II OZ 1086/06

II OZ 1086/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-10-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Broń i materiały wybuchowe
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 107/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-07-04
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 107/06 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 28 listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej centralnego zapłonu oraz gładkolufowej do celów sportowych postanawia : oddalić zażalenie
Uzasadnienie
W dniu 16 grudnia 2005 r. K. C. wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 28 listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej centralnego zapłonu oraz gładkolufowej do celów sportowych. Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od skargi złożył pismem z dnia 6 lutego 2006 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem dnia 25 lipca 2006r. sygn. akt VI Sa/Wa 107/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K. C. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji podał, iż z wniosku strony oraz uzupełnionego materiału źródłowego wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną a źródłem ich utrzymania są świadczenia rentowe w łącznej wysokości 1826, 80 zł netto. Odpis zeznania podatkowego za 2005 r. świadczy o tym, że skarżący z tytułu prowadzonej w tym roku działalności gospodarczej osiągnął dochód w kwocie 5, 037,89 zł. Jako potwierdzenie wysokości miesięcznych wydatków, określonych na około 1500 zł miesięcznie skarżący przedstawił rachunki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego, leczeniem oraz podał, że jest obciążony alimentami na rzecz byłej żony. Mając to na uwadze Sąd uznał, że sytuacja majątkowa strony nie usprawiedliwia uwzględnienia jej wniosku.
Na powyższe postanowienie K. C. wniósł zażalenie, z którego wynika, że domaga się zwolnienia z wpisu od wniesionych zażaleń w wys. 300 zł także w innych sprawach toczących się przed sądem administracyjnym. Skarżący podniósł, że jego trudna sytuacja materialna uniemożliwia uiszczenie wpisu sądowego zwłaszcza, że jest on obciążonym kredytem zaciągniętym w związku z opłatą kosztów sądowych związanych z prowadzeniem szeregu spraw sądowych. Ponadto skarżący zmienił swój wniosek o przyznanie prawa pomocy odstępując od żądania przyznania adwokata z urzędu.
Odpowiedź na zażalenie wniósł Komendant Główny Policji wnosząc o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest oparte na uzasadnionych podstawach.
Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W celu zapewnienia gwarancji korzystania z prawa do sądu przez osoby ubogie, nie mające możliwości dochodzenia swych praw przed sądem ze względu na sytuację majątkową.
Prawo pomocy jako prawo ubogich udzielane jest zatem tylko tym osobom, które z powodu trudnej sytuacji materialnej wynikającej między innymi z braku stałego źródła dochodów o odpowiedniej wysokości nie mogłyby dochodzić swoich praw przed sądem. Wynika to z przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
O tym czy zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie orzeka sąd I instancji na podstawie wniosku i przedstawionych przez wnioskodawcę argumentów dotyczących sytuacji majątkowej jego i jego rodziny. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że przesłanki do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa nie zostały wykazane.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Bez znaczenia jest przy tym przedstawiona w zażaleniu okoliczność, ze skarżący prowadzi szereg spraw sądowych. Bezspornym w sprawie niniejszej jest bowiem fakt, że skarżący wraz z jego żoną osiąga stałe dochody i nie można odmówić słuszności Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, że wysokość tych dochodów w kwocie 1826, 80 zł netto miesięcznie, pomimo wskazanych przez stronę wydatków, umożliwia poniesienie kosztów sądowych w wys. 200 zł.
W zażaleniu skarżący zmienił swój wniosek ograniczając się jedynie do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Taka modyfikacja wniosku nie jest możliwa w zażaleniu. W tym zakresie może strona złożyć ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujące zwolnienie z wpisu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa.