II OZ 1044/12

Naczelny Sąd Administracyjny2012-11-30
NSAAdministracyjneŚredniansa
wyłączenie sędziegobezczynność organuprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymizażaleniesąd administracyjnyskarżącyorgan administracjipostanowienieNSAWSA

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o wyłączeniu sędziego, uznając brak podstaw do wyłączenia pozostałych sędziów.

Skarżąca J.W. wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku, które w części wyłączyło sędziego WSA Mirosława Wincenciaka od orzekania, a w części oddaliło wniosek o wyłączenie sędziów NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk i Stanisława Prutisa. Skarżąca zarzucała sędziom brak bezstronności z powodu rzekomo nieprawidłowego procedowania w poprzednich sprawach. NSA oddalił zażalenie, podzielając stanowisko WSA, że nie wskazano obiektywnych okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziów NSA, a jedynie kwestionowano ich wcześniejsze rozstrzygnięcia.

Sprawa dotyczyła zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, które w jednym punkcie wyłączyło od orzekania sędziego WSA Mirosława Wincenciaka, a w drugim oddaliło wniosek o wyłączenie sędziów NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk i Stanisława Prutisa. Skarżąca wniosła o wyłączenie sędziów, argumentując, że ich dotychczasowe postępowanie w podobnych sprawach świadczy o braku bezstronności i nieprawidłowym gromadzeniu akt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarżąca nie przedstawiła obiektywnych okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziów NSA, a jedynie kwestionowała sposób procedowania i prawidłowość rozstrzygnięć w poprzednich sprawach, co nie stanowi podstawy do wyłączenia. Sąd podkreślił, że zarzuty dotyczące wydanych orzeczeń mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego. W odniesieniu do sędziego WSA Mirosława Wincenciaka, sąd pierwszej instancji uwzględnił wniosek o wyłączenie, wskazując na jego udział w orzekaniu w innych sprawach dotyczących bezczynności tego samego organu w tym samym postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, oddalił je, podzielając stanowisko WSA co do braku podstaw do wyłączenia sędziów NSA. Sąd podkreślił, że instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu, a wątpliwość co do bezstronności musi być uzasadniona faktycznie, a nie potencjalnie. NSA zwrócił uwagę, że kwestionowanie rozstrzygnięć wydanych w innych sprawach nie jest podstawą do wyłączenia sędziego, a w przypadku sędziego Stanisława Prutisa wniosek o wyłączenie był już prawomocnie oddalony w innej sprawie. NSA potwierdził zasadność wyłączenia sędziego WSA Mirosława Wincenciaka.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, nie istnieją uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów NSA. Kwestionowanie prawidłowości procedowania lub rozstrzygnięć w poprzednich sprawach nie stanowi obiektywnej podstawy do wyłączenia sędziego, jeśli nie wskazano konkretnych okoliczności budzących wątpliwości co do jego obiektywizmu w danej sprawie.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny, rozpatrując wniosek o wyłączenie sędziego, musi opierać się na obiektywnych okolicznościach, a nie subiektywnych odczuciach strony. Zarzuty dotyczące sposobu procedowania czy wydanych rozstrzygnięć w innych sprawach mogą być podstawą do wniesienia środka odwoławczego, ale nie do wyłączenia sędziego, chyba że wskazują na konkretne powiązania lub interesy budzące uzasadnione wątpliwości co do bezstronności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (4)

Główne

p.p.s.a. art. 19

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Do zastosowania art. 19 p.p.s.a. nie wystarcza subiektywne podejrzenie strony co do braku bezstronności sędziego. Strona powinna wskazać obiektywne okoliczności świadczące o stronniczości sędziego. Kwestionowanie prawidłowości procedowania lub rozstrzygnięć nie uzasadnia wyłączenia sędziego.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 18 § § 1 pkt 6 "a"

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten nie dotyczy bezczynności, lecz stosuje się go w sprawach skarg na decyzje i postanowienia, gdy sędzia brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak obiektywnych okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziów NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk i Stanisława Prutisa. Kwestionowanie prawidłowości procedowania lub rozstrzygnięć w poprzednich sprawach nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego. Sędzia WSA Mirosław Wincenciak podlega wyłączeniu z uwagi na orzekanie w innych sprawach dotyczących bezczynności tego samego organu w tym samym postępowaniu.

Odrzucone argumenty

Zarzuty skarżącej dotyczące braku bezstronności sędziów NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk i Stanisława Prutisa z powodu rzekomo nieprawidłowego procedowania w poprzednich sprawach.

Godne uwagi sformułowania

Do zastosowania art. 19 p.p.s.a. nie wystarcza wyłącznie subiektywne podejrzenie strony co do braku bezstronności sędziego czy subiektywne odczucie o utracie wiarygodności w bezstronność sędziego. Strona powinna wskazać okoliczności, które mogłyby zostać uznane za obiektywnie świadczące o stronniczości sędziego. Kwestionowanie przez stronę prawidłowości sposobu procedowania, przygotowywania sprawy do rozpoznania i rozstrzygnięcia (...) nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego, działającego w ramach zagwarantowanej konstytucyjnie niezawisłości. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego.

Skład orzekający

Andrzej Gliniecki

przewodniczący sprawozdawca

Anna Sobolewska-Nazarczyk

członek

Stanisław Prutis

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego w postępowaniu administracyjnosądowym, w szczególności rozróżnienie między obiektywnymi a subiektywnymi podstawami wyłączenia oraz sytuacje uzasadniające wyłączenie sędziego z uwagi na udział w innych, powiązanych sprawach."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i argumentacji skarżącej. Wnioski dotyczące wyłączenia sędziego są zawsze oceniane indywidualnie w kontekście konkretnych okoliczności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy procedury wyłączenia sędziego, co jest istotne dla prawników procesowych. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów i argumentację sądów w kwestii bezstronności.

