II OZ 1066/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie K.P. na odmowę przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności skargi, a odrzucił zażalenie R.P. i innych, którzy nie byli stroną postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił K.P. prawa pomocy, uznając jej skargę za oczywiście bezzasadną z powodu braku legitymacji skargowej. K.P. nie miała interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji dotyczącej oceny odwołania R.P. NSA oddalił zażalenie K.P. na to postanowienie, podzielając argumentację sądu I instancji. Zażalenie R.P., D.K. i D.K.1 zostało odrzucone jako niedopuszczalne, ponieważ nie byli oni adresatami postanowienia WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie, które odmówiło K.P. prawa pomocy w związku z jej skargą na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd I instancji uznał skargę K.P. za oczywiście bezzasadną, wskazując na brak jej legitymacji skargowej i interesu prawnego, gdyż zaskarżona decyzja dotyczyła oceny odwołania R.P. od decyzji organu niższej instancji. NSA, powołując się na art. 247 P.p.s.a., oddalił zażalenie K.P., uznając, że prawo pomocy nie przysługuje w przypadku oczywistej bezzasadności skargi, która kwalifikuje się do odrzucenia. Jednocześnie, NSA odrzucił zażalenie R.P., D.K. i D.K.1, ponieważ nie byli oni stroną postępowania przed WSA, a zatem ich zażalenie było niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, która kwalifikuje się do odrzucenia.
Uzasadnienie
Zastosowanie art. 247 p.p.s.a. następuje, gdy prawo jasno wyklucza uwzględnienie żądania skarżącego, a skarga kwalifikuje się do odrzucenia. Brak legitymacji skargowej powoduje niedopuszczalność skargi, a tym samym jej oczywistą bezzasadność.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 247
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak legitymacji skargowej K.P. uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. Zażalenie R.P. i innych jest niedopuszczalne, gdyż nie byli oni stroną postępowania przed WSA.
Godne uwagi sformułowania
prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi skarga kwalifikuje się do odrzucenia zażalenie wniesione przez osobę nie będącą adresatem postanowienia
Skład orzekający
Małgorzata Miron
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy oraz dopuszczalności zażaleń w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku legitymacji skargowej i wnoszenia zażaleń przez osoby niebędące stronami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy i dopuszczalnością środków zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 1066/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-07-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-06-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Miron /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Odrzucono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 247, art. 178, art. 197 par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Dnia 8 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. oraz R. P., D. K. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 620/24 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r. nr 818/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1) oddalić zażalenie K. P.; 2) odrzucić zażalenie R. P., D. K. i D.K.1. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 620/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił przyznania prawa pomocy na wniosek K. P. z uwagi na oczywistą bezzasadności skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r., nr 818/2024. Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka braku legitymacji skargowej K. P. W ocenie Sądu, K. P. nie posiada interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja dotyczy bowiem wyłącznie dokonanej przez organ oceny w zakresie dopuszczalności wniesionego przez R. P. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 18 stycznia 2024 r., nr IIWT/44/2024. Zażalenie na postanowienie z 7 maja 2025 r. złożyli K. P. oraz R. P., D. K. i D.K.1. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zastosowanie ww. regulacji następuje, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, przy stanie faktycznym i prawnym, który nie budzi najmniejszych wątpliwości, że wniesiona skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie NSA z 11 stycznia 2013 r., I ONP 10/12) w szczególności, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 23 stycznia 2014 r., I OZ 13/14). Prawidłowo Sąd Wojewódzki uznał, w tej konkretnej sprawie, że skoro wniosek K. P. o przyznanie prawa pomocy dotyczy skargi, która kwalifikuje się do odrzucenia wobec jej niedopuszczalności, to również uznać należy, że na obecnym etapie skarżąca nie nabyła prawa do wnioskowania/ubiegania się o przyznanie jej prawa pomocy. W związku z powyższym zażalenie wniesione przez K. P. należało oddalić. Tym bardziej, że jego treść nie odnosi się wprost do zasadności wydania przez Sąd I instancji zaskarżonego postanowienia. Zażalenie wniesione przez R. P., D. K. i D.K.1 podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. R. P., D. K. i D.K.1 nie byli adresatami postanowienia z dnia 7 maja 2025 r., jego adresatem była wyłącznie K. P. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 sentencji w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI