II OZ 1124/08

Naczelny Sąd Administracyjny2008-10-30
NSAAdministracyjneŚredniansa
przywrócenie terminuskarżącyzażaleniepostanowienienadzór sanitarnyterminy procesowebrak winy

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że strona świadomie zrezygnowała z wniesienia skargi w ustawowym terminie, licząc na pozytywne załatwienie sprawy w trybie administracyjnym.

Skarżąca K. Z. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Inspektora Sanitarnego, twierdząc, że wstrzymała się z jej złożeniem, próbując wyjaśnić sprawę w organie administracji. WSA odmówił przywrócenia terminu, uznając brak winy za niewystarczająco uprawdopodobniony. NSA, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA, stwierdzając, że działanie skarżącej było świadome i nie można go uznać za niezawinione uchybienie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił K. Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego. Skarżąca argumentowała, że po otrzymaniu decyzji próbowała osobiście wyjaśnić swoje problemy w inspektoracie, licząc na zmianę rozstrzygnięcia, co spowodowało uchybienie terminowi do złożenia skargi. WSA uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż świadomie zrezygnowała z wniesienia środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił to stanowisko. Sąd podkreślił, że przywrócenie terminu wymaga wykazania braku winy, co oznacza dopełnienie przez stronę obowiązku szczególnej staranności. W ocenie NSA, oczekiwanie na zmianę decyzji w trybie administracyjnym było świadomym wyborem skarżącej i nie stanowiło okoliczności niezależnej od jej woli. Sąd odrzucił również argument, że bieg terminu powinien być liczony od daty otrzymania pisma z 27 lutego 2008 r., wskazując, że nie było ono integralną częścią decyzji. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, świadoma rezygnacja z wniesienia skargi w ustawowym terminie, w celu próby wyjaśnienia sprawy w trybie administracyjnym, nie może być uznana za uchybienie terminowi bez winy strony.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oczekiwanie na zmianę decyzji w trybie administracyjnym było świadomym wyborem skarżącej i nie stanowiło okoliczności niezależnej od jej woli, a zatem nie można mówić o braku winy w uchybieniu terminu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 86 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 87 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 87 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 111 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Odrzucone argumenty

Skarżąca argumentowała, że próba wyjaśnienia sprawy w trybie administracyjnym była przyczyną niezawinionego uchybienia terminu. Skarżąca twierdziła, że pismo z 27 lutego 2008 r. stanowiło integralną część decyzji i od jego doręczenia powinien być liczony bieg terminu do złożenia skargi.

Godne uwagi sformułowania

świadomy wybór przez stronę sposobu zakwestionowania nałożonego obowiązku nie sposób uznać podjętej przez skarżącą próby ponownego rozpatrzenia sprawy na drodze administracyjnej za okoliczność niezależną od jej woli i uznać za przyczynę niezawinioną przyjmuje się tzw. obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy

Skład orzekający

Zygmunt Zgierski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności ocena braku winy strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której strona świadomie zrezygnowała z wniesienia skargi w terminie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczowe zasady dotyczące terminów procesowych i braku winy, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Świadoma rezygnacja z terminu: kiedy sąd nie przywróci prawa do skargi?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 1124/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-10-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-10-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zygmunt Zgierski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Sz 305/08 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2008-12-03
II OZ 754/08 - Postanowienie NSA z 2008-07-11
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86  par. 1,  art. 87  par. 1 i 2,  art. 184,  art. 197  par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 111  par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 30 października 2008 roku Naczelny Sąd Administracyjny w osobie: Sędziego NSA Zygmunta Zgierskiego po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 września 2008 roku o sygn. akt II SA/Sz 305/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
II OZ 1124/08
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia 5 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił K. Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w S. w przedmiocie nadzoru sanitarnego.
Jak wynika z uzasadnienia, decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało doręczone stronie w dniu 22 stycznia 2008 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W dniu 3 marca 2008 r. K. Z. osobiście złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...]. Skarżąca podała, iż po otrzymaniu decyzji organu odwoławczego, wstrzymała się z wysłaniem skargi na ten akt, gdyż podjęła próbę osobistego wyjaśnienia "swoich problemów" w Powiatowym Inspektoracie Sanitarnym. Pomimo podjętych starań skarżącej nie udało się jednak uzyskać pozytywnej dla niej decyzji. W związku z tym skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek skarżącej, wskazując, że został on złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W dniu 11 lipca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt II OZ 754/08, uchylił powyższe orzeczenie stwierdzając, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji dopuścił się określonych uchybień procesowych. Jako że strona nie może ponosić konsekwencji błędnych działań Sądu, nie można mówić o niezachowaniu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności wyłącznie z winy skarżącej.
Ponownie rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, iż skarżąca co prawda złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednak nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy.
Motywując swój wniosek skarżąca wskazała mianowicie, że po otrzymaniu decyzji organu odwoławczego, wstrzymała się z wysłaniem skargi na ten akt, albowiem podjęła próbę osobistego wyjaśnienia "swoich problemów". Jednakże, pomimo podjętych starań, stronie nie udało się uzyskać pozytywnej dla niej decyzji. Skarżąca świadomie zatem zrezygnowała z wniesienia w ustawowym terminie środka zaskarżenia, licząc, że w innym trybie uda jej się doprowadzić do zmiany niekorzystnego rozstrzygnięcia. Dopiero niemożność pozytywnego załatwienia sprawy stała się przyczynkiem do złożenia przez stronę skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Sąd I instancji podkreślił, iż o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody do dokonania czynności nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Sąd nie znalazł zatem podstaw do uznania braku winy skarżącej i oddalił wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K. Z. wniosła o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uznanie, że uprawdopodobniła, iż bez swojej winy uchybiła terminowi do dokonania czynności. W motywach zażalenia strona podniosła, iż nigdy nie użyła sformułowania, że powodem niewniesienia skargi w terminie była próba wyjaśnienia "swoich problemów". Skarżąca dokonała największych wysiłków i dotrzymała wszelkiej staranności, aby wykazać, że narzucony obowiązek wykonania odrębnego przejścia do wc jest niemożliwy ze względów technicznych. Skarżąca wstrzymała się z wniesieniem skargi, gdyż wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w dniu 18 lutego 2008 r. o ponowne zbadanie sprawy, a jej działanie spowodowane było obietnicą Dyrektora Inspektoratu, iż decyzja zostanie zmieniona. Pismo z dnia 27 lutego 2008 r., w ocenie skarżącej, stanowi integralną część zaskarżonej decyzji i od daty jego doręczenia powinien być liczony bieg terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3).
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż postanowieniem z dnia 11 lipca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził kwestię dochowania przez skarżącą siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., rozważenia wymaga zatem jedynie, czy skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sadu administracyjnego.
Otóż, podkreślenia wymaga, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Oceniając, czy w danej sytuacji przesłanka ta wystąpiła, przyjmuje się tzw. obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
W rozpatrywanej sprawie za przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy uznać fakt, że skarżąca oczekiwała na zmianę zaskarżonej decyzji, która miała być wynikiem wniesienia przez nią w dniu 18 lutego 2008 r. pisma do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S..
Analiza powołanych przez skarżącą przyczyn uchybienia terminu prowadzić musi do przekonania, że zachowanie strony, polegające na powstrzymaniu się od złożenia skargi miało charakter świadomy. Wystąpienie do organu administracji z prośbą o ponowne rozpatrzenie zaleceń kontrolnych i wyrażenie zgody na dalsze prowadzenie działalności w zakresie fryzjerstwa damskiego było bowiem świadomym wyborem przez stronę sposobu zakwestionowania nałożonego obowiązku wykonania wydzielenia toalety w zakładzie lub w ciągu komunikacyjnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać podjętej przez skarżącą próby ponownego rozpatrzenia sprawy na drodze administracyjnej za okoliczność niezależną od jej woli i uznać za przyczynę niezawinioną w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.
Twierdzenia skarżącej, że dokonała największych wysiłków i dotrzymała wszelkiej staranności, aby wykazać, że narzucony obowiązek realizacji odrębnego przejścia do wc jest ze względów technicznych niemożliwy do wykonania, nie mogą być ocenione jako usprawiedliwiające uchybienie terminu.
Nie zasługuje również na aprobatę pogląd wyrażony w zażaleniu, iż bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego powinien być liczony dopiero od daty otrzymania pisma z dnia 27 lutego 2008 r., wydanego w wyniku osobistej interwencji skarżącej, stanowiącego w jej opinii integralną część decyzji. Pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie nie może być uznane za integralną część decyzji już choćby z tego względu, że pochodzi od innego organu, niż ten, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, a pismo skarżącej z dnia 18 lutego 2008 r. nie stanowiło wniosku o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa wniesienia w stosunku do decyzji skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tej kwestii. Zgodnie bowiem z treścią art. 111 § 2 kpa tylko w tym przypadku termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi.
Jedynie na marginesie rozważań wypada zauważyć, że nie polega na prawdzie oświadczenie skarżącej, iż nigdy nie użyła sformułowania, iż powodem niewniesienia skargi w terminie była próba "wyjaśnienia problemów". Twierdzenie tej treści zostało bowiem zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożonym w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI