II OZ 256/25

II OZ 256/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 330/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 stycznia 2024 r., nr 73/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie R. P., D. K. i D. K.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 330/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw K. P. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2024 r. odmawiające D. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sprzeciw przysługuje stronie, do której skierowane zostało zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego. Stwierdzić zatem należy, że osoba, do której nie zostało skierowane zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, nie jest legitymowana do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia czy postanowienia referendarza sądowego. W niniejszej sprawie postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 października 2024 r. o odmowie przyznania prawa pomocy D. K. doręczone zostało jedynie D. K. Z tego wynika, że legitymację do zaskarżenia tego postanowienia ma wyłącznie jego adresat wymieniony wyżej, tj. D. K., która skorzystała z tego prawa i jej sprzeciw będzie dalej procedowany. Tymczasem w niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony również przez K. P., która nie ma legitymacji do jego wniesienia a zatem jej sprzeciw jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli K. P., R. P., D. K. i D. K., wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Jak przyjął NSA w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I GPS 1/09, na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie w zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że sprzeciw K. P. jest niedopuszczalny. Stroną postępowania o przyznanie prawa pomocy jest bowiem wyłącznie wnioskodawca i ani strona przeciwna, ani inni uczestnicy postępowania nie biorą w nim udziału, gdyż postępowanie to nie dotyczy ich interesu prawnego. W tych warunkach jeżeli sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania D. K. prawa pomocy wniosła K. P., to Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że jej sprzeciw jest niedopuszczalny, a tym samym wymagane było jego odrzucenie. Z tych względów zażalenie wniesione przez K. P. na postanowienie o odrzuceniu jej sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 8 października 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 330/24 odmawiające D. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podlegało oddaleniu.
Odnośnie do pozostałych żalących należy wskazać, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Skutki odrzucenia sprzeciwu K. P. dotyczą wyłącznie jej uprawnień procesowych. Dlatego też zażalenie D. K., D. K. i R. P. na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 28 listopada 2024 r. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji a na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jak w pkt 2 sentencji postanowienia.