II OZ 1087/15

II OZ 1087/15 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2015-11-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-10-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II SA/Go 667/15 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 2015-12-29
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 214 par. 1, art. 220 par. 1, art. 230 par. 1, art. 231
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
par. 1 pkt 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2013 poz 1409
art. 59f ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 13 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. i R. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 września 2015 r., sygn. akt II SA/Go 667/15, o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. R. i R. R. na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 28 września 2015 r., sygn. akt II SA/Go 667/15, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wezwał pełnomocnika skarżących M. R. i R. R. do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od skargi na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 lipca 2015 r., w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej, poprzez wpłacenie kwoty 1400 zł. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").
Skarżący w zażaleniu na powyższe zarządzenie wnieśli, o jego zmianę poprzez uznanie, że należny wpis ma charakter wpisu stałego i wynosi 100 zł. Jednocześnie w piśmie tym zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zdaniem skarżących nie wszystkie sprawy rozpatrywane przez sądy administracyjne w ramach prowadzonej przez nie kontroli legalności działalności organów administracji publicznej (art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.), które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu. Zaznaczyli, że informację co do wysokości wpisu od skargi zaczerpnęli z orzecznictwa. Zgodnie z treścią postanowienia NSA z 25 lipca 2007 r. II OZ 641/07 postanowienie o ustaleniu wysokości opłaty legalizacyjnej, nie nakłada na skarżącego żadnego zobowiązania stanowiącego należność pieniężną. Przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna. Dlatego od skargi na takie postanowienie nie pobiera się wpisu stosunkowego, lecz wpis stały w wysokości 100 zł.
Skoro opłata legalizacyjna nie podlega miarkowaniu to nie jest istotna jej wysokość, tylko sama czynność nakładająca na skarżącego obowiązek zapłaty. W tej sytuacji, jego zdaniem, warto rozważyć czy wpis w tego rodzaju sprawach nie powinien być stały. Istotą opłaty stosunkowej jest możliwość jej regulowania w zależności od wysokości nałożonego obowiązku, a opłata legalizacyjna ma charakter stały. W tej sytuacji niewłaściwe jest zastosowanie do niej wpisu stosunkowego zamiast stałego.
Jednocześnie wskazali na niekonsekwencję w postępowaniu Sądu w Gorzowie Wielkopolskim bowiem w innej sprawie dotyczącej ustalenia opłaty legalizacyjnej sygn. akt II SA/Go 283/15 ustalono wpis stały na kwotę 100 zł, który nie podlegał uzupełnieniu. Nie do pogodzenia z zasadą równości z art. 32 Konstytucji jest sytuacja, w której w identycznych sprawach jeden podmiot ponosi koszt wpisu 100 zł a inny 1500 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art.214 § 1, art.220 § 1 i art.230 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowej Soli z dnia [...] czerwca 2015 r. nakładające na skarżących obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej, obliczonej na podstawie art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.). Oznacza to, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest należność pieniężna. Należność ta wynosi 50.000 zł, a więc wpis stanowiący 3 % tej kwoty został prawidłowo obliczony przez Sąd Wojewódzki na kwotę 1500 zł.
Wskazane w zażaleniu postanowienie z 25 lipca 2007 r., II OZ 641/07, wydane zostało w odmiennym stanie prawnym albowiem stanowisko NSA co do należnego wpisu w wysokości stałej dotyczyło przypadku, gdy skarga złożona została od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o uchyleniu postanowienia ustalającego wysokość opłaty legalizacyjnej i przekazującego sprawę do ponownego rozpatrzenia, a więc nie zawierającego rozstrzygnięcia wprost przesądzającego o obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej oraz jej wysokości. W niniejszej natomiast sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie orzekające ostatecznie o obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej. Zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wpis należny od skargi na postanowienie ustalające opłatę legalizacyjną jest wpisem stosunkowym (postanowienia NSA: z dn. 30.08.2013 r., sygn. akt II OZ 678/13; z dn. 4.12.2012 r., sygn. akt II OZ 1068/12; z dn. 18.12.2009 r., sygn. akt II OZ 1135/09).
Wbrew zarzutom podniesionym w zażaleniu, dla określenia przedmiotu skargi i związanej z tym wysokości wpisu, decydujące jest określenie sprawy wynikające z postanowienia zaskarżonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Również dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie ma znaczenia fakt, że w innym postępowaniu dotyczącym ustalenia opłaty legalizacyjnej Sąd w Gorzowie Wielkopolskim wezwał do wpłaty wpisu stałego a nie stosunkowego. NSA rozpoznając zażalenie złożone w konkretnej sprawie nie jest uprawniony wypowiadać się w zakresie innych postępowań toczących się przed wskazanym Sądem Wojewódzkim. Zgodzić się należy z pełnomocnikiem, że w sprawach tożsamych przedmiotowo powinny znaleźć zastosowanie takie same unormowania dotyczące wysokość wpisu od skargi. Jeżeli jednak w innej sprawie pobrano ewentualnie niewłaściwy wpis od skargi, to nie oznacza, że błąd ten ma być powielany w innych sprawach.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.