Kiedy można żądać wyłączenia sędziego? NSA wyjaśnia granice zarzutów procesowych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 1044/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-11-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
II SAB/Bk 57/12 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2014-05-30
II OSK 2225/14 - Wyrok NSA z 2015-02-24
II OZ 393/13 - Postanowienie NSA z 2013-05-28
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 19
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II SAB/Bk 57/12 w pkt I wyłączające od orzekania w przedmiotowej sprawie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka; w pkt II oddalające wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk i sędziego NSA Stanisława Prutisa w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie niewykonania postanowienia wyznaczającego termin do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania nieważnościowego dotyczącego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
UZASADNIENIE,
Pismem z dnia 7 maja 2011 r. J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie niewykonania postanowienia wyznaczającego termin do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania nieważnościowego dotyczącego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę
Następnie skarżąca złożyła trzy wnioski o wyłączenie od orzekania następujących sędziów: Anny Sobolewskiej – Nazarczyk, Stanisława Prutisa oraz Mirosława Wincenciaka. Zdaniem skarżącej sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk nie zgromadziła w sprawie II SAB/Bk 10/10 kompletnych akt i nie ustaliła stanu faktycznego na dzień orzekania. Wskazane okoliczności miały doprowadzić do oddalenia skargi kasacyjnej przez NSA i "powstania" kolejnej sprawy o sygnaturze II SAB/Bk 28/11, której akta również nie były kompletne ani uporządkowane. Istnieją zatem podstawy by twierdzić, że w sprawie niniejszej sytuacja ulegnie powtórzeniu i sędzia nadal będzie nieprawidłowo podejmowała czynności. W jej ocenie istnieją podstawy, by zarzucać wymienionemu sędziemu nieobiektywność, skoro "nie oponowała bierności sędziego Stanisława Prutisa w sprawach II SA/Bk 10/10 i II SA/Bk 6/10". Skarżąca wskazała również, że sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk wydała wyrok w sprawie II SA/Bk 51/05, który został następnie uchylony przez NSA. Jej postępowanie miało również spowodować powstanie przekonania u Wojewody o braku konieczności przekazywania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt. Identyczne zarzuty, za wyjątkiem udziału w składzie orzekającym sprawy II SA/Bk 51/05, skarżąca postawiła sędziemu NSA Stanisławowi Prutisowi, natomiast uzasadniając wniosek w odniesieniu do sędziego WSA Mirosława Wincenciaka skarżąca podkreśliła, że powinien zostać on wyłączony od orzekania w sprawie niniejszej, gdyż był wyłączony w sprawie II SAB/Bk 5/12 ze skargi na przewlekłość postępowania Wojewody Podlaskiego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Hajnowskiego. Bezczynności tego samego organu, w tej samej sprawie dotyczy również niniejsze postępowanie II SAB/Bk 57/12.
Sędziowie Anna Sobolewska – Nazarczyk, Stanisław Prutis i Mirosław Wincenciak złożyli oświadczenia, że nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie.
Po rozpoznaniu wniosków Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 30 czerwca 2012 r., na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej p.p.s.a.) w pkt I wyłączył od orzekania w sprawie sędziego WSA Mirosława Wincenciaka, natomiast w pkt II oddalił wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego NSA Annę Sobolewska – Nazarczyk i sędziego NSA Stanisława Prutisa.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w zakresie wyłączenia sędziego NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk i sędziego NSA Stanisława Prutisa skarżąca nie wskazała okoliczności wymienionych w art. 19 p.p.s.a., które mogłyby prowadzić do uwzględnienia wniosków dotyczących sędziów NSA: Anny Sobolewskiej – Nazarczyk i Stanisława Prutisa. W orzecznictwie wskazuje się, że do zastosowania art. 19 p.p.s.a. nie wystarcza wyłącznie subiektywne podejrzenie strony co do braku bezstronności sędziego czy subiektywne odczucie o utracie wiarygodności w bezstronność sędziego. Strona powinna wskazać okoliczności, które mogłyby zostać uznane za obiektywnie świadczące o stronniczości sędziego. Mogą to być fakty związane z osobistymi stosunkami między sędzią a stroną czy jej przedstawicielem oraz inne uwarunkowania zewnętrzne lub wewnętrzne, które w przypadku konkretnego sędziego mogłyby budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na nie w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Zdaniem Sądu argumentacja skarżącej nie wskazuje na istnienie obiektywnych okoliczności mogących podważać bezstronność sędziów Anny Sobolewskiej – Nazarczyk i Stanisława Prutisa w tej konkretnej sprawie. Kwestionowanie przez stronę prawidłowości sposobu procedowania, przygotowywania sprawy do rozpoznania i rozstrzygnięcia (kwestia kompletności i uporządkowania akt w sprawach II SAB/Bk 10/10 i II SAB/Bk 6/10), nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego, działającego w ramach zagwarantowanej konstytucyjnie niezawisłości. W sprawie II SAB/Bk 10/10, w której sędzia Stanisław Prutis był sprawozdawcą, a sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk jednym z członków składu orzekającego - skarga kasacyjna została oddalona postanowieniem NSA z dnia 3 lutego 2011 r. w sprawie II OSK 107/11. Sąd kasacyjny w uzasadnieniu swojego postanowienia nie zwrócił sądowi I instancji uwagi na jakiekolwiek uchybienia, w tym związane z nieprawidłowym procedowaniem czy orzekaniem w oparciu o niekompletne akta. Natomiast