II OZ 1103/08

II OZ 1103/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-10-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-09-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zofia Flasińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II SO/Bk 8/08 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2009-10-22
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 219
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 września 2008 r. sygn. akt II SO/Bk 8/08 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z wniosku J. W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy N. postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
W dniu 16 czerwca 2008 r. J. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę, w której wniosła o stwierdzenie bezczynności Wójta Gminy N. w sprawie wszczętej wnioskiem A. H. w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Powyższa sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Bk 39/08.
W złożonym do wyżej wymienionej sprawy piśmie z dnia 16 września 2008 r. J. W. zawarła wniosek o nałożenie na Wójta Gminy N. grzywny. Zasadność tak formułowanego wniosku wynikać miałaby, zdaniem skarżącej, z bezczynności organu polegającej na nieprzekazaniu Sądowi akt administracyjnych sprawy, co zostało przez wnioskującą o ukaranie grzywną stwierdzone podczas przeglądania akt sądowych w dniu 15 września 2008 r.
Wniosek skarżącej w przedmiocie ukarania Wójta Gminy N. grzywną został przez Przewodniczącego Wydziału wyłączony zarządzeniem z dnia 16 września 2008 r. do odrębnego rozpoznania, z nadaniem sprawie nowej sygnatury (II SO/Bk 8/08). Zarządzeniem z 16 września 2008 r. J. W. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny w kwocie 100 zł, stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)
Powyższemu zarządzeniu skarżąca w zażaleniu zarzuciła bezpodstawne lub "co najmniej przedwczesne" żądanie uiszczenia wpisu sądowego ze względu na nieuzasadnione podzielenie jednej sprawy (o sygn. II SAB/Bk 39/08) na dwie dotyczące bezczynności organu oraz ukarania organu grzywną. Zauważyła, że przekazanie przez organ administracji publicznej akt do sądu administracyjnego było jego obowiązkiem, w związku z czym "wyręczenie Sądu" w doprowadzeniu do spełnienia tego obowiązku, nie może wiązać się "z karą", rozumianą jako wymóg uiszczenia wpisu oraz podzielenie spraw na dwie, z których każda podlegałaby oddzielnemu rozpoznaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne i dlatego podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl natomiast art. 220 powołanej wyżej ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Mając na uwadze powyższą regulację, nie może być wątpliwości, że skierowanie do skarżącej w niniejszej sprawie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego było zasadne. Prawidłowa była również wysokość wpisu (100 zł), określona na podstawie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skoro żądanie nałożenia na organ grzywny zainicjowało odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., od którego na podstawie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pobierany jest wpis stały (por. uchwała w składzie siedmiu sędziów NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. II FPS 1/08, ONSAiWSA 2008/3/42). Wyłączenie sprawy ukarania Wójta Gminy N. grzywną ze sprawy dotyczącej skargi na bezczynność organu administracji publicznej było prawidłowe z uwagi na procesową odrębność tychże postępowań. Oceny tej nie może zmienić zakotwiczenie problematyki pozostawania przez Wójta Gminy N. w bezczynności oraz sposobu wywiązania się przez organ z obowiązku przekazania sądowi akt sprawy w tym samym stanie faktycznym (rozpoznanie przez organ wniosku A. H. w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca całkowicie bezpodstawnie utożsamia konieczność uiszczenia należnego wpisu z nałożeniem na nią niesłusznej "kary". Odpłatność postępowania w przedmiocie zastosowania przez sąd administracyjny szczególnej instytucji dyscyplinującej organ jest zasadą, która nie może być przez stronę kwestionowana w drodze twierdzenia, że podjęte przez nią działanie miało charakter "wyręczenia" sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu, ograniczonym do rozważenia prawidłowości zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od wniosku o nałożenie grzywny, nie mógł się wypowiedzieć na temat kwestii wykraczających poza tak określony przedmiot sprawy. W szczególności, poza kognicją Sądu pozostaje kwestia zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi złożonej przez skarżącą na bezczynność Wójta Gminy N.. Odnośnie do tej kwestii wypowiedział się już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 18 września 2008 r., sygn. II SAB/Bk 39/08, w którym obok uzasadnienia poglądu sprowadzającego się do uznania, że Wójt Gminy N. nie znajduje się w stanie bezczynności w sprawie wszczętej wnioskiem A. H. o ustalenie warunków zabudowy, Sąd zawarł jednocześnie argumentację uzasadniającą nieuwzględnienie wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjne na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.