II OZ 293/08

II OZ 293/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-04-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-03-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II OZ 294/08 - Postanowienie NSA z 2008-04-08
II OZ 292/08 - Postanowienie NSA z 2008-04-08
IV SA/Wa 1938/07 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-09-11
II OSK 2060/09 - Wyrok NSA z 2010-04-01
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B.-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1938/07 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]", Z. K., Stowarzyszenia Sąsiedzkiego "[...]", R. G., M. G., K. K., J. S., B. P.-K., M. B.-S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi ekspresowej postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
B. P.-K., J. S. i M. B.- S. złożyły wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...], nr [...], w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi ekspresowej, wskazując, iż zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2008 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazano okoliczności, które uzasadniałyby jego uwzględnienie. Wskazany przez skarżące fakt iż, decyzja została wydana bez podstawy prawnej jest jedynie subiektywnym przekonaniem wnioskodawców. Natomiast na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie orzeka, co do meritum sprawy, a jednie czy spełnione zostały ustawowe przesłanki do wydania postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto, Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja ustala dopiero lokalizację drogi i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Rozpoczęcie prac budowlanych może nastąpić po uprzednim uzyskaniu pozwolenia, wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym zaskarżona decyzja nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
M. B.-S. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu podniosła, że na podstawie zaskarżonej decyzji "wywłaszcza się ludzi z domów". Ponadto wskazała na szereg okoliczności, które w jej ocenie powodują, iż zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. W myśl bowiem art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania.
W świetle powyższego wskazać należy, iż zakres i charakter prawny decyzji ustalającej lokalizację drogi nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja ta ustala bowiem jedynie warunki i zasady zamierzenia inwestycyjnego, nie upoważnia jednak do jego rozpoczęcia, jak również nie powoduje samoistnych zmian własnościowych.
Należy na marginesie zauważyć, iż przepis art. 24 ust. 2 ustawy dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 721 ze zm.) stanowi wprost, iż ilekroć w przepisach Prawa budowlanego jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym natomiast przyjmuje się, iż wstrzymaniu wykonania nie podlega decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.
Podnoszone zaś w zażaleniu zarzuty dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą zostać uwzględnione, gdyż przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje wyłącznie kwestia prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2008 r.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.