I OZ 128/23

I OZ 128/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mariola Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I SPP/Wa 100/22 o odrzuceniu sprzeciwu J.G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 100/22 w sprawie ze skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2021 r., nr KOC/7383/Op/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I SPP/Wa 100/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw J.G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 100/22 w sprawie ze skargi J.G. (dalej "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2021 r., nr KOC/7383/Op/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania.
Pismem z dnia 17 marca 2022 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2021 r. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 13 maja 2022 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełniania i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z nieprawidłowo wypełnionym formularzem, który również nie został podpisany.
Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania poprzez podpisanie wniosku oraz sprecyzowanie jego zakresu.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 lipca 2022 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku.
Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 100/22 starszy referendarz sądowy pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.
W dniu 27 września 2022 r. skarżący złożył sprzeciw na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I SPP/Wa 100/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotowy środek odwoławczy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a.") od zarządzeń dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu, który wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż zarządzenie z dnia 8 sierpnia 2022 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 września 2022 r. Termin na złożenie sprzeciwu upływał z dniem 19 września 2022 r., podczas gdy sprzeciw został nadany w placówce pocztowej w dniu 27 września 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Z § 2 tego przepisu wynika, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego niewątpliwą przesłanką odrzucenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy jest okoliczność, iż sprzeciw ten został wniesiony po upływie terminu wskazanego w art. 259 § 1 P.p.s.a., tj. po upływie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, którego sprzeciw dotyczy.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2022 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 września 2022 r. Fakt ten potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 25 akt). Wobec tego termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia zaczął biec od dnia następnego po dniu doręczenia i upłynął w dniu 19 września 2022 r.
Jak wynika z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu. Sąd I instancji słusznie uznał, że sprzeciw skarżącego od zarządzenia z dnia 8 sierpnia 2022 r. został wniesiony w dniu 27 września 2022 r., tj. z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego złożenia.
W tych okolicznościach należy stwierdzić, iż postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. było prawidłowe.
Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazujących na nieumiejętność pisania przez skarżącego z uwagi na przebyty udar wskazać należy, że skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wskazaną okoliczność. Brak jest bowiem chociażby zaświadczeń lekarskich, z których wynikałoby, że w trakcie pobytu w szpitalu doznał jakichkolwiek komplikacji uniemożliwiających mu wypełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, czy nadanie listu w Urzędzie Pocztowym w terminie. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarżący adresuje koperty przesyłane do Sądu, podpisuje zwrotne potwierdzenia odbioru, a także dokonuje innych czynności w wyznaczonych przez Sąd terminach.
Z tych też przyczyn uznać należy, że skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które mógłby stanowić podstawę do podważenia prawidłowości odrzucenia sprzeciwu przez Sąd I instancji w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.