepis art. 209 w związku z art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez przyjęcie, że przepis ten zabrania zasądzenia kosztów na rzecz strony. Sąd błędnie zrozumiał przepis art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż użyte w nim sformułowanie "w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę" nie można rozumieć wyłącznie w ten sposób, że orzeczeniem takim jest wyłącznie wyrok i inne przypadki do których art. 209 ustawy odsyła. Podobny argument pełnomocnik skarżącej wysunął wobec art. 200 powołanej ustawy. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej uznał za niedopuszczalne w państwie prawa to, że obywatel ponosi koszty postępowania sądowego, a następnie nie uzyskuje ich zwrotu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o zwrot kosztów może zostać rozstrzygnięty w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę, lub orzeczeniu o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej sprawie przesłanka przewidziana w art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ewidentnie nie zachodzi.
W sprawie nie ma też zastosowania w art. 200 powołanej ustawy, zaś użyte w zażaleniu argumenty, są jedynie polemiką z prawidłową wykładnią językową dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na gruncie przepisów regulujących zwrot kosztów postępowania.
W przepisach regulujących kwestię orzeczenia o umorzeniu postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej brak jest odesłania do odpowiedniego zastosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (dział V, rozdział I), które dawałyby podstawę do odpowiedniego ich stosowania w przypadku orzeczeń o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, iż brak jest podstawy do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji, niż wskazane w art. 209 ustawy.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.