II OZ 1133/09

II OZ 1133/09 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-12-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Sygn. powiązane
III SA/Po 299/06 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2007-03-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 18 grudnia 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 października 2009 roku, sygn. akt III SA/Po 299/06 o odmowie wykładni wyroku z dnia 22 marca 2007 roku sygn. akt III SA/Po 299/06 na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2005 roku Nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 października 2009 r. odmówił wykładni wyroku z dnia 22 marca 2007 r. wydanego w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie ochrony zwierząt.
Sąd I instancji wyjaśnił, że wyrokiem z dnia 22 marca 20007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2005 r. i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Czerniejewa z dnia [...] czerwca 2005 r.
Pismem z dnia 7 września 2009 r. R.P. wniósł o dokonanie wykładni wyroku poprzez wskazanie, czy na podstawie powyższego wyroku uchylającego decyzje organów obu instancji przysługuje mu powództwo do sądu powszechnego lub wojewódzkiego sądu administracyjnego o odszkodowanie za pobicie, włamanie na jego posesję oraz kradzież królików i innych rzeczy należących do niego oraz powództwo o zwrot zabranego mienia.
Wojewódzki Sad Administracyjny, wskazał, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, czy też sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może przy tym zmierzać do wyjaśnienia zawartych wyrażeń prawniczych czy znaczenia słów. Jest natomiast zasadny w sytuacji, gdy dane orzeczenie zostało sformułowane wadliwie czy nie dość precyzyjnie. Wykładnia może też w wyjątkowych przypadkach dotyczyć samego uzasadnienia wyroku. W ocenie Sądu I instancji wyrok z dnia 22 marca 2007 r. został sformułowany w prawidłowy i precyzyjny sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzekał przy tym o ewentualnych roszczeniach skarżącego wynikających z zaboru zwierząt i mienia. Kwestia ta nie dotyczy bowiem bezpośrednio postępowania administracyjnego związanego z ochroną zwierząt. Wniosek R.P. o dokonanie wykładni wyroku dotyczy kwestii nie mających bezpośredniego związku z kontrolą legalności zaskarżonych decyzji. Z tego względu Sąd I instancji orzekł o odmowie dokonania wykładni wyroku z dnia 22 marca 2007 r.
W zażalenie na powyższe postanowienie R.P. wniósł o jego uchylenie i zmianę poprzez dokonanie wykładni zgodnie z wnioskiem, bowiem zaskarżony wyrok nie wskazuje czy skarżącemu przysługują jakieś prawa wynikające z oczywiście bezprawnych działań organu I i II instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać. Nie oznacza to jednak, że w treści wyroku Sąd obowiązany jest do pouczania strony o wszelkich możliwych konsekwencjach zapadłego rozstrzygnięcia, w szczególności jeśli nie pozostają one w bezpośrednim związku z zaskarżonym do sądu administracyjnego aktem. Wniosek skarżącego zmierzał w zasadzie nie do wyjaśnienia treści wyroku, ale do pouczenia go o uprawnieniach wynikających z uchylenia decyzji organu I i II instancji i odnoszących się do odszkodowania za utracone mienie. W tej sytuacji nie mógł on podlegać załatwieniu w drodze dokonania wykładni wyroku na podstawie art. 158 p.p.s.a.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.