II OZ 1027/05

II OZ 1027/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janina Kosowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 827/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-05-17
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA J. Kosowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. D. i T. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 827/04 w sprawie ze skargi W. D. i T. D. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. D. i T. D.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skargę kasacyjną radca prawny reprezentujący skarżących wniósł w dniu 8 lipca 2005 r., bez uiszczenia opłaty sądowej. Zważywszy na to, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.), Sąd zastosował przewidziany w tym artykule rygor, polegający na odrzuceniu skargi bez wezwania do uiszczenia od niej wpisu.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżących wskazał, że Sąd bezzasadnie przyjął, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie podlega opłacie stałej (wpisowi stałemu). Jego zdaniem z przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wynika, że Sąd w pierwszej kolejności winien zbadać, czy dana sprawa nie jest objęta wpisem stosunkowym. Jako że skarżący wskazali, iż ich sprawa dotyczy określonych dla nich, ściśle wymienionych w skardze kasacyjnej należności pieniężnych (co znalazło wyraz w tym, iż wskazano w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu sprawy), przeto należało zastosować przepisy o wpisie stosunkowym. Na poparcie swej argumentacji pełnomocnik skarżących wskazał na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sądu Najwyższego i opinie doktryny. Pełnomocnik skarżących wskazał również, iż przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w § 5 ust. 2 przewidziały, iż w każdym przypadku należy wezwać pełnomocnika skarżących do uiszczenia każdego wpisu, niezależnie od tego czy jest to wpis stały czy też stosunkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.
Art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w skardze kasacyjnej skarżący określili wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 900 zł (dowód – k. 38).
Jak wskazuje doktryna, regulujący zagadnienie wpisu stosunkowego art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się do należności pieniężnych objętych aktem lub czynnością stanowiącą przedmiot zaskarżenia. Ta należność stanowi też wartość przedmiotu zaskarżenia, którą należy podać w piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji (tj. skarga, skarga kasacyjna). W przypadku nieopłacenia przez skarżącego wpisu stosunkowego, następuje wezwanie go przez przewodniczącego do uiszczenia tej opłaty w wyznaczonym terminie – B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgodka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, s. 537 i s. 539. Oprócz tego, wskazuje się, że jeżeli w skardze kasacyjnej podano :"wartość przedmiotu sporu: brak", to pełnomocnik skarżącego – radca prawny powinien bez wezwania uiścić wpis stały – T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis s. 609.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący w skardze kasacyjnej wszczynającej postępowanie w II instancji, podali wartość przedmiotu zaskarżenia określając ją kwotą 900 zł (dziewięćset złotych), co oznacza, że w sprawie mają zastosowanie regulacje Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczące wpisu stosunkowego od skargi kasacyjnej. Dlatego, nie było podstaw by Sąd zastosował wobec nich przepisy o wpisie stałym od skargi kasacyjnej. Wobec tego zaś, odrzucenie skargi kasacyjnej w oparciu o art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, było całkowicie bezzasadne.
Odnosząc się do argumentów pełnomocnika skarżących , iż w sprawie może mieć zastosowanie § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, iż powołany przepis nie ma zastosowania do skargi kasacyjnej – tak m.in. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2004 r., GSK 566/04.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.