w sprawie II SAB/Bk 6/10, w której wystąpiła co do składu orzekającego ta sama sytuacja tj. sędzia Stanisław Prutis był sprawozdawcą, a sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk jednym z członków składu orzekającego – co prawda wyrok oddalający skargę J. W. został przez NSA uchylony w sprawie II OSK 535/11, jednak było to spowodowane inną oceną merytoryczną sprawy, a nie jakimikolwiek zarzutami odnośnie sądu I instancji dotyczącymi kompletności czy uporządkowania akt. Sąd podkreślił, że wymienieni sędziowie wydali orzeczenia, które skarżąca miała prawo poddać kontroli instancyjnej i to uczyniła. Natomiast okoliczność, że ocena procedowania tych sędziów przeprowadzona przez J. W. jest negatywna nie stanowi jeszcze okoliczności świadczącej o braku po ich stronie przymiotu bezstronności, zwłaszcza że skarżąca nie wskazała również innych okoliczności, których wystąpienie mogłoby świadczyć o utracie obiektywizmu przez sędziego Annę Sobolewską – Nazarczyk i sędziego Stanisława Prutisa. Nie ma również jakichkolwiek podstaw by twierdzić, jak czyni to skarżąca, że postępowanie sędzi Anny Sobolewskiej - Nazarczyk powoduje powstanie u organu przekonania o możliwości nieprawidłowego działania w zakresie gromadzenia akt sprawy. Zdaniem składu orzekającego brak jest podstaw do formułowania tak daleko idących twierdzeń.
Sąd również nie stwierdził z urzędu w kontrolowanym postępowaniu okoliczności ustawowych uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że przepis art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a. nie dotyczy bezczynności. Ta podstawa wyłączenia ma zastosowanie tylko w sprawach skarg na decyzje i postanowienia, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie sędzia brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Tymczasem rozpoznawana w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu, nie zaś aktu lub czynności, która była już przedmiotem toczącego się wcześniej. Zarówno sprawa niniejsza, jak i II SAB/Bk 10/10 dotyczą nierozpoznania przez Wojewodę Podlaskiego tego samego wniosku J. W. z dnia 18 grudnia 2008 r. o wznowienie postępowania nieważnościowego dotyczącego pozwolenia na budowę z dnia 18 listopada 2004 r., jednak skarga złożona w sprawie II SAB/Bk 10/10 obejmowała okres wcześniejszy niż skarga złożona w sprawie niniejszej, a więc dotyczyła innego przedmiotu (okresu bezczynności) i innej sytuacji procesowej. Nie zachodzą zatem obawy, że rozpoznany już zarzut bezczynności w sprawie II SAB/Bk 10/10 może sugerować sędziom jakąkolwiek ocenę zarzutu bezczynności w sprawie niniejszej II SAB/Bk 57/12.
Dodatkowo Sąd podniósł, że skoro sędzia Stanisław Prutis i sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk złożyli, świadomi okoliczności procesowych sprawy niniejszej, oświadczenia o braku po ich stronie okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności – to należy przyjąć, że "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (vide postanowienie NSA z 12.03.2012 r., II FZ 147/12).
Uzasadniając uwzględnienie wniosku w zakresie żądania wyłączenia sędziego Mirosława Wincenciaka to Sąd skazał, że orzeczenie wyłączające sędziego od rozpoznania sprawy nie wymaga uzasadnienia, natomiast wskazany sędzia był wyłączony od orzekania w sprawach: - II SAB/Bk 5/12 ze skargi J. W. na przewlekłość postępowania Wojewody Podlaskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Hajnowskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 2004 r. (niniejsza sprawa dotyczy bezczynności Wojewody w tym samym postępowaniu); oraz w sprawie II SAB/Bk 81/11 ze skargi J. W. i W. K. na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie nierozpoznania odwołania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 2004 r.
J. W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 30 października 2012 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej, wskazanych w ustawie związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
W związku z wywodami zaprezentowanymi we wniesionym zażaleniu wymaga podkreślenia, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Ponadto wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r. sygn. akt III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 1972 r. sygn. akt I PZ 9/72, Lex, nr 7068). Warunkiem koniecznym wyłączenia określonego w art. 19 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, iż pomiędzy sędzią objętym wnioskiem, a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. SK 53/04, publ. OTK-A 2005, nr 11, poz. 134).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziów Stanisława Prutisa i Anna Sobolewskiej – Nazarczyk i prezentowane w tym zakresie stanowisko Sądu pierwszej instancji należy podzielić. Ponadto zauważyć trzeba, iż w rozpoznawanym zażaleniu skarżąca nie podniosła żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska. Nie jest dopuszczalne także żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w innych sprawach z udziałem tego sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 18 września 2008 r. sygn. akt II OZ 979/08, Lex nr 527666; z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 612/08, Lex nr 527814). Jednocześnie należy zauważyć, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II SAB/Bk 28/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego Stanisława Prutisa od orzekania w przedmiotowej sprawie. Rozstrzygnięcie to nie było kwestionowane przez skarżącą.
Natomiast zasadnie Sąd I instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie sędzia WSA Mirosław Wincenciaka podlega wyłączeniu, z uwagi na orzekanie w sprawach II SAB/Bk 5/12 i II SAB/Bk 81/11, które dotyczyły bezczynności Wojewody Podlaskiego w tym samym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI