II OZ 109/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając brak wyjątkowych okoliczności po upływie roku od uchybienia terminu.
Skarżący J. L. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA odrzucającego skargę na decyzję o wymeldowaniu. WSA odmówił przywrócenia terminu, uznając brak wyjątkowych okoliczności po upływie roku od uchybienia terminowi. NSA podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie skarżącego.
Sprawa dotyczyła zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi na decyzję o wymeldowaniu. Skarżący, po ustanowieniu pełnomocnika z urzędu, złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. WSA odmówił przywrócenia terminu, argumentując, że po upływie roku od uchybienia terminowi, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych, a takich okoliczności w sprawie nie stwierdzono. NSA uznał, że WSA prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 87 § 5, i że zmiana pełnomocnika z urzędu nie stanowiła przypadku wyjątkowego uzasadniającego przywrócenie terminu. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zmiana pełnomocnika z urzędu nie stanowi przypadku wyjątkowego w rozumieniu art. 87 § 5 P.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 87 § 5 P.p.s.a. wymaga nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających dokonanie czynności w normalnym trybie. Zmiana pełnomocnika z urzędu nie spełnia tych kryteriów, a sąd pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy proceduralne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
P.p.s.a. art. 87 § § 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych, co oznacza okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 86 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 87 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 87 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 175 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
Dz.U. art. 2012 poz. 270
Dziennik Ustaw
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa wykładnia i zastosowanie art. 87 § 5 P.p.s.a. przez sąd pierwszej instancji. Brak wystąpienia wyjątkowych okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i 5 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, skutkujące wadliwym przyjęciem braku wypadku wyjątkowego. Naruszenie art. 2 i 45 Konstytucji RP poprzez niewłaściwe zastosowanie, nieuwzględnienie zasady demokratycznego państwa prawnego, dyrektyw zaufania i sprawiedliwości społecznej, oraz pozbawienie prawa do sądu przez nadmierny formalizm.
Godne uwagi sformułowania
po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych Przez ,,wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie. Sąd I instancji stosował prawidłowo regulacje procedury przed sądami administracyjnymi, które korzystając z domniemania konstytucyjności, gwarantują uprawnienia strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zgodnie ze standardami państwa prawnego.
Skład orzekający
Małgorzata Masternak - Kubiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej po upływie roku, zwłaszcza w kontekście zmiany pełnomocnika z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z przywracaniem terminu po długim okresie i zmianą pełnomocnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje rygoryzm proceduralny w postępowaniu sądowoadministracyjnym i znaczenie terminów, co jest istotne dla praktyków prawa, choć sama tematyka wymeldowania nie jest powszechnie interesująca.
“Rok po terminie: czy zmiana pełnomocnika uratuje skargę kasacyjną?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 109/13 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2013-03-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2013-02-14 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Hasła tematyczne Przywrócenie terminu Sygn. powiązane IV SA/Wa 784/11 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2011-10-13 II OZ 848/12 - Postanowienie NSA z 2012-10-04 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 87 § 5 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Dnia 5 marca 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11 odrzucającego skargę J. L. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11 odrzucił skargę J. L. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego skarżącego. Następnie, postanowieniem z dnia 22 maja 2012 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie wyznaczyła w dniu 11 czerwca 2012 r. radcę prawnego E. O. pełnomocnikiem skarżącego (pismo ORA w Warszawie z dnia 11 czerwca 2012 r. – k. 111 akt sprawy). W dniu [...] lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II OZ 848/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. sygn. IV SA/Wa 784/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził prawomocność postanowienia z dnia 13 października 2011 r. o odrzuceniu skargi (od dnia 22 listopada 2011 r.). W dniu 6 grudnia 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia 4 grudnia 2012 r. podpisane przez Sekretarza Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie informujące Sąd o zmianie pełnomocnika ustanowionego z urzędu dla skarżącego J. L. Do pisma załączono zawiadomienie skierowane do radcy prawnego R. F. o wyznaczeniu go do występowania w sprawie. W dniu [...] grudnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) radca prawny R. F. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/ 11 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wykluczył możliwość przywrócenia terminu na podstawie art. 87 § 5 P.p.s.a., co zdaniem sądu prowadzi do odmowy przywrócenia terminu, bez potrzeby badania go na podstawie art. 86 i art. 87 § 1 P.p.s.a. W tej sytuacji jest bowiem jasne, że wina strony lub jej brak w uchybieniu terminu nie ma żadnego znaczenia merytorycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 13 października 2011 r., ponieważ nie zachodzi - w okolicznościach rozpoznawanej sprawy - wypadek wyjątkowy, stanowiący niezbędną przesłankę uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie minął rok od uchybienia terminu, którego przywrócenia domaga się strona skarżąca (termin rozpoczął bieg w dniu 17 sierpnia 2011 r. tj. w dniu następnym po dniu doręczenia skarżącemu postanowienia z 13 października 2011 r. o odrzuceniu skargi). Stanowiska Sądu pierwszej instancji nie podważa okoliczność zmiany pełnomocnika ustanowionego z urzędu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dla skarżącego. Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł w dniu [...] stycznia 2013 roku pełnomocnik J. L. podnosząc następujące zarzuty: a) naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i 5 P.p.s.a. poprzez ich błędna wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i wadliwe przyjęcie, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzi wypadek wyjątkowy, stanowiący niezbędną przesłankę uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchylenia; b) naruszenie art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 45 Konstytucji RP poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia zasady demokratycznego państwa prawnego, a w szczególności wynikających z niej dyrektyw zaufania obywateli do państwa i prawa oraz sprawiedliwości społecznej, a także poprzez pozbawienie Skarżącego prawa do sądu poprzez nadmierny formalizm i wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pomimo uwzględnienia przez Sąd złożonego przez Skarżącego wniosku o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. Strona wniosła o uchylenie w całości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia z dnia 8 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 784/11 i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 13 października 2011 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 784/11, oraz o przyznanie pełnomocnikowi Skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym w podwójnej wysokości przewidzianej w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radów prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z uwagi na zawiłość i obszerność sprawy. W przypadku, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znajdzie podstaw do uwzględnienia powyższego wniosku, wnosi o uchylenie w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 784/11, którym Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu zażalenia, zdaniem Pełnomocnika Skarżącego, w niniejszej sprawie zachodzi wskazany w art. 87 § 5 P.p.s.a. wypadek wyjątkowy, stanowiący niezbędna przesłankę uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchylenia. Wskazuje przy tym, że złożenie przez Skarżącego skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia stało się możliwe dopiero po ustanowieniu dla niego pełnomocnika z urzędu- z uwagi na wypływający z treści art. 175 § 1 P.p.s.a. przymus adwokacko-radcowski przy jej sporządzeniu. Podnosi, że skarżący wnosił o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu właśnie w celu wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2011 r. Z uwagi na powyższe, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej naruszyło konstytucyjną zasadę wskazaną w art. 2 Konstytucji RP, a w szczególności wynikającą z niej dyrektywę zaufania obywateli do państwa i prawa, jak również dyrektywę sprawiedliwości społecznej oraz wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawo obywatela do swobodnego dostępu do niezawisłego sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2. Zaś zgodnie z art. 87 § 5 P.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Zatem art. 87 § 5 P.p.s.a zaostrza przesłanki przywrócenia terminu, uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku od przypadku wyjątkowego. Przez ,,wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie. Zawarte w art. 87 § 5 P.p.s.a. pojęcie "przypadków wyjątkowych" nie zostało określone w ustawie. Prawodawca pozostawił ocenę w tym zakresie sędziemu. Do sądu, rozpoznającego wniosek o przywrócenie terminu, należy zatem ustalenie - na podstawie całokształtu okoliczności występujących w danej sprawie - czy zachodzi w realiach tej sprawy wypadek, który można uznać za wyjątkowy. W tym kontekście nie zasługuje też na uwzględnienie zarzut naruszenia przez Sąd zasady demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasadę sprawiedliwości społecznej. Sąd I instancji stosował prawidłowo regulacje procedury przed sądami administracyjnymi, które korzystając z domniemania konstytucyjności, gwarantują uprawnienia strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zgodnie ze standardami państwa prawnego. Sąd również dokonał prawidłowej wykładni zwrotu niedookreślonego "wyjątkowy przypadek", o którym jest mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a., trafnie uznając, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z wyjątkową – szczególna sytuacją. Należy zatem podzielić pogląd Sądu I instancji, że wyjątkowa sytuacja, o której mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a. w sprawie niniejszej nie występuje. Trafnie ocenił Sąd I instancji, że okoliczności takiej nie stanowi wskazana we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność zmiany pełnomocnika ustanowionego z urzędu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dla skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI