II OZ 1150/15

II OZ 1150/15 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2015-11-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-11-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Miładowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1972/14 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2016-03-29
II OZ 44/18 - Postanowienie NSA z 2018-01-30
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art.  220 par. 1 i 3, art. 239
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
par. 2 ust. 1 pkt 7
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 19 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1972/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1972/14 o oddaleniu wniosku o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
W związku z wnioskiem skarżących o wyłączenie sędziego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 r. oddalił ten wniosek. D. W. i M. W. wnieśli na to postanowienie zażalenie. W związku ze złożonym prawem pomocy (data wpływu do Sądu w dniu 6 listopada 2014 r.) toczyło się postępowanie w przedmiocie przyznania D. W. i M. W. prawa pomocy. To postępowanie zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 356/15, oddalającym zażalenie na postanowienie Sądu I instancji o odmowie przyznania ww. wnioskodawcom prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. W. i M. W.. W dniu 18 sierpnia 2015 r. wpłynęła skarga kasacyjna na postanowienie o odrzuceniu skargi, a następnie zaskarżonym zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał solidarnie D. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2014 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wnieśli D. W. i M. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 26 sierpnia 2015 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z treścią art. 220 § 3 ww. ustawy przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny, podlega odrzuceniu przez sąd.
W stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia (tj. w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.) sprawa niniejsza nie znajdowała się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie D. W. i M. W. nie należą do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Ponadto nie należeli do osób wymienionych w art. 239 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 356/15, oddalił zażalenie D. W. i M. W. na ww. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Także nowe brzmienie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadzone ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) nie pozwala na przyjęcie odmiennego stanowiska.
Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu D. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie wynika zatem wprost z obowiązujących przepisów i nie ma możliwości jego niedochodzenia przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.